Για ακόμη μία φορά συμμετέχουμε στην πανελλήνια διαμαρτυρία ενός ολόκληρου κλάδου, που κάθε μέρα εξαθλιώνεται όλο και περισσότερο… Ενός κλάδου που έχει να κάνει με τη διασκέδαση, την ψυχαγωγία, τη χαρά, την ποιότητα ζωής – αν μπορεί κανείς να πει -, την αλληλεπίδραση μεταξύ μας… Μέχρι και τεμπέληδες ακούσαμε ότι είμαστε…εγώ προσωπικά αρνούμαι να σκύψω το κεφάλι σε ένα κράτος που προσπαθεί ” με νύχια και με δόντια ” να μας εξοντώσει, να μας εξαγοράσει, να μας αφανίσει. Δεν ξέρω πόσο δυνατά πρέπει να φωνάξουμε το ΟΧΙ μας, αλλά σίγουρα πρέπει να ενώσουμε τις φωνές μας όλοι μαζί και να ουρλιάξουμε!