“….μέγα φρονούντες επί τω πράγματι μάλλον, υπέρ επ΄ευγενείας και λειτουργίας και αξιώμασι προγονικοίς….”
“….περισσότερο περηφανεύονται γι αυτό (για η συμμετοχή τους στο δρώμενο), παρά για την ευγενική τους καταγωγή ή για τα αξιώματα των προγόνων…”
Λουκιανού, Περί ορχήσεως
Έναν Μωμό΄ερο, λοιπόν, τον σημαδεύει, περισσότερο απ΄όλα, ΑΥΤΗ η ιδιότητά του. Κι όταν είναι αρχηγός Μωμό΄ερος, δεν είναι δυνατόν να μην τον συνοδέψουν στην τελευταία του κατοικία οι…”στρατηγοί” του, όπως τον Ταπαντζόγλη από τα Κομνηνά και πολλούς άλλους…
Σήμερα δε θρηνεί μόνο η Σκήτη Κοζάνης τον Περικλή Σαββίδη, αλλά και ο κάθε Μωμό΄ερος, κλίνοντας ευλαβικά το γόνυ σ΄έναν στρατιώτη της ποντιακής παράδοσης.
Αιωνία σου η μνήμη Περικλή Σαββίδη…
