8 Μαρτίου παγκόσμια ημέρα της γυναίκας και η Ελλάδα σίγουρα δεν μπορεί να επαίρεται  για τον επικαιροποιημένο Δείκτη  Ισότητας των Φύλων που δημοσιεύτηκε από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, η ΕΕ καταγράφει σήμερα βαθμολογία 66,2 σε σύνολο 100, τέσσερις μόλις βαθμούς υψηλότερη σε σύγκριση με μια δεκαετία πριν. Η χώρα με την καλύτερη επίδοση είναι η Σουηδία με βαθμολογία 82,6 ενώ η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία θέση με 50 βαθμούς.

Ειδικά στον τομέα της εξουσίας ο οποίος μετρά την ισότητα των φύλων στις θέσεις λήψης αποφάσεων σε όλους τους πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς φορείς, η Ελλάδα πετυχαίνει σκορ μόλις 21,7 σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που είναι 48,5.Έτσι στο περιφερειακό συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας υπάρχουν μόνο 6 σύμβουλοι από τους συνολικά 45, ποσοστό 7,5% δηλαδή. Και από τις έξι γυναίκες μόνο η Γεωργία Ζεμπιλιάδου είναι επικεφαλής παράταξης με μόλις δύο ακόμα την Μαρία Καρυπίδου και παλιότερα την Ελισάβετ Παναγιωτίδου να έχουν θέσεις αντιπεριφερειάρχη.

Ανάλογα χαμηλά είναι και τα ποσοστά στους δήμους με το δήμο Κοζάνης να έχει 9 δημοτικούς συμβούλους από τους 40 και 1 μόλις αντιδήμαρχο από τους επτά ορισθέντες. Στο δήμο Εορδαίας οι γυναίκες είναι 6 από τους 33 δημοτικούς συμβούλους και δεν υπάρχει καμιά θέση από τις έξι αντιδημαρχίες. Στο  δήμο Σερβίων –Βελβεντού αριθμούνται μόλις 2 από τις 26 συμβούλους και δεν υπάρχει καμιά αντιδήμαρχος από τους 3 , ενώ στο δήμο Βοίου οι γυναίκες είναι μόλις 5 από τους 27 συμβούλους και μία μόλις από τους πέντε αντιδημάρχους. Φυσικά να αναφέρουμε ότι από τους πέντε εκπροσώπους της περιοχής μας στην Βουλή δεν υπάρχει γυναίκα. Μια μικρογραφία της χώρας στη  Δυτική Μακεδονία.

Τίθεται λοιπόν πάντα στο κεφάλι μιας γυναίκας στην Ελλάδα το δίλλημα καριέρα ή οικογένεια , μιας και τα δύο μαζί δεν μπορούν να γίνουν λόγω νοοτροπίας ή και καταστάσεων. Άλλωστε μην πάμε μακριά. Το Πάσχα σε ένα μήνα έρχεται και οι εργαζόμενες μητέρες στην Κοζάνης οφείλουν να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους, γιατί δεν υπάρχει δομή για τα παιδιά που σταματούν το σχολείο. Αυτές οι ίδιες οι μητέρες δηλαδή που παλεύουν όλο το χρόνο έχοντας αφήσει πυκνά –συχνά τα παιδιά τους σε μια τρίτη γυναίκα με όποιο κόστος, συνεχίζουν να κάνουν συνεχώς εκπτώσεις με το δικαίωμα στην εργασία να παραβιάζεται από το ίδιο το κράτος.

Χθες δέχτηκα ένα τηλέφωνο από άτομο με θέση ευθύνης στην περιοχής μας και αφού μιλήσαμε με ρωτά:

  • Που βρίσκεσαι τώρα;
  • Στο σπίτι, απάντησα λόγω ασθενείας του γιου μου
  • Εκεί πρέπει να είσαι, απάντησε ρωτώντας αν μπορεί να με ενοχλήσει στο τηλέφωνο.
  • Φυσικά απάντησα σκεπτόμενη κατόπιν το χιούμορ του «εκεί πρέπει  να είσαι», μιας και έτσι μεγαλώσαμε.

Τώρα οι μητέρες αυτές είναι κι εκείνες που συχνά δεν έχουν το κουράγιο να πουν μια κουβεντούλα περισσότερο στο παιδί τους πριν πέσει για ύπνο και καταφέρνουν να κάνουν  κάτι περισσότερο για αυτά όταν μένουν αναγκαστικά άρρωστα στο σπίτι.8 Μαρτίου μια καθημερινότητα ….με την μητρότητα να αναγάγεται σε τιμωρία αν συνδυάζεται με εργασία και την ανισότητα να αποδεικνύει το έλλειμμα δημοκρατίας.

Ιωάννα Παπαδημητρίου