Στο δρόμο Κοζάνης-Κρόκου στα δεξιά βλέπεις το υπέροχο μοβ από τα άνθη του κρόκου και σταματάς. Στο αποκορύφωμά της η συγκομιδή του σε όλον τον Τσιαρτιαμπά με τους κουβάδες να γεμίζουν μετά από ώρες με τα πολύτιμα άνθη. Μια καθημερινή νεκρανάσταση όσο κρατάει η περισυλλογή του χρυσαφιού της ελληνικής γης. Εκεί που λες τελείωσα την άλλη μέρα ξεπετάγεται και πάλι ο μοβ ανθός κι εσύ συνεπής εργάτης οφείλεις με περίσσια αγάπη να τον μαζέψεις με τα χέρια σου λες και είναι η πρώτη φορά που τον συλλέγεις. Πραγματικό μεγαλείο, ένα θαύμα που αναβιώνει στα μέσα Οκτωβρίου στην περιοχή μας κάθε χρόνο και μας κάνει να ξεχωρίζουμε για τη μοναδικότητα του προϊόντος μας. Με τα χέρια βαμμένα , τις ποδιές γεμάτες και την διαδικασία του λιχνίσματος να ακολουθεί για να ξεχωρίσουμε τους κόκκινους στήμονες. Εκεί η τέχνη και η παράδοση ξεπερνάει κάθε προηγούμενο και είναι μοναδική, αφού κάθε μικρός ή μεγάλος καλλιεργητής χρησιμοποιεί τη δική του μέθοδο. Για αυτό και γίνεται αντιληπτή η αναγκαιότητα του Συνεταιρισμού με την μέχρι πρότινος μορφή του σε μια περίοδο που όλα πουλιούνται και αγοράζονται.
Ι.Π.
