Είναι οκτώ το πρωί και ο ήλιος δε δείχνει κανένα οίκτο. Παρέα με τον Κώστα Πεχλιβανίδη και τον Λυγερέα ξεκινάμε για την Κόνιτσα για να επισκεφτούμε την οικία του Αγίου Παϊσίου. Αφήνουμε πίσω μας τα Γρεβενά και τραβάμε για το Δοτσικό, έξω από την Καληράχη ένα μεγάλο κοπάδι μας αναγκάζει να πηγαίνουμε σημειωτόν. Απέναντι μας η Βασιλίτσα, η Σκούρτζια και ο Σμόλικας χάνονται στη θολούρα. Όσο να προσπεράσουμε το κοπάδι ο ιδρώτας έτρεχε ποτάμι.
Πρώτη στάση μας στο Χελιμόδι της Σαμαρίνας, στον ιερό ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Αγία Σωτήρα). Χρόνια τώρα επισκεπτόμαστε αυτό τον τόπο με όποια αφορμή. Σύμβολο για μας η αιώνια κρανιά που χαρακτηρίζει το τοπίο και δένει άρτια μαζί του αλλά κι ένα προσκύνημα στο ναό της Μεταμορφώσεως. Η χελιμόδια κρανιά σήμα κατατεθέν της περιοχής παρά τα βαθιά της γεράματα στεκόταν αγέρωχη και μια περηφάνια μοναδική!
Στο στέγαστρο του ναού στρώσαμε τα τσίπουρα και απολαύσαμε το υπέροχο τοπίο, την ηρεμία και τους ήχους της άγριας φύσης, Το βλέμμα τραβούσαν οι πανύψηλες δενδρομολόχες με τα μεγάλα τους άνθη κόκκινα, ροζ, και λευκά, πανέμορφα. Η αλκέα ή Αλθαία θεωρείται βότανο με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες χωρίς παρενέργειες εξάλλου η ονομασία Αλθαία προέρχεται από το ρήμα αλθαίνω που σημαίνει θεραπεύω, γιατρεύω.
Στο Επταχώρι στην πλατεία ‘’Δαβάκης΄΄ μας υποδέχτηκε και μας φιλοξένησε η Σούλα Γακίδη, φίλη του Κώστα. Εξαιρετικός άνθρωπος. Η Σούλα είναι φαρμακοποιός, έχει φαρμακείο στη Κοζάνη. Όμως στην πλατεία μεγάλη χαρά μου έδωσαν η παρουσία του εκλεκτού φίλου Μάκη, του Γιώργου Σερδένη φίλος από τα παλιά (1993), του Χρήστου Γαλάνου και του Τάση Χαλκιά παλιός κλαρινετίστας. Χαρές, καλωσορίσματα, κεράσματα, καφέδες. Χάρηκα πολύ που γνώρισα την αδελφή του αείμνηστου Νίκου Σασιούλη, πιάσαμε κουβέντα και μου είπε πόσο πολύ με εκτιμούσε ο Νίκος. Συγκινηθήκαμε όμως ένοιωσα πολύ ωραία! Η αγάπη, η εκτίμηση και η φιλοξενία αυτών των ανθρώπων που τους γνωρίζω αρκετά χρόνια δεν έχει σύνορα.
Φεύγουμε για την Δροσοπηγή το Κάντσικο, ένα από τα μαστοροχώρια της Κόνιτσας ,στην κοιλάδα του Σαραντάπορου. Πριν περάσουμε στην Ήπειρο, απολαύσαμε τη δροσιά του πανέμορφου καταρράκτη που κατεβαίνει από Μπουχέτσι. Αυτός ο καταρράκτης έχει νερά ακόμα και στις μεγάλες ξηρασίες!
Συνεχίζεται.
