Μέρες Νιάημερου στην Κοζάνη και τίποτα δεν θυμίζει τις ορδές του κόσμου που ανέβαιναν στην Παύλου Μελά για να φτάσουν στην εμποροπανήγυρη. Παρά την καλοκαιρία με την όποια μουνταμάρα στην πόλη δεν κινείται τίποτα. Ακόμα και το εννιαήμερο προσφορών του Εμπορικού Συλλόγου δεν άλλαξε την κατάσταση αφού δεν υπήρχε καμιά αίσθηση γιορτής για να βγει ο κόσμος στην αγορά. Ούτε υπήρχαν οι αναμενόμενες τιμές.
Η γιορτή μελιού στην πλατεία , έδωσε μια γλυκιά γεύση, αλλά ούτε μεγάλη συμμετοχή υπήρχε ούτε η πανδημία επέτρεψε να δοθεί κάποιος διασκεδαστικός χαρακτήρας για τους μικρούς μας φίλους με εμψυχωτές. Κακά τα ψέματα διανύουμε μια εποχή άχαρη και με συνεχείς απαγορεύσεις που ρίχνουν το επίπεδο ζωής μας. Να μου πεις ο Νιάημερος θα ανέβαζε το επίπεδο; Όχι προς Θεού, αλλά η εμποροπανήγυρη είναι τόπος συνάντησης, έχει καταστεί θεσμός , εκεί θα τσικνίσεις και θα φας το νιαημεριώτικο χαλβά, θα πάρεις κάτι για τα παιδιά και τα εγγόνια σου. Είναι κάτι διαφορετικό μέσα στην καθημερινότητά μας σε μια πόλη που δεν προσφέρει σχεδόν τίποτα στα παιδιά .
Ακόμα και οι παρελάσεις της 11ης Οκτωβρίου και της 28ης Οκτωβρίου ακυρώνονται .Και μαζί τους ελάχιστα πια καταστήματα της πόλης πουλούν μαύρα κλασικά παιδικά παπούτσια γιατί πια δεν υπάρχει παρέλαση, δεν υπάρχουν χορευτικά, δεν γίνονται εκδηλώσεις με τον πολιτισμό να βρίσκεται σε καραντίνα διαρκείας.
Το καλοκαίρι ήταν πραγματικά μονότονο και αυτή η τάση συνεχίζεται .Το θέατρο, η μουσική, οι τέχνες μπορούν να χαλαρώσουν τις ψυχές μας, να δώσουν την ελπίδα δυστυχώς είναι σε περιορισμό. Τα καλλιτεχνικά μαθήματα στο σχολείο τα αναλαμβάνουν δάσκαλοι και έτσι χάνεται το μάθημα των εικαστικών και του θεάτρου που δίνει στιγμές ανάτασης μέσα στο σχολικό περιβάλλον.
Περίοδος απαγορεύσεων και είπαμε να βάλουμε και εμείς άλλη μία κλείνοντας τα σχολεία με τις καταλήψεις, αφαιρώντας το δικαίωμα στην εκπαίδευση, το οποίο πέρυσι το πήρε ο ιός…
Ιωάννα Παπαδημητρίου
