Φίλε και συμμαθητή Γρηγόρη!
Είμαστε σήμερα εδώ να σε αποχαιρετήσουμε, η οικογένειά σου, οι συγγενείς σου, οι φίλοι σου και από την Κοζάνη, που κάθε πρωί πίναμε μαζί τον καφέ και με εξουσιοδότησαν να πω λίγα λόγια κατά την ταφή σου.
«Σήμερα οι ουρανοί θα είναι ορθάνοιχτοι να σε υποδεχτούν».
Άγιο Πνεύμα, σε παρακαλούμε, να έλθεις και να γεμίσεις τις καρδιές μας με το βάλσαμο τις λυτρωτικής ιαματικής Σου αγάπης.
Το παράδειγμα του Γρηγόρη ήταν η πίστη του στον Ιησού Χριστό, όπως και της οικογένειάς του. Αγαπήθηκε από όσους ήταν κοντά του, για την αξιοπρέπειά του και γιατί είχε και έδειχνε απεριόριστη αγάπη, και υπομονή, γι’ αυτό και δεν θα ξεχαστεί. Πλέον δεν είναι μαζί μας. Η έκφραση θλίψης δεν είναι μόνο από την οικογένειά του. Σήμερα προσευχόμαστε όλοι μαζί της. Ήταν ευχάριστος άνθρωπος και χάρηκε όλες τις πτυχές της ζωής, όπως το θέλησε ο Κύριος, που είπε Εγώ ειμί ο δρόμος, η αλήθεια και η Ζωή.
Επίτρεψέ μου, Γρηγόρη, να μην αναφερθώ με λεπτομέρειες στην οικογένειά σου, που, μαζί την εξαίρετη γυναίκα σου Αυγή, τη διακόνησες δίνοντας την ευχή σου, και αυτή σε ανταπέδωσε τη φροντίδα της μέχρι και χθες, ούτε στις δραστηριότητές σου, ως ορειβάτης, στις βουνοκορυφές, γι’ αυτό και προετοίμασες την ταφή σου στην Κορυφή Βοΐου, το χωριό σου. Δεν θα αναφερθώ επίσης στην υπαλληλική σου καριέρα, όπου προσέφερες τον καλύτερο εαυτό σου σε όφελος του πολίτη (και τα λέγω αυτά από πρώτο χέρι, αφού και μαζί υπηρετήσαμε), αλλά αναφέρομαι κυρίως στη μέγιστη Αρετή που είχες την Πίστη σου στον Κύριό μας Ιησού Χριστό.
Γι’ αυτή την ιερή πρόθεση και τη φλόγα του Γρηγόρη, προσευχόμαστε να ενσκήψει ο Θεός και να ανταμείψει τον μόχθο του, αναπαύοντας την ψυχή του «εν χώρα ζώντων» και «εν σκηναίς δικαίων», ακούγοντες την προτροπή του αποστόλου των εθνών Παύλου πως:
«Εμείς ελπίζουμε και γι’ αυτό δεν λυπούμαστε. Εμείς πιστεύουμε ότι ο Ιησούς πέθανε και αναστήθηκε, το ίδιο πιστεύουμε κι ότι αυτός που πέθανε (ο φίλος μας ο Γρηγόρης, για μένα και συμμαθητής), πιστεύοντας στον Ιησού, ο Θεός θα τον αναστήσει για να ζήσει μαζί του» (Α’ Θεσ. 4, 13.14).
Για μας Γρηγόρη είσαι «Απέθαντος», όπως σημειώνεται στα Βυζαντινά κείμενα, δηλαδή «Αθάνατος».
Είμαστε εδώ οι φίλοι σου από την Κοζάνη να σε αποχαιρετήσουμε, ο Θωμάς, ο Νίκος, ο Κώστας, ο Γιάννης, ο Νίκος, ο Δημήτρης, ο Γιώργος, ο Μηνάς, ο Αστέρης, ο Δημήτρης, ο Στέργιος, ο Δημήτρης, προσφέροντας συμβολικό ποσό στη μνήμη σου και προσευχόμαστε να είναι «Αιωνία σου η Μνήμη και Καλή Ανάσταση»
Κώστας Κοκόλης
