Μαίρη Κεσκιλιδου: “Στον Θωμά Δημητριάδη

Θωμά,

Μετράω τα χρόνια που «έφυγες» από κοντά μας και τα βγάζω πάντα λάθος. Ίσως γιατί δεν θέλω να το πιστέψω ότι δεν είσαι πια εδώ. Και δεν είμαι η μόνη. Η Φωτεινή, ο Χρήστος, η Μαριαλένα, οι συνάδελφοι σου στην ΕΡΤ, οι φίλοι σου, και ήταν πολλοί, μιλούν για σένα σαν να «είσαι παρών», όλους αυτούς που άφησες πίσω. Βιάστηκες πολύ Θωμά. Είναι αλήθεια.

Ήταν σαν σήμερα πριν από πέντε χρόνια που δεν άντεξες την πίεση, την ευθύνη με το Together, κι έγειρες τη ζωή σου σε ένα γραφείο, όπως αρμόζει σε έναν Δημοσιογράφο, που από μικρός κυνήγησε το όνειρο, αλλά, «πάγωσε» νωρίς. Θυμάσαι άραγε τα σχέδια, το τρέξιμο, την αγωνία για να « βγάλουμε ένα περιοδικό» που όμοιο του δεν είχε κυκλοφορήσει στη Δυτική Μακεδονία, με εμπνευστή και πρωτεργάτη εσένα, γιατί ήθελες να αναδείξεις τις κρυμμένες ομορφιές αλλά και τις απεριόριστες δυνατότητες ανάπτυξης ενός τόπου, παραμελημένου ακόμη και σήμερα; Νομίζω όμως, επειδή δεν πρόλαβες να μας τα πεις όλα, ήσουν μόλις 49 ετών, ότι το βάρος που πλάκωνε τη σκέψη, τα λόγια, την καρδιά σου, ήταν το «Μαύρο» στην ΕΡΤ, ένας Γολγοθάς δύο ετών που τον ανεβαίναμε, με αναιμικές ελπίδες, ότι θα πατήσουμε την κορυφή της “Ανάστασης”. Κι όμως, λίγο πριν φθάσουμε εκεί, εσύ, μας προσπέρασες αστραπιαία, χάθηκες, χωρίς να πεις ένα « Γειά», στους συνοδοιπόρους σου. Σκέπτομαι ώρες- ώρες, ότι εσύ ήσουν ταμένος στους Αγώνες. Αυτή την αξία υπηρετούσες στο σύντομο πέρασμα σου από τη Ζωή. Τη Νίκη και τον Θρίαμβο άφηνες στους άλλους να τα διαχειριστούν

Δεν θέλω να ταράξω την ουράνια γαλήνη σου με το παρελθόν. Να ξέρεις όμως ότι εμείς, εδώ, κάτω, δεν θα σε ξεχάσουμε και πάντα θα μνημονεύουμε τον Θωμά, τον συνάδελφο, τον φίλο, τον Άνθρωπο. Γιατί ήσουν ξεχωριστός”.

Δέσποινα Αμαραντίδου: “Σαν σήμερα ήταν εκείνη η μαύρη Δευτέρα πριν 5 χρόνια που έφυγες για το πιο μεγάλο ταξίδι φίλε κ μας γέμισες θλίψη την οικογένειά σου πρώτιστα, αλλά και την οικογένεια της ΕΡΤ. Συγγενείς, φίλοι συνάδελφοι γνωστοί σου, πάγωσαν στο άκουσμα του κακού μαντάτου που κανείς δεν ήθελε να πιστέψει. Δυστυχώς όμως ήταν αλήθεια, εσύ έφυγες, τόσο γρήγορα, τόσο άδικα κ άφησες πίσω σου τόσα πολλά από τ όνειρά σου.. μα κυρίως την Φωτεινή κ τα δυο αστέρια σου!! Θα σε θυμόμαστε πάντα Θωμά γιατί ήσουν καλός οικογενειάρχης, καλός φίλος καλός συνάδελφος μα πάνω από όλα Άνθρωπος με κεφαλαίο Α!!”