Konstantinos Stokkos: Σε μια εποχή που οι δρόμοι φαίνονται πολλοί και η ξενιτιά μοιάζει ελκυστική, αξίζει να θυμηθούμε ποιοι είμαστε και πού ανήκουμε. Ο τόπος αυτός, η Ελλάδα, έδωσε στην ανθρωπότητα Αγίους, πνευματικούς ανθρώπους, γιατρούς με καρδιά και ψυχή. Δεν είναι τυχαίο. Είναι τόπος ευλογημένος. Και γι’ αυτό πολεμιέται.
Δημιουργούνται συνθήκες που σπρώχνουν τους νέους να φύγουν, τους έμπειρους να παραιτηθούν, τους οραματιστές να σωπάσουν. Κι όμως, η αλήθεια είναι μία: το Δημόσιο Σύστημα Υγείας παραμένει το μόνο ανάχωμα ισότητας και φροντίδας για όλους. Είναι εκεί όπου η επιστήμη συναντά την ανθρωπιά. Εκεί όπου δεν μετρά η κάρτα υγείας αλλά ο παλμός της καρδιάς.
Γιατροί σήμερα αλλάζουν απλώς σχέση εργασίας για να συνεχίσουν από άλλη θέση αυτό που ήδη κάνουν. Άλλοι φεύγουν για τον ιδιωτικό τομέα ή το εξωτερικό. Όμως ο Θεός δεν έχει πει την τελευταία του λέξη.
Θα έρθει η ώρα — και δεν είναι μακριά — που η παγωνιά της ξενιτιάς και η κούραση της αγοράς θα κάνουν πολλούς να γυρίσουν πίσω. Μα τότε οι θέσεις ίσως να μην υπάρχουν. Ίσως οι ευκαιρίες να μην περιμένουν. Και τα χέρια να γεμίσουν με πενταροδεκάρες αντί για καρπούς.
Αυτό είναι κάλεσμα, όχι επίκριση. Κάλεσμα για επιστροφή. Για προσφορά. Για συμμετοχή σε κάτι μεγαλύτερο από εμάς.
Το ΕΣΥ δεν είναι τέλειο. Αλλά είναι αληθινό. Και έχει ανάγκη από γιατρούς με πίστη, με όραμα, με ψυχή. Αν είσαι ένας απ’ αυτούς — γύρνα. Έλα. Μείνε. Ο τόπος σου σε χρειάζεται τώρα περισσότερο από ποτέ.
