Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβανος: Γεμάτη με ιστορίες η λαϊκή μας παράδοση & με την ευκαιρία της γιορτής του Αϊ- Γιάννη, ανακαλύψαμε για τις φωτιές τ’ Αϊ- Γιαννιού & γιατί πηδούν πάνω από αυτές!
Την παραμονή λοιπόν τ’ Αϊ- Γιαννιού του Ρηγανά (είναι στις 24 Αυγούστου), για να κάνουν τον Κλήδωνα, πηγαίνουν τα κορίτσια στην βρύση, παίρνουν νερό & γυρνάνε στο σπίτι με την στάμνα γεμάτη, χωρίς καθόλου να μιλήσουν, ούτε στον πηγεμό ούτε στον γυρισμό. Γι’ αυτό & το νερό αυτό λέγεται “Αμίλητο Νερό”!
Κάποτε, μια κοπέλα ξεκίνησε με την στάμνα της πριν από τα μεσάνυχτα & πήγαινε στην βρύση να φέρει τ’ “Αμίλητο Νερό”. Στον γυρισμό όμως, ξαφνικά την περικύκλωσαν πειρασμοί για να την τρομάξουν & να την κάνουν να μιλήσει & να χάσει τ’ “Αμίλητο Νερό” την δύναμή του!
– “Μίλα, γιατί σε σκοτώνουμε”, της φώναζαν!
Η κοπέλα όμως δεν έβγαλε τσιμουδιά, αλλά από μέσα της παρακάλεσε τον Άγιο να την βοηθήσει. Αμέσως ο Άγιος τους μαρμάρωσε. Έτσι η κοπέλα τράβηξε τον δρόμο της!
Σαν έφτασε στο σπίτι της, έβαλε τα σημάδια στην στάμνα, την σκέπασε, την σφράγισε & την άφησε στα κεραμίδια για να κατεβούν οι νεράιδες την νύχτα να αγιάσουν το νερό. Όταν τα τέλειωσε όλα, τότε μίλησε & είπε τι έγινε. Όλοι έκαναν τον σταυρό τους με το θαύμα του Αγίου κι είπαν στο κορίτσι να τους πάει να δουν τους μαρμαρωμένους πειρασμούς!
Το κορίτσι, επειδή ήταν σκοτάδι & δεν έβρισκε το μέρος, άναβε στον δρόμο της φωτιές. Κι έτσι βγήκε το συνήθειο ν’ ανάβουν φωτιές τ’ Αϊ- Γιαννιού!
Τέλος πάντων, βρήκε το μέρος. Αλλά οι πειρασμοί είχαν ξαναζωντανέψει & οι χωρικοί, μόλις τους είδαν, τρόμαξαν τόσο πολύ που το ‘βαλαν στα πόδια!
Όμως, καθώς έτρεχαν, στον δρόμο τους συναντούσαν τις φωτιές & για να μην πέσουν μέσα, τις πηδούσαν!
Απ’ αυτό έμεινε να πηδούν τις φωτιές τ’ Αϊ- Γιαννιού!
*Αστείρευτη η Ελληνική παράδοση!
*(Την ιστορία αυτή βρήκαμε στο “Τεσσεροφύλλι” της Ζωής Βαλάση)!
