Θα ξεκινήσω με το αυτονόητο «ευχαριστώ πολύ τους 1.244 συμπολίτισσες και συμπολίτες που με τίμησαν με την ψήφο τους».
Ψήφοι που όμως δεν είναι αρκετοί για την εκπλήρωση του στόχου της συμμετοχής μου στο περιφερειακό συμβούλιο από τη νέα χρονιά.
Ψήφοι όμως που εξέφραζαν την επιθυμία να ακουστεί κι ένας διαφορετικός λόγος, ίσως κάπως δυσνόητος μερικές φορές, όμως αναγκαίος διότι οι εποχές το απαιτούν.
Διότι πέρα από το φιλικό χτύπημα στην πλάτη και το χάιδεμα αυτιών χρειαζόμαστε και πρόγραμμα και όραμα και στόχους και συγκεκριμένες προτάσεις για να πάμε μπροστά σαν αυτοδιοίκηση και τελικά σαν κοινωνία.
Στον περίπου δίμηνο αγώνα που έδωσα οι σύμμαχοί μου ήταν οι πολλοί κοντινοί μου άνθρωποι και κάποιοι που γνώρισα στην πορεία, με εκτίμησαν κι έγιναν φίλοι μου. Γι’ αυτό και είμαι πολύ περήφανος για το αποτέλεσμα.
Και αισθάνομαι επίσης υπέροχα για τα λόγια θαυμασμού προς το πρόσωπό μου, που άκουσα όλο αυτό το χρονικό διάστημα κι ας μην αποτυπώθηκαν τελικά όλα στην κάλπη.
Ίσως κάτι δεν έκανα καλά, ίσως πάλι να έπρεπε να κινηθώ διαφορετικά πέραν του χαρακτήρα μου.
Τελικά είχε δίκαιο ο Ηρόδοτος για το «έκαστος εφ’ ω ετάχθη»!
Κι εγώ μάλλον ετάχθην αλλού, στην επιστήμη, στη μελέτη, στο σχεδιασμό και στην υποστήριξη όσων επιλέγει ο λαός να αποφασίζουν.
Συνεχίζουμε λοιπόν ως «Συμμαχία για την Ανάπτυξη» για την τελική επικράτηση της 2ης Κυριακής, της 15ης Οκτωβρίου!
Να είστε όλες και όλοι καλά!