Periklis Dimitriadis: Πώς αλλάζει η πόλη όταν κλείνει ένα μικρό κατάστημα!
Μερικές φορές η πόλη αλλάζει χωρίς καν να το καταλάβουμε. Περνάς από τον ίδιο δρόμο που πέρασες χθες, κοιτάς στο πλάι και βλέπεις το ρολό κατεβασμένο.
Μια πινακίδα “ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ” που πριν δεν ήταν εκεί.
Κι εκεί, σε αυτό το δευτερόλεπτο, κάτι μέσα σου σφίγγεται γιατί ξέρω πως κάτι χάθηκε.
Όχι απλώς ένα μαγαζί. Κάτι δικό μας.
Ήταν οι άνθρωποι που μας έλεγαν “καλημέρα” χωρίς τυπικότητες.
Η μυρωδιά του φρεσκοκομμένου καφέ, το χαμόγελο που σε έβρισκε πριν καν προλάβεις να πεις λέξη.
Ήταν ο επαγγελματίας που σε θυμόταν, που ήξερε τις συνήθειές σου, που ενδιαφερόταν για εσένα σαν άνθρωπο όχι σαν αριθμό.
Κι όταν ένα τέτοιο μαγαζί κλείνει, δεν αδειάζει μόνο ένας χώρος.
Αδειάζει ο δρόμος..
Αδειάζει η γειτονιά…
Τα βράδια σκοτεινιάζουν πιο νωρίς, η κίνηση αραιώνει, οι γνωστές φωνές χάνονται.
Ξαφνικά η πόλη μοιάζει λίγο πιο ξένη, σαν να τραβήχτηκε ένα κομμάτι ζωής από μέσα της.
Και μετά, χωρίς να το πάρουμε είδηση, έρχεται το ντόμινο:
– λιγότεροι άνθρωποι στους δρόμους
– λιγότερη ζωντάνια
– λιγότερη ασφάλεια
– λιγότερες αφορμές να βγεις από το σπίτι
Τα μικρά καταστήματα είναι η καρδιά της πόλης. Εκεί που χτυπά ο παλμός της καθημερινότητας. Εκεί που συναντήθηκαν γενιές ολόκληρες, όπου ειπώθηκαν ιστορίες, όπου φτιάχτηκαν φιλίες.
Και κάπου εκεί, μένει το μεγάλο ερώτημα μέσα μας:
Θα περιμένουμε να σβήσουν όλα για να καταλάβουμε πόσο σημαντικά ήταν αυτά τα “μικρά” που μας κρατούσαν ζωντανούς.
