Ο αρακάς (Pisum sativum) είναι ένα ετήσιο ψυχανθές φυτό ψυχρών κλιμάτων που καλλιεργείται κυρίως το φθινόπωρο και νωρίς την άνοιξη για τους θρεπτικούς, εδώδιμους σπόρους του. Εκτός από την υψηλή περιεκτικότητά του σε φυτικές πρωτεΐνες και βιταμίνες, εμπλουτίζει το έδαφος δεσμεύοντας ατμοσφαιρικό άζωτο στις ρίζες του.
Διάρκεια του αποσπάσματος της εκπομπής 20 λεπτά
https://www.youtube.com/watch?v=yqR60ff3SR8&t=394s
ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
1. Εποχή Σποράς
Σπέρνεται τόσο την άνοιξη όσο και το φθινόπωρο
Η Φθινοπωρινή σπορά Γίνεται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο σε περιοχές με ήπιο χειμώνα, ώστε η συγκομιδή να γίνει νωρίς την άνοιξη.
Η Ανοιξιάτικη σπορά πραγματοποιείται από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο, μόλις περάσουν τα μεγάλα κρύα, για παραγωγή στα τέλη της άνοιξης.
Η σπορά μικρών ποσοτήτων ανά 15 ημέρες εξασφαλίζει συνεχή συγκομιδή φρέσκου προϊόντος για μεγαλύτερο διάστημα.
2, Απαιτήσεις εδαφοκλιματολογικές
*Έδαφος
Προτιμά μέσης σύστασης, γόνιμα και καλά στραγγιζόμενα εδάφη με pH από 5,8 έως 6,8.
* Θερμοκρασίες
Ο αρακάς αγαπά τη δροσιά α, αλλά είναι ευαίσθητος στους πολύ δυνατούς παγετούς και τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού.
Άνεμοι – Ηλιοφάνεια – Άρδευση
Ο αρακάς χρειάζεται προστασία από τους δυνατούς ανέμους, πλήρη ηλιοφάνεια για σωστή ανθοφορία και σταθερή, ελεγχόμενη άρδευση χωρίς λιμνάζοντα νερά. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες καθορίζουν τόσο την αντοχή τωνβλαστών όσο και το πόσο γλυκοί και γεμάτοι θα γίνουν οι σπόροι μέσα στους λοβούς ,
Υγρασία
Για να αναπτυχθεί σωστά το ριζικό του σύστημα, ο αρακάς χρειάζεται εδάφη που δεν κρατούν στάσιμα νερά.Σε βαριά, αργιλώδη εδάφη συνιστάται η δημιουργία υπερυψωμένων αναχωμάτων, ώστε να αποφεύγεται η συσσώρευση υγρασίας και το σάπισμα των σπόρων.
3. Φύτευση και Φροντίδα
* Βάθος και αποστάσεις.
Οι σπόροι τοποθετούνται σε βάθος 2 έως 3 εκατοστών, με απόσταση 5 έως 10 εκατοστών μεταξύ τους και 60 έως 70 εκατοστών μεταξύ των γραμμών.
Υποστύλωση.
Οι αναρριχώμενες ποικιλίες χρειάζονται πλέγμα, καλάμια ή σύρματα ύψους 1,5 έως 2 μέτρων, ενώ οι νάνες ποικιλίες στέκονται μόνες τους.
4. Άρδευση
Απαιτεί τακτική υγρασία χωρίς υπερβολές, με ιδιαίτερη προσοχή κατά την άνθηση και το γέμισμα των λοβών.
Η διαχείριση του νερού είναι κρίσιμη, καθώς ο αρακάς δεν αντέχει ούτε την ξηρασία ούτε την υπερβολική υγρασία.
Συχνότητα ποτίσματος.
Το έδαφος πρέπει να διατηρείται σταθερά νωπό, συνήθως με 2 έως 3 ποτίσματα την εβδομάδα την άνοιξη, ανάλογα με τις βροχοπτώσεις και τη θερμοκρασία.
Οι ανάγκες σε νερό κορυφώνονται από την εμφάνιση των πρώτων ανθέων μέχρι το γέμισμα των λοβών, όπου η έλλειψη νερού ρίχνει τα άνθη.
Το πότισμα πρέπει να γίνεται στη ρίζα (ιδανικά με στάγδην άρδευση) και ποτέ στα φύλλα, ώστε να προλαμβάνονται μυκητολογικές ασθένειες όπως το ωίδιο.
Λίπανση.
Ως ψυχανθές παράγει το δικό του άζωτο, οπότε χρειάζεται μόνο λίγο καλά χωνεμένο κομπόστ ή βασική λίπανση με φώσφορο και κάλιο πριν τη σπορά.
5. Συγκομιδή
Η συγκομιδή ξεκινά συνήθως 60 έως 80 ημέρες μετά τη σπορά, ανάλογα με την ποικιλία και τις θερμοκρασίες.
Ο χλωρός αρακάς. Μαζεύεται όταν οι λοβοί είναι φουσκωτοί, ζωηροί πράσινοι και οι σπόροι στο εσωτερικό έχουν αναπτυχθεί, πριν όμως σκληρύνουν και γίνουν αμυλώδεις.
τακτική συλλογή των έτοιμων λοβών (κάθε 2-3 ημέρες) ενθαρρύνει το φυτό να παράγει περισσότερα άνθη και νέους καρπούς.
