ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ:
-την κατάργηση των δημοκρατικών ελευθεριών, τις φυλακίσεις, τις δολοφονίες, τις εξορίες.
-τον πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό μεσαίωνα τής χούντας.
Δεν ξεχνάμε την εθνική τραγωδία της Κύπρου με το πραξικόπημα της χούντας και την εισβολή των Τούρκων… με τις καταστροφικές συνέπειες.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης, ότι τα πραξικόπημα και οι χούντες ήταν πολύ ελκυστικές και συνηθισμένες επιλογές του καπιταλισμού για να επιβάλουν την τεχνοκρατική μονεταριστική ενοποίηση του κόσμου. αξίζει να θυμίσουμε ότι μετά την δικτατορία στην Ελλάδα, το πραξικόπημα στην Χιλή εναντίον του προέδρου Αλιέντε, για να εφαρμοσθεί η οικονομική πολιτική της σχολής του Σικάγου. Με τις καταστροφικές επιλογές του νεοφιλελευθερισμού, την υποβάθμιση και περιθωριοποίηση του ανθρώπου, της κοινωνίας, της υπό ανάπτυξης, της φτωχοποίησης, της ανεργίας, της πλανητικής συνεργασίας. Αποτέλεσμα τα σοβαρά προβλήματα σε διεθνές επίπεδο, όπως οι ανισότητες, οι πολεμικές συγκρούσεις η οικολογική κρίση να ταλανίζουν την παγκόσμια κοινότητα. Μήπως και η μεγάλη παγκόσμια δοκιμασία του κορονοιού έχει να κάνει με την διεθνή προβληματική κατάσταση? Μήπως με τα δεδομένα που καθημερινά τα ζητήματα μεγεθύνονται, επείγει επιβάλλεται “ανάσταση” καθολική, σε όλα τα επίπεδα με κεντρικό ρόλο τον άνθρωπο και την κοινωνία? Μήπως έφτασε, είναι η ώρα της αριστεράς να πάρει πρωτοβουλίες, να κινητοποιήσει?
