Σε πόθησα
στο μακρόσυρτο τραγούδι
του ερωτευμένου Αηδονιού
στη γαλήνη
της απέραντης ρεματιάς.
Και εκείνο του κιτρινομύτη Κότσυφα
σε ένα στύλο της ηλεκτρικής.
Σε είδα στην υπόσχεση του Ήλιου.
Στα μάτια της Αγάπης των ζωντανών.
Στα πολύχρωμα λουλούδια
σταλμένη με το άρωμα της Άνοιξης.
Με ευλάβεια δίπλωσα
τη μονάκριβή μου
την έστειλα στους διαλεχτούς
αλίμονο, με μια κάλπη κάλπικη.
Την περίμενα
στο καλώδιο της ηλεκτρικής
να φέρνει το φως της Λαμπρής
την έπνιξαν καταμεσής
του δακρυσμένου Πελάγους.
Την είδα να αχνίζει
στο Αίμα του Αγώνα για το Δίκιο.
Μου μίλησε
γραμμένη στους τοίχους
με κόκκινη μπογιά.
Την άκουσα με βροντερή φωνή
σε πορείες
από χείλη Νεανικά
γλυκιά πιο γλυκιά και από το φιλί.
Όταν η ζεστασιά της ανάσας σου
τραγούδι Αλήθειας την έκανε
στα γλυκόπιοτα χείλη σου
την ερωτεύτηκα
στο Φως των ματιών σου.
Ιωάννης Αριστοτέλης Γκούμας
13-11-2026



















