Στη ζωή υπάρχουν δύο τρόποι να πορεύεσαι: είτε σύρεσαι κάτω από το βάρος των φόβων, των απογοητεύσεων και των ‘’πρέπει’’, είτε σηκώνεις το κεφάλι και καλπάζεις προς τα όνειρά σου.Δεν είναι θέμα ταχύτητας…είναι θέμα στάσης.Το να σέρνεσαι σημαίνει να αποδέχεσαι τη στασιμότητα,να συμβιβάζεσαι με το λίγο,να αφήνεις τις συνθήκες να καθορίζουν ποιός είσαι.Το να καλπάζεις όμως είναι επιλογή.Είναι η απόφαση να προχωράς μπροστά με δύναμη, ακόμη κι όταν ο δρόμος είναι ανηφορικός.
Έμαθα στη ζωή μου ότι οι δυσκολίες δεν είναι αλυσίδες, αλλά δοκιμασίες.Δεν έρχονται για να μας κρατήσουν χαμηλά…αλλά για να μας διδάξουν αντοχή, επιμονή και αυτοσεβασμό.Κάθε πτώση μπορεί να γίνει εφαλτήριο, αρκεί να μη μείνεις στο έδαφος.Γιατί το χειρότερο δεν είναι να πέσεις, αλλά να συνηθίσεις να σέρνεσαι.
Το να καλπάζεις σημαίνει να ζείς με πάθος.Να ρισκάρεις,να διεκδικείς,να λές ‘’όχι’ σε ότι σε μικραίνει και ‘’ναι’σε ότι σε εξελίσσει.Σημαίνει να μη φοβάσαι την κριτική, γιατί ξέρεις ότι όποιος προχωρά μπροστά πάντα θα ενοχλεί εκείνους που έμειναν πίσω.Σημαίνει να τιμάς τον εαυτό σου και τις αξίες σου, ακόμα και όταν κανείς δεν χειροκροτεί.
Η αυτοβελτίωση παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας .Δεν ξεκινά από μεγάλα λόγια ούτε από τέλειες συνθήκες.Ξεκινά από μία εσωτερική απόφαση…να πάψεις να ζείς στο ‘’λίγο’’και να διεκδικείς το ‘καλύτερο’.Το να ‘σέρνεσαι’’ στη ζωή δεν σημαίνει μόνο αδυναμία…σημαίνει αναβολή, φόβο και παραίτηση από τις δυνατότητές σου.Αντίθετα το να ‘’καλπάζεις’’είναι μια στάση ζωής.Είναι η επιλογή να προχωράς μπροστά με επίγνωση, δύναμη και αυτοσεβασμό.
Στην πορεία της ζωής όλοι συναντάμε εμπόδια.Αποτυχίες,απογοητεύσεις, ανθρώπους που αμφισβητούν καταστάσεις που μας δοκιμάζουν.Η διαφορά δεν βρίσκεται στο ποιος πέφτει, αλλά στο ποιος σηκώνεται.Η αυτοβελτίωση δεν απαιτεί να είσαι άτρωτος.. απαιτεί να είσαι πρόθυμος να μάθεις.Κάθε δυσκολία μπορεί να γίνει μάθημα, αρκεί να μη μετατραπεί σε δικαιολογία για στασιμότητα.
Το να καλπάζεις σημαίνει να αναλαμβάνεις ευθύνη για τη ζωή σου.Να σταματάς να κατηγορείς τις συνθήκες,το παρελθόν ή τους άλλους και να αναρωτιέσαι:’’Τι μπορώ να κάνω εγώ από εδώ και πέρα;’’.Αυτή η ερώτηση είναι η βάση κάθε ουσιαστικής αλλαγής.Η αυτοβελτίωση δεν είναι να αλλάξεις ποιος είσαι, αλλά να εξελίξεις αυτό που ήδη είσαι.
Σημαντικό κομμάτι αυτής της πορείας είναι τα όρια.Όταν σέρνεσαι, επιτρέπεις στους άλλους να αποφασίζουν για εσένα.Όταν καλπάζεις, θέτεις ξεκάθαρα όρια, λές ‘όχι’’χωρίς ενοχές και ‘’ναι’χωρίς φόβο.Μαθαίνεις να σέβεσαι το χρόνο,την ενέργεια και τις ανάγκες σου.Και αυτό δεν είναι εγωισμός.. είναι αυτοφροντίδα.
Το εγχείρημα της αυτοβελτίωσης δεν είναι αγώνας ταχύτητας..αλλά συνέπεια.Δεν χρειάζεται να κάνεις άλματα κάθε μέρα.Αρκεί να μην επιστρέφεις στο έδαφος.Μικρά, σταθερά βήματα, καθαρές επιλογές και πίστη στον εαυτό σου σε οδηγούν μπροστά.Γιατί όταν αποφασίσεις να μην σέρνεσαι πιά, τότε αργά ή γρήγορα…θα αρχίσεις να καλπάζεις.
Στον σύγχρονο κόσμο της συνεχούς πίεσης και των γρήγορων ρυθμών πολλοί άνθρωποι ζούν σε κατάσταση επιβίωσης.Κάνουν τα απαραίτητα, αντέχουν, προσαρμόζονται, αλλά ξεχνούν να εξελλίσονται.Εκεί ακριβώς γεννιέται η ανάγκη της αυτοβελτίωσης…όχι ως πολυτέλεια ,αλλά ως στάση ζωής.Γιατί υπάρχει μία καθοριστική διαφορά ανάμεσα στο να σέρνεσαι στη ζωή και στο να καλπάζεις μέσα σε αυτήν.
Το να ‘’σέρνεσαι’ δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αποτυγχάνεις.Συχνά σημαίνει ότι συμβιβάζεσαι.Αποδέχεσαι καταστάσεις που δεν σε εκφράζουν, παραμένεις σε ρόλους που σε περιορίζουν και αναβάλλεις τα όνειρά σου’’για αργότερα’’.Αυτή η στάση, όσο ασφαλής και αν φαίνεται, οδηγεί με τον χρόνο σε εσωτερική κόπωση και απώλεια νοήματος.
Αντίθετα το να ‘καλπάζεις’’ σημαίνει ζείς συνειδητά.Να παίρνεις αποφάσεις με βάση τις αξίες σου και όχι τους φόβους σου.Δεν σημαίνει ότι όλα είναι εύκολα ή ότι όλα είναι εύκολα ή ότι δεν υπάρχουν δυσκολίες.Σημαίνει όμως ότι επιλέγεις να προχωράς μπροστά, ακόμα και όταν δεν έχεις όλες τις απαντήσεις.Η αυτοβελτίωση ξεκινά τη στιγμή που αναλαμβάνεις την ευθύνη της ζωής σου.
Κεντρικό στοιχείο αυτής της πορείας είναι η προσωπική ανάπτυξη.Η συνεχής μάθηση,η αυτογνωσία και η διάθεση να εξελίσσεσαι καθημερινά, έστω και λίγο.Κάθε εμπόδιο μπορεί να γίνει εργαλείο εξέλιξης, αρκεί να το δείς ως μάθημα και όχι ως καταδίκη.Οι άνθρωποι που καλπάζουν δεν είναι εκείνοι που δεν έμειναν κάτω.
Εξίσου σημαντικό είναι τα προσωπικά όρια.Να λές ‘όχι’σε ότι σε εξαντλεί και ‘ναι’’ σε ότι σε ενδυναμώνει.Να κάνεις σωστή χρήση του χρόνου και της ενεργειάς σου.Όταν σέβεσαι τον εαυτό σου, εκπαιδεύεις και τους άλλους να κάνουν το ίδιο.
Στο τέλος η ζωή δεν μετριέται με το πόσο άντεξες, αλλά με το πόσο έζησες.Με το αν τόλμησες να διεκδικήσεις μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.Άν έμαθες να μην σέρνεσαι πίσω από τις συνθήκες, αλλά να καλπάζεις προς τους στόχους σου.Και αυτή είναι ίσως η πιο ουσιαστική μορφή επιτυχίας
Η ζωή δεν μετριέται με τα βήματα που έκανες αργά ή διστακτικά, αλλά με τις στιγμές που τόλμησες να καλπάσεις.Με τις φορές που διάλεξες την αξιοπρέπεια αντί για την ευκολία,το όνειρο αντί για τον φόβο.Κι αν κάτι έμαθα πραγματικά, είναι αυτό:Δεν γεννήθηκα για να σέρνομαι.Γεννήθηκα για να προχωρώ μπροστά, ελεύθερος, δυνατός, καλπάζοντας.
Η φράση ‘’Να μην σέρνομαι…αλλά να καλπάζω..’’είναι μία υπενθύμιση ότι έχουμε τη δύναμη να επιλέξουμε.Άς επιλέξουμε να ζήσουμε δυνατά,με θάρρος,με πάθος.Άς’’καλπάζουμε’’.
ΒΙΣΚΑ ΖΩΗ -ΠΟΛΥΞΕΝΗ
