Κάποιοι άνθρωποι σε εποχές άλλη πολιτικής ελαφρότητας χρησιμοποιούσαν τους γνωστούς για να πορεύονται.
Τώρα κάποιοι το συνεχίζουν να το προσπαθούν αλλά η ανθρώπινη νόηση και καλλιέργεια έχει οδηγήσει την πλειονότητα των πολιτών να ξέρουν να κρίνουν και να μπορούν να μιλάνε και να διεκδικούν.
Η παραγωγικότητα και το κέρδος αποτελούν συχνά το μέτρο της επιτυχίας και πολλές φορές μεταμφιέζεται σε προσφορά, είναι κρίσιμο να θυμόμαστε πως υπάρχουν και άλλες αξίες που δεν αποτιμώνται σε χρήμα και λάμπουν αληθινά..
Μία από αυτές είναι ο εθελοντισμός – μια πράξη που βασίζεται στην προσφορά χωρίς αντάλλαγμα και υπηρετεί έναν σκοπό υψηλότερο από την προσωπική ωφέλεια.
Στον αντίποδα, βρίσκεται η εμπορικότητα, με την έννοια της ανταλλαγής προϊόντων ή υπηρεσιών με στόχο το οικονομικό όφελος. Αν και τα δύο έχουν τη θέση τους στον κοινωνικό ιστό, δεν πρέπει να συγχέονται.
Ας δούμε λοιπόν και στην Κοζάνη αυτή τη διαφορά και οφείλουμε να τα διαχωρίζουμε όπως και να μάθουμε πως να αποτιμάται μια εργασία και πως να τιμάται μία προσφορά.
Δε συγχωρώ καμία προηγούμενη δημοτική αρχή που έβαζε σε θέσεις διδασκαλίας για παιδιά του Δήμου ανθρώπους χωρίς αντίστοιχα πτυχία.
Μετά από χρόνια αντικρίζω τους μαθητές που σακατευθηκαν από αυτή τη διδασκαλία.
Οι γονείς δε γίνεται πάντα να γνωρίζουν.
Οφείλουμε όμως να τους προστατεύουμε.
Ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις ναι είναι αλήθεια υπάρχει, καλά καταλάβατε!
