Παντελής Καπλάνογλου: Αστερομάτα.
Ένα τραγούδι που δεν φωνάζει, δεν προκαλεί, δεν γδύνεται για να ακουστεί.
Και όμως, σου κόβει την ανάσα.
Είναι τιμή και περηφάνια να βλέπεις ένα ελληνικό κομμάτι με τέτοια ποιότητα, τέτοιους στίχους, τέτοια ψυχή, να εκπροσωπεί τη χώρα μας.
Σε μια εποχή που οι περισσότεροι διαλέγουν εύκολες λέξεις, πρόστυχες εικόνες και επιτηδευμένες προκλήσεις για να τραβήξουν προσοχή,
έρχεται αυτό το τραγούδι και σου θυμίζει πως η Ελλάδα έχει ακόμα φωνή.
Όχι στημένη. Αληθινή.
Στίχοι που είναι ποίηση.
Ερμηνεία που σε εκπλήσσει.
η Ελληνική γλώσσα που λάμπει όταν την σέβεσαι.
Και μια παρουσία που δεν χρειάστηκε ούτε μία χειρονομία, ούτε ένα “γυμνό” σημείο για να σε συγκινήσει.
Μπράβο σε όσους το έγραψαν, το τραγούδησαν, το πίστεψαν.
