Για όσους δεν το γνωρίζουν η Έμμα είναι η καινούρια νύφη της οικογενείας μας! Αγγλοαυστριακιά παντρεύτηκε τον Γιάννη μας τον περασμένο Αύγουστο ! Στο γάμο τους, μας εξέπληξε όλους με το πόσο καλά και γρήγορα έμαθε να χορεύει το 11, για να χορεύει μάλλον του Γιάννη καλύτερα στου ταψί, τώρα ήρθε κι η σειρά της πρωτοχρονιάτικης πίτας για να μας καταπλήξει !

Η πίτα παραδοσιακό πρωτοχρονιάτικο Κοζανιτικο έδεσμα αποτελούσε ανέκαθεν σημείο αναφοράς απασών των Κοζανιτών και δη των πεθερών, όταν ήθελαν να εξάρουν την προκοπή της καινούριας νύφης ή να τη ρίξουν στα τάρταρα με την κοινή φράση ” Δεν ανοίγει φύλλου κι ούτι πίτα ξέρει να κουλουριάζει” .

Η νοικοκυροσύνη μιας γυναίκας τις προπολεμικές δεκαετίες αλλά και τις τρεις πρώτες μεταπολεμικές μετριούνταν με τι λογής πίτα έφτιαχνε : ” πίτα με τα πουδάρια” ή ” πίτα σαν του φλουρί” .

Ο συγχωρεμενος ο μπαμπάς μου όταν ως νιόπαντρη τη δεκαετία του 80 κατάλαβε ότι δεν ξέρω ακόμα να ανοίγω φύλλο , σαν τις προκείμενες Καλλιανιωτισσες του χωριού του , απορημένος ρώτησε” Καλά , τι σας έμαθαν σ’ αυτό το Πανεπιστημιο”!

Και η αείμνηστη, η πεθερά μου η Ρούσσα, άριστη στις πίτες από μικρή, σύμφωνα με την μακρόχρονη παράδοση του Καλλιανιωταίϊκου σόϊ του απαντούσε: Συμπέθερε, η Φάνη τουλαχιστον κοιτάει να μάθει και γυρνάει γύρω – γύρω από το τραπέζι για να ανοίξει του φύλλου, αυτή σίγουρα μια μέρα θα μάθει να του ανοίγει σωστά , οι θυγατέρες μ’ όμως ούτι που τς νοιάζει , αρκεί να την βρίσκν έτοιμη κι ζεστή!

Έτσι κι η νεώτερη γενιά , οι θκες μ’ οι θυγατέρες οι ξενητεμενες, ούτι που τς νοιάζει να ανοίγ’ν φύλλο, αρκεί να αχνιζει στου πιάτου η πίτα και να είναι καλοψημενη κι κρατσανή !

Ευτυχώς όμως που τα εγγόνια μ’ έχουν άλλη άποψη.Έμαθαν και τα τρία να ανοίγουν φύλλο με τον κλώστη αλλά και να τρών με όρεξη τα τυροπιτάκια!

Στη χθεσινή την πρωτοχρονιάτικη πίτα, ο Δημητράκης ήθελε ντε και καλά να αλοίψει αυτός του βουτύρου στα πιτουρουλια !

Όσο για την Έμμα, τη νύφη μας, σηκώθκιν μι μιας , φορεσιν πουδιά και προς μεγάλη μου έκπληξη άνοιξε όλα τα φύλλα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο ! “Αυτή σίγουρα θα μάθει” , ηρθιν κι η θκια μ’ η σειρά να του πω, σαν ν πεθερά μου !

Γι’ αυτό να μην κρυβιστι στου κατώι , σαν τς παλιες για να φτιάξτι ν πίτα, από φόβου για του κακό μάτι, μην τυχόν και δεν την πετύχτι, βάλτι τα μκρά από γύρω σας να βλέπν σν κουζίνα και σίγουρα κάτι καλό θα βγει !

Εκτός κι αν έχτι χρυσοχέρδις άντρις σαν τον ξάδιλφου μου, τον Νίκο Νικολάου ή σαν τον Γιώργο Γελαδαρη ή σαν τον Ευριπίδη Τσιόπτσια που κουλουριάζν την πίτα στου πι κι φι, και δεν χραζειτι να στέκιστι στν ουρά για να την πάρτη στου κτι από τουν φούρνο του Γεωργάκα ή του του Σιδέρη , μια ουρά που έφτανε ως όξου απ’ του μαγαζί, χρονιάρα μέρα χτες κι μι ψόφουν!

Καλή κ Ευλογημένη Χρονιά με υγεία!
Καλά μπιρικέτχια μες στο 2026 !
κι με πολλή όρεξη να φάτι την Κρεατοπιτα της Χρονιάς! Προσοχή η Κρεάτοπιτα είναι η θκια μας κι όχι η ξενόφερτη Κιμαδοπιτα!

Χρόνια Πολλά!