ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗ.
Ένα από τα πικάπ που πρωτοκυκλοφόρησαν στο Βελβεντό, αν όχι το πρώτο, ήταν κι αυτό στο παλιό ΜΕΤΟΧΙ του Γιώργου Χατζημανώλη και του Γιάννη Γκιούρου. Σε αυτόν εδώ το χώρο.
Ήταν στη θέση του κτιρίου που βλέπουμε σήμερα.
Για μας τους παλιότερους οι δίσκοι μουσικής και τα τραγούδια που ακούγαμε, μόνο εδώ, τις δεκαετίες 60-70 έγιναν η πρώτη μας μουσική εγκυκλοπαίδεια για τα κατοπινά χρόνια της ωριμότητας… Τότε που τα τραγούδια του Ξαρχάκου, του Θεοδωράκη, του Χατζηδάκι, του Κουγιουμτζή, του Πλέσσα, αλλά και του Κριστόφ, των Μπίτλς, των Άμπα μας περιέφεραν μυσταγωγικά από γωνιά σε γωνιά στον κόσμο όλων – μα όλων – των συναισθημάτων που υπήρχαν…
Είμαστε ακόμα ποτισμένοι από τη γοητεία μιας εποχής που ξετυλίχτηκε γύρω από το ΜΕΤΟΧΙ του Γιώργου Χατζημανώλη και του Γιάννη Γκιούρου… Δεν υπάρχουν λόγια να την περιγράψουν. Είναι φτωχά και λίγα…
Απόψε φιλοξενούμε τον συμπατριώτη μας τραγουδιστή Μανώλη Χατζημανώλη, γιο του Γιώργου, καταξιωμένο καλλιτέχνη, πιανίστα και τρομπετίστα με σπουδαία παρουσία στα μουσικά πράγματα της πατρίδας μας. Μαζί και τους συνεργάτες του μουσικούς, τον Θανάση Μπιλιλή στο πιάνο, τον Νίκο Μπάκανο στο μπουζούκι και τον Άκη Αρχοντή στο βιολί, γνωστούς και καταξιωμένους επίσης. Κάποιοι καλλιτέχνες σήμερα τολμούν να αντιστέκονται στα εύπεπτα άσματα που ξεφυτρώνουν από παντού.
Το καλλιτεχνικό σχήμα μέσα από το πρόγραμμά του θα μας γυρίσει για λίγο πίσω. Θα βάλει τη βελόνα στο πικάπ για να επιστρέψουμε σε εκείνα τα χρόνια της αθωότητας. Στις θερινές χοροεσπερίδες εδώ στα παλιά πατάρια, στις μαθητικές μας εκδρομές, στην περίτεχνη βρύση που πίναμε νερό και η οποία θυσιάστηκε στα τσιμέντα του νέου κτιρίου, στις βόλτες στον πρώτο δρόμο παραπάνω από τη δεξαμενή, στις σκονισμένες διαδρομές από το Βελβεντό ως το Μετόχι δυο και τρεις φορές τη μέρα, αλλά και στα υπέροχα φαγητά της Ευθυμούλας και της Έλλης, στα πρώτα μας φραπέ και στις ρακές που ακολουθούσαν με το περίτεχνο ορντέρβ, στα πρώτα αθώα ραντεβού, στη δροσιά του υπεραιωνόβιου πλάτανου… Και τελικά στην υπέροχη και άγια ταπεινότητα των απλών πραγμάτων μιας εποχής που έφυγε οριστικά…
Για τους νεώτερους η αποψινή εκδήλωση ελπίζω ότι θα είναι μια διαφορετική εμπειρία με αφετηρία το παρελθόν. Τότε που όλα μας τα προσωπικά βιώματα ακολουθούσαν τον φυσικό κυματισμό των εποχών… Τότε που τα χρόνια χάραζαν την πορεία τους με τους κύκλους των εποχών κι όχι των ρολογιών και των κινητών…
Η εκδήλωση συνδιοργανώνεται από τη Κοινωφελή Δημοτική Επιχείρηση, τον Δήμο και το ΜΕΤΟΧΙ. Ευχαριστούμε όλους, όσοι συνέβαλαν στην αποψινή διοργάνωση.
Πηγή FB: Manolis Stergiou
