- Χρη πρώτον μεν τω πνεύματι
πάντας ημάς νηστεύειν,
έπειτα δε τω σώματι,
Προαναγγελλομένη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Προαναγγελλομένη : )
(= Είναι χρήσιμο να νηστεύουμε
πρώτα με το πνεύμα και μετά
με το σώμα).
Πρώτα πρέπει να αποφεύγουμε
τις ύβρεις, τις συκοφαντίες,
την αλαζονεία, την κακία και
ακολούθως να τηρούμε τη
νηστεία με το σώμα μας.
Οι Άγιοι Πατέρες της
Εκκλησίας μας όρισαν ότι
πρέπει να νηστεύουμε πρώτα
με το πνεύμα μας και μετά
με το σώμα μας.
- Νηστεύωμεν τω πνεύματι,
Χρυσοπηγή, το πρώτον,
είτα, Αχαρνών, τω σώματι,
αλατόμητον Όρος.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Χρυσοπηγή : Πολύμυλος
Κοζάνης, Καπανδρίτι,
Σκύρος, Σκήτη Κοζάνης)
(Αχαρνών : Αθήνα)
(Όρος αλατόμητον : )
( = Ας νηστεύουμε πρώτα
στο μυαλό μας, ας βγάλουμε
από την σκέψη μας κάθε
κακό λογισμό, κάθε
πονηρή ή κακή ιδέα και
μετά να κοιτάξουμε την
σωματική μας νηστεία).
- Διαπαιδαγωγήσεως
σκληράς έχομεν χρείαν
εντός του πνεύματος, Ηώ
αγνείας, της θυσίας.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ηώ αγνείας : )
(=Πρέπει, Παναγία, να
σκληραγωγηθούμε μέσα
στο θυσιαστικό πνεύμα
της αγάπης).
- Ο εαυτόν, Λαού, υψών
ταπεινωθήσεται, Εύπαι,
ο ταπεινών δε εαυτόν
Τρουλή, υψωθήσεται, Εύπαι.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Λαού : )
(Εύπαις : )
(Τρουλή : )
(Τρουλωτή : Λέσβος)
Ο Ιησούς Χριστός είπε:
«Πας ο υψών εαυτόν
ταπεινωθήσεται, ο δε
ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται».
(Κατά Λουκά 14,11 –18,14
και κατά Ματθαίον 23, 12).
- Το Θείον Φως, πηγή και η
χαρά η ουρανία,
Χαλκέων, είη μεθ΄ ημών
αεί, Παραμυθία.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Χαλκέων : Θεσσαλονίκη)
(Παραμυθία : Άγιον
Όρος)
(= Το άγιο και θείο Φως,
Παναγία, που είναι η πηγή
ουράνιας χαράς, ας είναι
κοντά μας, ας είναι μαζί
μας).
- Είς Άγιος, είς Κύριος
Ιησούς Χριστός εις δόξαν
Θεού Πατρός, Παράδεισε,
μελισταγές ω Στόμα.
Θεοτόκε Πανάχραντε
(Παράδεισος : )
(Στόμα μελισταγές : )
(= Ένας είναι ο Άγιος, ένας
είναι ο Κύριος ημών Ιησούς
Χριστός προς δόξα του
Θεού Πατρός Του και
Πατρός μας, του Θεού).
Ένας είναι ο Άγιος Χριστός
που τίμησε και δόξασε τον
Πατέρα Του εκτελώντας
στο ακέραιο το Σχέδιο
Αυτού για την σωτηρία του
ανθρώπου).
- Ημών η Εκκλησία, Αυλή,
εστί της κοινωνίας,
αλλά και του Έθνους ημών
το έρεισμα, η βακτηρία.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Αυλή : )
(Βακτηρία : )
(= Ο θεμέλιος λίθος, το
στέρεο στήριγμα, η σταθερή
βάση για να είναι υγιής η
κοινωνία μας και για να έχει
μέλλον το Έθνος μας είναι
η Εκκλησία μας, η του
Χριστού Εκκλησία).
- Ανώδυνα, ανεπαίσχυντα
ημών, Ξανθή, τα τέλη
παρά Χριστού αιτούμεθα,
Θεώ ω Γεννημένη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ξανθή : )
(Γεννημένη Θεώ : )
Στην Εκκλησία μας λέγει ο
Ιερεύς : « Χριστιανά τα τέλη
της ζωής ημών, ανώδυνα,
ανεπαίσχυντα, ειρηνικά ….».
Αποτελεί δέηση, ευχή κατά
την διάρκεια της Θείας
Λειτουργίας.
(= Το τέλος της ζωής του
ανθρώπου, ο θάνατός του,
να τον βρει κοντά στην
Εκκλησία, μέσα στο σύνολο
των πιστών, συμφιλιωμένο
με τον Θεό. Έτι να τον
βρει ο θάνατος μακριά από
ντροπή και καταστάσεις
που είναι ξένες προς την
ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Προσέτι να τον βρει ο
θάνατος χωρίς εσωτερικές
ανησυχίες αλλά με
πνευματική γαλήνη).
- Παρά Χριστού αιτούμεθα
καλήν απολογίαν
επί φοβερού βήματος
Χριστού, Παρηγορήτρα.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Παρηγορήτρα : )
(Παρηγορήτισσα : Άρτα)
(Παρηγορία : )
(Από τον Χριστό, Παναγία,
ζητούμε να μπορέσουμε να
σταθούμε μπροστά στο Θεό με
καθαρή συνείδηση και καθαρό
πρόσωπο, καθώς και με ελπίδα
για την μελλοντική κρίση μας
από τον Θεό).
Στην Εκκλησία μας λέγει ο
Ιερεύς : « …. και καλήν
απολογίαν την επί του φοβερού
βήματος του Χριστού».
Αποτελεί δέηση, ευχή κατά
την διάρκεια της Θείας
Λειτουργίας.
- Δαμάστα, στέργε, φύλαττε
ημάς, φρούρει και σκέπε,
καρδίαν πάσι δώρισαι
ημίν αγνήν, ω Ξένιε.
Θεοτόκε Πανάχραντε
(Δαμάστα : Φθιώτιδα )
(Ξένιος : )
(Ξενία : Βόλος Μαγνησίας)
(Ξένη : )
(Ξένη Κιβωτός : )
Ξένιος, α, ον και ξένιος, ον,
ιων. ξείνιος, α = ο φιλόξενος,
ξένιος Ζεύς. Βλέπε σελ. 664
Λεξικού Αρχαίας Ελληνικής
Γλώσσης, Ιωάννου Σταματάκου,
1972.
(= Προστάτευσέ μας από κάθε
κακό, Παναγία, φύλαξέ μας από
κάθε κίνδυνο και χάρισέ μας
αγνή καρδιά).
16-11-2026






















