«Οι τεράστιοι κορμοί που εξάγονται από τα σπλάχνα της Βόρειας Πίνδου, μετά από την κοπιαστική επεξεργασία, ταξιδεύουν για να γίνουν οι στιβαροί στύλοι της ΔΕΗ που μεταφέρουν το ρεύμα στα χωριά και στις ζωές μας».
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής μάς εγκλωβίζει συχνά στα τσιμέντα και στους γρήγορους ρυθμούς των πόλεων, κάνοντας μας να θεωρούμε τα πάντα δεδομένα. Όμως, υπάρχουν επαγγέλματα που περνούν απαρατήρητα από τους πολλούς, αλλά αντιστέκονται σθεναρά στο πέρασμα του χρόνου – αποδεικνύοντας καθημερινά την πραγματική τους αξία και την αδιαμφισβήτητη χρηστικότητά τους. Στα ορεινά της Μηλιάς Γρεβενών, εκεί που η φύση δεν χαρίζεται σε κανέναν, και ο μόχθος παίρνει άλλη διάσταση. Εκεί συναντήσαμε ανθρώπους, τους οποίους θα ονόμαζα αληθινούς εργάτες του δάσους.
Σταματήσαμε και γνωριστήκαμε μαζί τους, και λίγο αργότερα μας είπαν κάτι από την εμπειρία που βιώνουν δουλεύοντας έξω αντιμέτωποι με τα «στοιχεία της φύσης». Και μας τα είπαν όλα! Εξω από τα δόντια, με την αφοπλιστική ειλικρίνεια που έχουν όσοι παλεύουν καθημερινά με τα στοιχεία της φύσης!
«Εδώ είναι το πρώτο στάδιο που βγαίνουν οι στύλοι της Δ.Ε.Η, οι οποίοι καθαρίζονται και επεξεργάζονται. Στη συνέχεια πηγαίνουν στο εμποτιστήριο, εμποτίζονται για να έχουν αντοχή στο χρόνο και γίνονται κολόνες. Είναι δύσκολη δουλειά, πολύ δύσκολη. Είναι επίπονη και δύσκολη, και επικίνδυνη μέσα στο δάσος! Εδώ πέρα είναι το εύκολο στάδιο της όλης εργασίας. Η δυσκολία είναι το να τα τραβήξεις και να τα κόψεις, μια εργασία ιδιαίτερα επικίνδυνη που εγκυμονεί αρκετούς κινδύνους. Οι εργάτες που τα τραβάνε, είναι οι μετατοπιστές, οι οποίοι αναλαμβάνουν την ευθύνη να τα βγάλουν μέσα από το δάσος», μας εξηγεί χαρακτηριστικά ο Κωσταντίνος ο δασεργάτης που συναντήσαμε λίγο έξω από το χωριό Μηλιά Γρεβενών η οποία φημίζεται για τις τοπικές βιοτεχνίες κατασκευής ξύλινων ομοιωμάτων.
Οι τεράστιοι κορμοί που εξάγονται από τα σπλάχνα της Βόρειας Πίνδου, μετά από την κοπιαστική επεξεργασία, ταξιδεύουν για να γίνουν οι στιβαροί στύλοι της ΔΕΗ που μεταφέρουν το ρεύμα στα χωριά και στις ζωές μας. Η κοπή μέσα στα πυκνά δάση είναι η πιο επικίνδυνη αποστολή, το τράβηγμα από τους «πιστάδες» μια τιτάνια δοκιμασία, και η αποφλοίωση ένας καθημερινός αγώνας κάτω από τον ήλιο, τη βροχή και τον αέρα του βουνού. Αυτοί οι άνθρωποι κρατούν όρθια την ελληνική ύπαιθρο με τον ιδρώτα τους. Και όσο κι αν η εποχή μας τρέχει, η αξία αυτών των χεριών και η αλήθεια αυτών των ανθρώπων παραμένουν αναντικατάστατες.
πηγή: rthess.gr
