Την ημέρα αυτή αποχωρούσαν οι Ναζί μετά από τέσσερα χρόνια Σκλαβιά και κατοχή.
Τη μεγάλη Τρίτη 14- Απριλίου 1941 ήρθαν οι Ναζί στην Κοζάνη και έφυγαν την 27-10-1944, ήτοι τρία χρόνια και 10 μήνες. Περνούσαν από την Π. Χαρίση, μπροστά από το πατρικό μου σπίτι τα αυτοκίνητα με οπλισμένους στρατιώτες επάνω, πηγαίνοντας προς Πτολεμαΐδα., ακολουθούσε μοτοσυκλέτα με καλάθι και τρεις στρατιώτες οπλισμένους.
Μετά από μία ώρα ένας προπομπός αντάρτης του ΕΛΑΣ ζωσμένος με φισεκλίκια και κρατώντας όπλο. Τον χειροκροτήσαμε φωνάζοντας ζήτω η Ελευθερία μας, ρώτησε έχουν ώρα που φύγανε οι Ναζί, περίπου μια ώρα, συνέχισε πηγαίνοντας στην Κεντρική πλατεία όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι Κοζανίτες κρατώντας Ελληνικές σημαίες, είχαν κρεμάσει στο Καμπαναριό και στα σπίτια ήταν πανζουρλισμός από χαρά για την Ελευθερία τους οι Καμπάνες των εκκλησιών χτυπούσαν χαρμόσυνα.
Στην πλατεία κι εμείς οι πιτσιρικάδες συμμετείχαμε στη γιορτή της Ελευθερίας. Το ΕΑΜ τοποθέτησε Νομάρχη Κοζάνης τον Μιχάλη Σουμελίδη, από την Ποντοκώμη μέλος του ΕΑΜ, με τον γιό του Γιώργο ήμασταν συμμαθητές και φίλοι στο Γυμνάσιο. Ο Σουμελίδης ρύθμιζε όλη την κατάσταση της Πόλης μετά την απελευθέρωση.
Επίσης τον Κοζανίτη Στέφανο Κυπέρα τον τοποθέτηση ως αστυνόμο, για ασφάλεια της Πόλης, ήταν κι αυτός στην Εθνική αντίσταση, καθόταν στο κεραμαριό. Κυκλοφόρησε η πληροφορία ότι ο μητροπολίτης Ιωακείμ που ήταν στη Εθνική αντίσταση έρχεται από χωριό Κρόκος, όλος ο λαός της πλατείας πήγαν στο σταυροδρόμι κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό να τον υποδεχθούν, τρέχαμε κι εμείς οι πιτσιρικάδες.
Μετά από μια ώρα περίπου που περιμέναμε δεν ήρθε και επιστρέψαμε στην πλατεία, στη συνέχεια έγινε η Δοξολογία στον ναό Του Αγίου Νικολάου όπου μίλησε ο Νομάρχης Σουμελίδης ψάλθηκε ο Εθνικός ύμνος από όλους και επανήλθαμε στην πλατεία, κανείς δεν ήθελε να φύγε κάθισαν μέχρι τα μεσάνυχτα. Οι ένοπλοι του Ε.Λ.Α.Σ. εγκαταστάθηκαν στους στρατώνες, στο στρατόπεδο Μακεδονομάχων που είναι και σήμερα.
Αυτή ήταν η Εικόνα της πρώτης ημέρας απελευθέρωσης της Κοζάνης από τη μαύρη σκλαβιά των ναζί. 1941-1944. Το σημαντικότερο ήταν ότι δεν έπεσε ούτε μία τουφεκιά κατά την αποχώρηση. Γιατί, κυκλοφόρησε μετά από μέρες ότι ο Νομάρχης Σουμελίδης ήρθε σε επαφή με τον Γερμανό αξιωματικό υπεύθυνο των αποχωρούντων να μη γίνει μάχη κατά την αποχώρηση, ετήρησαν τη συμφωνία και γλύτωσε η Κοζάνη από καταστροφές, από πυρκαγιά και την εκτέλεση των προύχοντων Κοζανιτών καθώς και το θάνατο των μαχομένων.
Ο Σουμελίδης ένας άνθρωπος Φιλοειρηνιστής, ανθρώπινος, με βαθιά συναίσθηση του Καθήκοντος και την προστασία των συνανθρώπων ενήργησε με λογική και σοφία ώστε να σώσει την Κοζάνη και τους κατοίκους. Το γεγονός αυτό μου το είπε και o φίλος Γιώργος γιος του Σουμελίδη.
Όσον αφορά τον μητροπολίτη Ιωακείμ είχε πάει στη Θεσσαλονίκη, και μετά από 15 ημέρες ήρθε στην Κοζάνη για την κίνηση αυτή του Ιωακείμ και που απέβλεπε θα μιλήσουμε προσεχώς.
Γιάννης Κορκάς
