Την Νεφρολογία την γνώρισα μέσα από μια οικογενειακή περιπέτεια. Έτοιμος εκείνη την εποχή να συνεχίσω στην ειδικότητα της Ρευματολογίας γνώρισα μια ειδικότητα με μεγάλο βαθμό δυσκολίας, απαιτητική γνώση που δεν ήταν οικεία στις περισσότερες άλλες ειδικότητες και έναν “περίεργο σεβασμό” απέναντι στην δεξιοτεχνία της να χειρίζεται τα κάλια, τα νάτρια και τα οξέα, κοινώς όλα τα ακαταλαβίστικα στην εξεταστική ύλη ενός ταπεινού φοιτητή ιατρικής . Δεν ήθελε και πολύ λοιπόν να με ιντριγκάρει και να την ακολουθήσω. Από τότε βρέθηκαν στον δρόμο μου πολλοί αξιόλογοι συνάδελφοι που ο καθένας πρόσθετε και κάτι σε αυτό που ήθελα να γίνω μια μέρα. Ένας νεφρολόγος που θα σέβεται τις απαιτήσεις της επιστήμης του, που θα βελτιώνεται συνεχώς και που σε καμία περίπτωση δεν θα επαναπαύεται σε πρόσκαιρες επαγγελματικές επιτυχίες για να την ψωνίσει. Γιατί δόξα τον Θεό τέτοια ψώνια έχουμε αρκετά στο σινάφι μας για να του λείψει ακόμα ένα!
Σε μια εποχή που η νεφρολογία φεύγει από την ούρια και την κρεατινινη, το “πιες λίγο νερό παραπάνω για να μη χαλάσουν τα νεφρά σου” και κάτι δίαιτες αμφιβόλου αξίας που το μόνο που καταφέρνουν είναι να ανοίγουν μια τρύπα σε γάργαρο νερό και τρέχει με απίστευτες ταχύτητες προς τα proteomics, τα metabolomics και τα genomics είναι γελοίο ακόμα και να ψελλίσεις είμαι ένας καλός και πετυχημένος γιατρός με καλό ιατρείο και μεγάλη πελατεία. Τρίχες!
Τουλάχιστον στα δικά μου….μυαλά! Γιατί μπροστά στην επιστήμη πάντα θα υπολειπόμαστε και πάντα θα τρέχουμε για να την προφτάσουμε!
Και κάπως έτσι ήρθε η πρώτη επαφή με τα γενετικά νοσήματα του νεφρού στο εγγνωσμενης αξίας τμήμα του Καθηγητή κου Δέλτα στην Κύπρο με υποτροφία της ελληνικής νεφρολογικής εταιρείας, το διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων με την επίβλεψη της Καθηγήτριας κας Ντουνούση και η σημερινή απόφαση του πανεπιστημίου Ιωαννίνων για την θέση του πανεπιστημιακού υπότροφου στο γνωστικό αντικείμενο της νεφρολογίας. Και κάπως έτσι θα έρθουν και τα επόμενα. Γιατί όλα τα επόμενα έρχονται με επιμονή και πίστη σε αυτό που κάνεις. Και προπαντός με εκείνην την σεμνότητα του φιλοσόφου πως τελικά αυτό που πραγματικά ξέρεις είναι πως τελικά δεν ξέρεις τίποτα και απλώς κοπιάζεις για να το βρεις!
Μην αφήνετε λοιπόν τίποτα και κανέναν να σας πείσει πως δεν μπορείτε να τα καταφέρετε. Πως ότι σκέφτεστε και ονειρεύεστε περνάει πάντοτε μέσα από το γούστο και το καπέλο του κάθε απίθανου τύπου που θα βρεθεί στον δρόμο σας.
Γιατί στον δρόμο σας θα συναντήσετε και μικρομέγαλους και κομπλεξικούς και κακεντρεχείς και ανεπαρκείς που η μόνη τους έγνοια θα είναι το πως θα σας εμποδίσουν να κάνετε αυτό που σκέφτεστε και ονειρεύεστε. Κι εσείς απλά θα τους προσπερνάτε με εκείνη την βαθιά πίστη του ανθρώπου πως όταν θέλει κάτι πολύ γράφει στα αμελανωτα του το σύμπαν και το πετυχαίνει. Άλλωστε το μόνο σύμπαν που συνωμοτεί στην Ελλάδα είναι αυτό των ηλιθίων και αυτό το κάνει μόνο και μόνο για να μην σου επιτρέψει να πετύχεις. Και όσο αυτό το σύμπαν θα αξιώνει να το σέβεσαι και να υποκλίνεσαι μπροστά του για να τα καταφέρεις τόσο θα υπάρχουν και κάποιοι που θα το γράφουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι για να συνεχίσει να αλλάζει ο κόσμος γύρω μας και το μελάνι τους να συνεχίσει να γράφει τις πιο όμορφες ιστορίες και διαδρομές…..στα επόμενα λοιπόν….
Πηγή: fb: Τάσος Φούντογλου
