Τα πιο δύσκολα στην πολιτική είναι αυτά που συνήθως χαρακτηρίζονται ως αυτονόητα. Ένα από αυτά είναι το παράδειγμα μέσω του οποίου ο πολιτικός με τις πράξεις του ή/και την εν γένει στάση του ενισχύει το μήνυμα του. Η δύναμη του παραδείγματος ισχύει για όλους και σε υπερθετικό βαθμό για τους ασκούντες εξουσία για αυτό και είναι αυτονόητη απαίτηση του πολίτη από τον πολιτικό.
Κάποια στιγμή τις επόμενες μέρες ο πρωθυπουργός θα απευθύνει διάγγελμα και θα μας παρουσιάσει τον οδικό χάρτη που οδηγεί σταδιακά στην άρση του λοκ νταουν. Είναι δεδομένο ότι πέρα από τις αναφορές στη σειρά ανοίγματος των δραστηριοτήτων που έχουν ανασταλεί από τις 7/ Νοεμβρίου σε όλη τη χώρα, όλα θα κριθούν από τη συνέπεια μας στη χρήση της μάσκας και την πίστη τήρηση των μέτρων που θα ανακοινωθούν. Έχει τεράστια σημασία να βάλουμε όλοι μαζί αυτό το στοίχημα και να το κερδίσουμε, περιορίζοντας στο ελάχιστο τις συνέπειες ενός πιθανού τρίτου κύματος της πανδημίας.
Δυστυχώς η ποδηλατάδα στην Πάρνηθα και οι ανέμελες φωτογραφίες χωρίς μάσκα του πρωθυπουργού υπονομεύουν το μήνυμα που πρόκειται να μας απευθύνει καθώς με τις πράξεις του δίνει απλόχερα άλλοθι στους ποικίλους αρνητές, που ο ίδιος χαρακτήρισε ψεκασμένους στο τελευταίο του διάγγελμα.
Σε μια κρίση που ο πρωθυπουργός πήρε αρχικά τα εύσημα όλων για τη σωστή διαχείριση κατάφερε στη συνέχεια και πέφτει από λάθος σε μεγαλύτερο λάθος αποδεικνύοντας ότι στην πολιτική όπως και στη ζωή δεν υπάρχουν αυτονόητα.
Όσο για τα στελέχη της ΝΔ που για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα της ποδηλατάδας στην Πάρνηθα το έριξαν σε ασκήσεις μνήμης με κότερα και άλλα φαιδρά των προηγούμενων ταιριάζει το γνωστό ψυχροπολεμικό ανέκδοτο.
Τότε, λέει, ένας Σοβιετικός στριμώχνεται από έναν Αμερικανό για όσα συμβαίνουν στη χώρα του και αντιδρά με το γνωστό “ναι, αλλά και εσείς βασανίζατε τους μαύρους”. Είναι ένα τρολάρισμα, θα λέγαμε σήμερα, της μωρίας του συμψηφισμού ευθυνών.
Όταν ένα σύστημα εξουσίας προσφεύγει σε τέτοιας ποιότητας επιχειρήματα, πολύ απλά έχει ξεκινήσει ο κατήφορος…
