Στη Λευκοπηγη αρχέγονα , (ποιος ξέρει από πότε…) τη δεύτερη μέρα του Πάσχα όλος ο κόσμος με τις λαμπαδες στο χέρι μαζί με τον παπά τους ιεροψάλτες και τα εξαπτέρυγα ανέβαιναν στο μικρό-λιτό « εικονοστάσι» τ Αγιωργιού δίπλα ακριβως στην πηγή της Μαννας και γίνονταν κανονικά η λειτουργία στο ύπαιθρο.! (Το 1977 εγκαινιάστηκε η εκκλησία)

Αμεσως μετά τη λειτουργία κατεβαίναμε όλοι μαζί για την πλατεία του χωριου από την μια και την άλλη πλευρά του πανέμορφου ρέματος-«λακου»σε ανοιξιάτικο πλέον περιβάλλον γεμάτο πρασιναδες και λουλούδια .!

Με πρώτη την «Αθηνιά» την αδερφή της την «Καραμπερω» κ α και χωρις καμια προσυνεννόηση , όλες οι μεγαλες στην ηλικία μαυροφορεμενες (στη μνήμη των νεκρών) γυναικες ξεκινούσαν τα τραγούδια κι αντιλαλούσαν οι μπαχτσεδες και τα κοντινά πλάγια μέχρι να φτάσουμε στ «Αλώνια» στο «Πλατάνι».

Εκεί πιάνονταν σε μεγάλο χορό ολες σχεδόν οι γυναικες με πρώτες τις μεγαλες κι ακολουθούσαν , στα γιορτινά ντυμένες , οι μικρότερες μέχρι και τα κοριτσάκια , όλες με τις λαμπάδες στα χέρια..! Οι στοιχοι των τραγουδιων αφορούσαν τη γιορτή του Αΐ Γιωργη , της Πασχαλιας , της ανοιξης, της ξενιτιας και ήταν γεμάτα από συνθέσεις χαρμολύπης ..!

Τραγουδιούνταν απο δυο «μπάντες» που χωριζαν αυτόματα το χορό σχεδόν στη μέση , που η δεύτερη επαναλάμβανε το στίχο της πρώτης (όχι πάντα) ,συνηθως σε άλλο τόνο και ήχο.

Όλο το χωριό παρακολουθούσε «στημένο» στην κυριολεξία να δει και ν ακούσει τις γυναικες με σύνθετα συναισθήματα χαρας και λυπης για τον καθένα…Ο απερίγραπτοι ήχοι και τόνοι των τραγουδιών διαπερνούσαν τα όρια του χωριου κι ακούγονταν ακόμα και στους γύρω λόφους και μακρύτερα…για ν ακούσουν κι αυτοί που έλειπαν για κτητροφικές και αλλες εργασίες αλλά και τα αγαπημένα τους προσωπα που έφυγαν από το χωριό και τη ζωή..!!!

Στη συνέχεια και μέχρι μετά τα μεσάνυχτα ακολουθούσαν οι παρεες των ανδρών που τραγουδωντας πήγαιναν στα «γιορτάσια» των σπιτιών που είχαν Γεωργίες και Γιώργηδες..!

Τελος τις μέρες τ Αγιωργιού έμπαιναν οι ΣΤΡΟΥΓΚΕΣ για τα γίδια και τα προβατα για τον πρώτο «Γαλομέτρο» με τους τσομπαναραιους τους τσελιγκαδες και τους «μπακαταρηδες» , τους αρμεχτάδες και τους «λαλτηδες» που ήταν μια ολόκληρη γιορτή και θα την περιγράψουμε μια επομενη φορά…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ.!!!

Γιωργος Μητλιαγκας του Ιωάννη