Η είδηση που βγάζει ο ανασχηματισμός δεν είναι προφανώς ο Αδωνις, ο Μαρινακης, η Δόμνα Μιχαηλίδου, η Ιωάννα Λυτριβη . Δεν είναι καν ο Χρυσοχοιδης.
Είναι το γεγονός ότι μέσα σε 6 μήνες έχουμε 3 διαφορετικούς υπουργούς Προστασίας του Πολίτη.
Η κυβερνητική εκδοχή, όπως διαβάζουμε, εντοπίζει ως αιτία των συνεχών αλλαγών την ανησυχία του Πρωθυπουργού για την έξαρση της εγκληματικότητας, αλλά αυτό μοιάζει πολύ χλωμό.
Πιο πειστικό είναι το αντίθετο, ότι δηλαδή δε δόθηκε η δέουσα προσοχή στο κρίσιμο ζήτημα της ασφάλειας από τον Πρωθυπουργό και αυτό αποτελεί ήδη βαρύ καταλογισμό για τον ίδιο.
Σε κάθε περίπτωση όταν όλα αρχίζουν και τελειώνουν με ασκήσεις καταστολής και αυστηροποίηση ποινών το αίτημα της ασφάλειας δε μπορεί να απαντηθεί. Οι γυναικοκτονίες, η βία των εφήβων, οι ορδές τυφλής βίας των χούλιγκανς και η ενδοοικογενειακή βία είναι μερικά μόνο παραδείγματα που απαιτούν ολοκληρωμένη αντιμετώπιση και όχι απλά και μόνο καταστολή ή ποινές.
Η ασφάλεια όπως και η ακρίβεια αποτελούν κεντρικά πολιτικά ζητήματα στα οποία η κυβέρνηση που «δεν έχει αντίπαλο παρά μόνο τον εαυτό της» αποτυγχάνει πλήρως.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι μια κουρασμένη κυβέρνηση…
