Από την Κυριακή των Βαΐων που έμαθα τον άδικο χαμό του συναδέλφου Θέμη Παπαδόπουλου από τον ΚΠΑ 2 ΟΑΕΔ Πτολεμαΐδας νιώθω συγκλονισμένος. Τον γνώριζα προσωπικά και μόνον καλά λόγια έχω να πω. Ήταν ένας άνθρωπος ήρεμος εργατικός, αγωνιστής και πάνω από όλα φιλότιμος. Η ευγένεια του προς όλους απερίγραπτη και πάντα με το χαμόγελο.Ίσως ήμουν από τους τελευταίους πριν μας αφήσει που είχε επαφή λόγω της νοσηλείας του στο Μποδοσάκειο πριν τη διακομιδή του σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης. Ακόμα και τις ημέρες που νοσηλεύονταν κοντά μας η στάση του ήταν συγκινητική. Θέμη δεν θα σε ξεχάσουμε Ποτέ. Πραγματικά συμμερίζομαι τον πόνο της οικογένειας σου που τόσο αγάπησες
και το τόνιζες συνεχώς.
Θέλω να τους συλλυπηθώ και να είναι σίγουροι ότι ο Θέμης από εκεί ψηλά που βρίσκεται τους νιώθει κοντά του.
Καλό παράδεισο.
