Έχει γίνει πια συνήθεια στους κοζανίτες η προσέλευσή τους στην αποκριάτικη θεατρική παράσταση του Γιώργου Παφίλη.
Πριν καν ξεκινήσει η παράσταση της Τρίτης το χειροκρότημα ήταν θερμό. Με την ΥΕΝΕΔ να εκπέμπει στα βραχέα και το ράδιο την εποχή του 1960 να αποτελεί ένα ατού για κάθε σπίτι που το διέθετε. Τότε δεν έλειπαν και οι ιδεολογικές διακρίσεις με τους αριστερίζοντες να αποβάλλονται από το σύστημα, όπως ο Κουτιούλ’ς από τη Σκ’ρκα , ο οποίος δεν επέτρεπε στη γυναίκα του Στιργιανή να τον αγγίξει. Με το γιο τους τον Χαρούλ’ς να παίζει στην Πανδώρα κλαρίνο μπας και βγάλει κάνα φράγο σε καμιά κηδεία και την οικογένεια να τα φέρνει δύσκολα, αλλά πάντα με ψηλά το κεφάλι.
Η μόνη τους ελπίδα να παρακαλέσουν κανέναν στο δημαρχείο , ακόμα και τον κλητήρα τον Μίκα να δεχτούν το σπιτικό τους στην επιτροπή αξιολόγησης των σπιτιών για την φιλοξενία επισκεπτών την αποκριά. Με αυτά και με αυτά έφτασαν στο σπίτι ένα ζευγάρι αθηναίων με τον κύριο υπερεργολάβο να βλέπει την Κοζάνη σαν ένα απέραντο οικόπεδο με δεκάδες σπίτια που θα μπορούσαν να γκρεμιστούν για να γίνουν πολυκατοικίες. Όπως ακριβώς συνέβη στην Αθήνα της τότε εποχής με την άναρχη ανοικοδόμηση. Βέβαια το αντισήκωμα, η αντιπαροχή όπως κοινώς λέμε ήταν άγνωστη για τον τότε κοζανίτη, ο οποίος ήθελε και αγαπούσε τον οβορό. Δύο κόσμοι διαφορετικοί που γλέντησαν μαζί στον Ταρτάρα, το Τιτάνια και το Ερμιόνιο .
Με την αντραδέρφη της Στιργιανής, το Γιώργο Παφίλη στο ρόλο της Μπουζιάνας να διεκδικεί το μερτικό της από την φιλοξενία των αθηναίων μέσα σε σκηνές απείρου κάλλους…
Η παράσταση θα παίζεται ως το Σάββατο 12 Μαρτίου στην αίθουσα Φίλιππος στις 9μ.μ., ενώ η προπώληση των εισιτηρίων συνεχίζεται στο φουαγιέ της αίθουσας καθημερινά από τις 6-9 μ.μ.
Ι.Π.
