Όπως προκύπτει από την Πράξη Βεβαίωσης Παράβασης του Τμήματος Δίωξης & Εξιχνίασης Εγκλημάτων , διαπιστώθηκε η διάπραξη εκ μέρους του προσφεύγοντος,που διατηρεί κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος σε περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας της παράβασης του άρθρου περί απαγόρευσης πώλησης, προσφοράς και διάθεσης αλκοολούχων ποτών σε ανηλίκους. Εις βάρος του επιβλήθηκε το προβλεπόμενο διοικητικό πρόστιμο των 1.500 ευρώ.

Ακολούθως, το Τμήμα κοινοποίησε προς το Τμήμα Αδειοδοτήσεως και Ρύθμισης Εμπορικών Δραστηριοτήτων του Δήμου , το έγγραφο, σχετικό με παράβαση των διατάξεων των άρθρων περί «Προστασίας των ανηλίκων από προϊόντα καπνού και αλκοόλ», που αφορούσε στην επιχείρηση (κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος) του προσφεύγοντος και συγκεκριμένα το γεγονός ότι, όπως τουλάχιστον διατείνεται η Βεβαιούσα την παράβαση, Αρχή δεν έγινε έλεγχος σε ανήλικα άτομα που κάθονταν στο ίδιο τραπέζι, τα οποία θα έπρεπε να ελεγχθούν, μολονότι ποτό παράγγειλε η ενήλικη που καθόταν μαζί τους και τούτο διότι είναι σύνηθες και φυσιολογικό το γεγονός, η παραγγελία του αλκοολούχου ποτού που πρόκειται να καταναλωθεί από το σύνολο των ατόμων μίας παρέας να γίνεται από ένα άτομο και όχι από το κάθε πρόσωπο ξεχωριστά. Η ως άνω κοινοποίηση προς την Αρχή που εξέδωσε την άδεια λειτουργίας του καταστήματος έλαβε χώρα, κατά ρητή επιταγή του νόμου προκειμένου, εν συνεχεία, η τελευταία να προβεί στην προσωρινή ανάκληση της άδειας, για προβλεπόμενο χρονικό διάστημα από πέντε (5) έως δέκα (10) ημερών.

Ο προσφεύγων επικαλείται ότι: α) εν προκειμένω δεν πληρούται η αντικειμενική υπόσταση της διαπιστωθείσας παράβασης του νόμου καθόσον, κατά τους ισχυρισμούς του, ουδέποτε το κατάστημά του σέρβιρε αλκοολούχα ποτά σε ανήλικα άτομα, πολλώ δε μάλλον, κατά την ημέρα του επίμαχου ελέγχου Προς επίρρωση δε των ισχυρισμών του επικαλείται την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου , με την οποία κηρύχθηκε αθώος του αδικήματος της προσφοράς αλκοολούχου ποτού σε ανήλικους, κατά την ημέρα ελέγχου καθώς και του αδικήματος της απόπειρας έκθεσης (σε κίνδυνο) κατά συρροή και β) έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης του Δημάρχου, με την οποία διεκόπη προσωρινά η λειτουργία της επιχείρησής του.

Η επιτροπή του άρθρου 152 ομόφωνα απέρριψε την κρινόμενη προσφυγή ως αβάσιμη