Βόλτες στο χωριό, κόψιμο χόρτων και ρούχα στα κάγκελα του γυμναστηρίου
Μη διαχειρίσιμη η κατάσταση στο κλειστό της Λευκόβρυσης με τον αριθμό των προσφύγων να έχει ξεπεράσει το εκ του προχείρου υπολογισμένο ανώτατο όριο φιλοξενίας των 300-350 ατόμων.

Την Πέμπτη προσήλθαν από την Ειδομένη άλλοι 15 πρόσφυγες με τον αριθμό τους να ανέρχεται στους 455, να αυξάνεται καθημερινά και τον έλεγχο να έχει χαθεί.
Ο Δήμος Κοζάνης που πήρε πολλά μπράβο για την υποδειγματική φιλοξενία του αδυνατεί να αντιμετωπίσει τέτοιες ροές. Αν πολύ γρήγορα το κράτος δεν συνεισφέρει με προσλήψεις συμβασιούχων, το κόστος φιλοξενίας είναι δυσβάσταχτο. Ο ίδιος ο πρόεδρος της Κοινωφελούς Επιχείρησης κ. Μανώλης Κουτσοσίμος δηλώνει προς πάσα κατεύθυνση ότι το κλειστό της Λευκόβρυσης δεν αντέχει πάνω από 300-350 άτομα. Απασχολεί μάγειρα της επιχείρησης και πολύ σύντομα θα αναγκαστεί να φέρει το φούρνο και το μεγάλο μάτι του πρώην δημοτικού αναψυκτηρίου για τις ανάγκες του συσσιτίου. Αυτή τη στιγμή ετοιμάζονται πάνω από 1100 μερίδες καθημερινά, αριθμός υπερβολικά μεγάλος για το δήμο Κοζάνης.
Ιρακινοί κατά πλειοψηφία οι φιλοξενούμενοι με τις οικογένειες να είναι κατά βάση τρίτεκνες και τον αριθμό των παιδιών να ξεπερνούν τα 220.Σύμφωνα με την τελευταία καταγραφή 247 ήταν ιρακινοί, 144 σύριοι και 2 Παλαιστίνιοι. Ωστόσο ακόμα κι αν οι κοζανίτες και όλη η περιοχή αγκάλιασε τις οικογένειες , υπάρχει σοβαρή έλλειψη εθελοντών. Το πρωί της Παρασκευής δεν ξεπερνούσαν τα 10 άτομα, αριθμός πολύ μικρός για να ελέγξει τόσο κόσμο.
Ευτυχώς η καλοκαιρία είναι σύμμαχος και μικροί και μεγάλοι την Παρασκευή βόλταραν στο δρόμο Κοζάνης-Λευκόβρυσης. Με τους μικρούς να κόβουν χόρτα και να τα τρώνε ωμά από τα γειτονικά χωράφια Μια γυναίκα είχε ήδη γεμίσει δύο σακούλες και τα είχε κρεμάσει στο παιδικό καροτσάκι με ένα ιδιότυπο χορτοφαγικό πικ-νικ για τους πρόσφυγες.
Ο περιβάλλοντας χώρος έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο πλυσταριό και ο εσωτερικός σε ένα τσαντίρι. Δεκάδες κρεμασμένα ρούχα στα κάγκελα , στα πεζούλια και όπου αλλού φανταστεί κανείς. Μέσα ετοιμάζονταν τα συσσίτια με το μενού να έχει αρακά με πατάτες και λίγο πιο πέρα ένα τραπεζάκι με γάλα και βρεφικές κρέμες σε όσους το ζητούσαν. Παιδιά, πολλά παιδιά με ανάγκες με λίγες μόνο τουαλέτες και λουτρά. Κι όμως εδώ είναι καλύτερα από οπουδήποτε αλλού. Για πόσο όμως;
Ι.Π.