Η πόλη ευγνωμονούσα στους ανθρώπους του ”Φιλοπρόοδου Συλλόγου Κοζάνης”, στους ακάματους -αμισθί- εργάτες του πολιτισμού της Κοζάνης. Στους Melita Asimopoulou, Themis Liakos, Χρήστο Τζιουρά, Αναστασία Παπαφωτίου, Δημήτρη Πάπιστα, Ασπασία Αγγέλου, και κυρίως στον κ. Τάσο Γκλούμπο που εδώ και δεκαετίες αναβαθμίζουν το πολιτιστικό καλοκαίρι της πόλης. Που κάνουν τα αδύνατα δυνατά και δείχνουνε το δρόμο.
Στον Σταματη Κραουνάκη που ήρθε με τα ελάχιστα, και έφερε τα μέγιστα. Γιατί δεν είναι όλα μπίζνα, δεν είναι όλα ύλη και ο Σταμάτης το ξέρει καλύτερα από όλους.
Και αν η τιτάνια καρδιά σου δεν χωράει σε ένα παραμύθι, χώρεσε θαυμάσια στην αυλή της πόλης και ρίζωσε στις καρδιές μας.
Στους εξαιρετικούς μουσικούς και τραγουδιστές που για 2:30 ώρες δώσανε το είναι τους. Στους Δημήτρη Ανδρεάδη, Χρήστο Γεροντίδη, Νίκο Κατσίκη, Κοσμά Κοκόλη, Κώστα Μπουγιώτη, Πένυ Ξενάκη,
Λάμπρο Παπανικολάου, Γιώργο Στιβανάκη, Γιώργο Ταμιωλάκη και στον δικό μας Θεολόγος Παπανικολάου που τον αντάμωσα μετά από σχεδόν 20 χρόνια και η χαρά μου ήταν τεράστια…
Στα παιδιά στο μπαρ, στον ήχο, στον Γιώργο, τον Μάνο, τον Δημήτρη και σε όλους τους μετόπισθεν ήρωες και ηρωίδες.
Και φυσικά στους χορηγούς. Χωρίς αυτούς με 12€ εισιτήριο σε μια μικρή αυλή, θαύματα δεν θα γινόντουσαν. Στον Γιάννη τον Σιδέρη για το κέρασμά του, κερασάκι στην τούρτα που με βούρκωσε…
Αυτή είναι η πατρίδα μου που είπε και ο Σταμάτης…
Η πατρίδα των ανθρώπων, της προσφοράς, του πολιτισμού, του μαζί…
