Σε μια εποχή όπου οι λέξεις λαογραφία, παράδοση, ρίζες αμφισβητούνται ή επαναπροσδιορίζονται στη σκέψη του σύγχρονου ανθρώπου, το βιβλίο του Συλλόγου μας «Σεργιάνι στις Μικρασιάτικες Γεύσεις
Λαογραφία και Παράδοση», που συνέγραψε η κ. Φωτεινή Μπογιατζή-Πέκου, αποτελεί ένα μυρωδάτο και γευστικό μονοπάτι, που ανοίγει έναν ξεχωριστό μαγειρικό δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα στη γυναίκα του σήμερα και τη Μικρασιάτισσα νοικοκυρά του χθες. Ένα καλοδουλεμένο βιβλίο, φτιαγμένο με αγάπη και μεράκι, σαν υφαντό μιας άλλης εποχής, περισσότερο ρομαντικής όπου η καθημερινότητα αποκτούσε υπόσταση και αξία, όταν η οικογένεια συγκεντρώνονταν γύρω από το τραπέζι για να γευτεί το καλομαγειρεμένο φαγητό.
Η Μικρασιάτισα νοικοκυρά είναι μια συνεχής αποκάλυψη. Γεννά κάθε είδους εντυπώσεις και συναισθήματα.
Μπορεί κανείς να νιώσει τα πάντα αντικρίζοντας το τραπέζι της εκτός από αδιαφορία.
Όταν βρεθεί στο βασίλειο της κουζίνας της ντύνεται τη φαντασία και παίζει με τα μυρωδικά, τα μπαχαρικά, τα λαχανικά ή τα υπόλοιπα των φαγητών της προηγούμενης μέρας. Επιλέγει με προσοχή και με αγάπη προσφέρει μια μεγάλη ποικιλία νόστιμων εδεσμάτων. Άλλωστε δεν είναι τυχαία η ρήση: «Η Μ. Ασία παράγει λάδι, ελιές, σύκα, σταφίδες και νοικοκυρές!»
Αυτή τη διαχρονική αλήθεια συντροφιά με τις ιδιαίτερες συνταγές των αλησμόνητων Πατρίδων, έκλεισε μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου η κ. Πέκου, που επιμελήθηκε με περισσή φροντίδα κείμενα και φωτογραφίες και σεβάστηκε την αυθεντικότητα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Τούτο το βιβλίο ανοίγει το θησαυροφυλάκιο της μνήμης και της γνώσης και προσφέρει τους θησαυρούς της Μικρασιάτικης κουζίνας, της όμορφης λαογραφίας και της σεπτής παράδοσης. Πέρα από οπτικό ερέθισμα είναι ένα νοσταλγικό άλμα από το σήμερα στο χθες. Είναι μια έκδοση του Συλλόγου μας που φιλοδοξεί να γίνει μια πολύτιμη πηγή γνώσεων των μυστικών της Μικρασιάτικης κουζίνας στην εποχή του πρόχειρου και βιαστικού γεύματος. Ιχνηλατεί σε μονοπάτια ελκυστικά, απολαυστικά, αποκαλυπτικά. Η πολυμορφία και η πολυχρωμία του περιεχομένου συνθέτουν ένα σύνολο με ιδιαίτερη χάρη, ομορφιά και νοστιμιά, που μοιραία οδηγεί εκείνον που το ξεφυλλίζει να θέλει και να το γευθεί.
