Την Παρασκευή το απόγευμα στη Στέγη Ποντιακού Πολιτισμού της Ευξείνου Λέσχης Κοζάνης προβλήθηκε η ταινία μικρού μήκους «Genocide_a true story» της Βασιλικής Τσνακτσίδου, η οποία κατάγεται από την Ακρινή. Πρωταγωνίστρια η ίδια, σεναριογράφος και εν μέρει παραγωγός. Πολύς κόσμος παρακολούθησε την 17λεπτη ταινία μικρού μήκους, η οποία ήδη έχει παιχτεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και τώρα στην χώρα μας με μοναδικό σκοπό την διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων.
Ο Καθηγητής Νέας Ελληνικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Κωνσταντίνος Φωτιάδης , προλόγισε την ταινία λέγοντας ότι σε αυτό το θλιβερό τοπίο που επικρατεί οι κραυγές των νεκρών μας περιμένουν να ξυπνήσουμε, ζητούν να μην τους ξεχάσουμε. «Έχουμε υποχρέωση να διατηρούμε την μνήμη. Η άλωση της μνήμης είναι ένα βήμα πριν την εθνική αυτοκτονία. Θα ηχούν για πάντα οι φωνές αυτών που πέθαναν μέσα σε χώρους κατάνυξης. Κραυγές παιδιών , σεβάσμιων γερόντων , κραυγές αθώων. Μακριά από κομματικές παρατάξεις και ενδοποντιακές παρασυναγωγές και κυκλώματα οι νέοι μπορούν με τη γνώση και τη συμμετοχή τους σε φόρουμ ολοκαυτωμάτων και συνέδρια να φτάσει στα αυτιά των ισχυρών ο θρήνος των 353.000 νεκρών » τόνισε χαρακτηριστικά.
Η πρώτη σκηνή της ταινίας εκτυλισσόταν στον ‘Άγιο Γεώργιο της Ακρινής , σε αυτή την εκκλησία-σπηλιά όπου η Βασιλική Τσανακτσίδου η πόντια μάνα, η οποία έζησε τον πόνο του χαμένου παιδιού της μιλά ξεκάθαρα για την γενοκτονία που υπέστη ο ποντιακός ελληνισμός.353.000 έλληνες του Πόντου αναγκάστηκαν μέσα στη βαρυχειμωνιά να διασχίσουν όλη την Τουρκία δεχόμενοι τους εξευτελισμούς και τη βία των νεότουρκων του Κεμάλ Ατατούρκ , ο οποίος σαν άλλος Χίτλερ τους εξόντωσε .Δεν είναι εθνοκάθαρση ούτε ανταλλαγή πληθυσμών διευκρίνισε, αλλά γενοκτονία.
«Που πάνε τα παιδιά που πεθαίνουν;» ρώτησε τη μάνα του ένα παιδί στις πορείες θανάτου. «Μέσα στην καρδιά της μάνας τους» απάντησε η πόντια μάνα, η οποία ενσαρκώνει τη δύναμη και το σθένος της ηρωικής ελληνίδας μάνας. Αυτής που μετά από 100 χρόνια πήρε σάρκα και οστά μέσα από την προσωπική πραγματική ιστορία που φέρνει στην μεγάλη οθόνη η Βασιλική Τσανακτσίδου .
Οι Τούρκοι κατάστρεψαν έναν ολόκληρο λαό , οι οποίοι έγιναν πρόσφυγες στην χώρα τους επιθυμώντας την ομογενοποίηση. Στράφηκαν κατά του διαφορετικού , κατά του πολιτισμού και του χριστιανισμού. Οι πόντιοι δεν πολέμησαν κανέναν, δεν πήραν όπλα στα χέρια, απλά οδηγήθηκαν στον θάνατο. Μέσα από μια ολιγόλεπτη ταινία, η οποία θα μπορούσε με την ανάλογη οικονομική στήριξη να είναι ακόμα μεγαλύτερη και περιγραφική, μάθαμε ένα. Και αυτό κρατάμε. Είναι εθνικό καθήκον του έλληνα να μάθει την ιστορία του και να διατηρήσει την μνήμη των 353.000 ελλήνων του Πόντου, τους οποίους ο Κεμάλ έστειλε με ατιμωτικό τρόπο στον θάνατο, μαζί με τους Αρμένιους και τους Ασσύριους, τους μικρασιάτες, επειδή ήταν χριστιανοί.
Εμφανίζονται στην ταινία οι: Όλγα Καραπαναγιωτίδου-Τσαουσίδου, Άννα Κυριακίδου, Όλγα Γιαπουτζή, Ιωάννα Τσιλφίδου, Παρθένα Καλογερίδου, Γιούλα Τσαντεκίδου, Freshta Asskaryer (Αφγανιστάν), Yemisrach Wondimu (Αιθιοπία) και η μικρή Κυριακή Τογρίδου.
Σκηνοθεσία/Εικονοληψία/Μοντάζ: Τρύφωνας Δ. Ζήσης
Οργάνωση παραγωγής & παρουσίασης/Επιμέλεια: Παναγιώτης Θεοδωρίδης
Μουσική: Θεόφιλος Πουταχίδης
Υπότιτλοι-Μετάφραση: Σοφία Λαζαρίδου
Την παρουσίαση είχε η Δημοσιογράφος Βάσω Αννουλίδου.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
