Ο βομβαρδισμός της Κοζάνης  και η έλευση των Γερμανών στην πόλη  έφερε τα πάνω –κάτω στη ζωή των κατοίκων . Το έργο «Νταϊάντα» της Ματίνας Μόμτσιου Τσικριτζή , το οποίο παρουσιάζεται αυτές τις μέρες από την Θεατρική Σκηνή Κοζάνης σε σκηνοθεσία Νικόλαου Κέφαλου  περιγράφει γλαφυρά αυτή την δραματική  αλλαγή ζωής, συνηθειών  και νοοτροπίας. Μέσα από πραγματικές ιστορίες προσώπων ,  η συγγραφέας του έργου μας αφηγείται στο κοζανίτικο ιδίωμα συγκλονιστικές στιγμές κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Κοζάνης, παλικαριών πληγωμένων που έρχονταν από το μέτωπο της μάχης και παράλληλα ξεκληρισμένων οικογενειών.

Ενδιαφέρον έχει η κοινωνική κατάσταση  της περιόδου με τα συνοικέσια που προωθούνταν, το σταμάτημα του σχολείου στα κορίτσια, τις ενέργειες που γίνονταν για την έξωθεν καλή  μαρτυρία. Αυτή που ο πόλεμος κατέστρεψε, αφού οι καθωσπρέπει γυναίκες της Κοζάνης θα κοιμούνταν πια στρωματσάδα στην Κάλλιανη και τα γύρω χωριά, θα έχαναν τη σειρά τους, θα ζητούσαν πια λιγότερα από ό, τι πριν.

Στην πείνα, την αρρώστια, την ανέχεια όλοι είναι ίσοι, είναι μάταιες όπως αποδείχθηκαν στο έργο οι θεωρήσεις και προκαταλήψεις της κοινωνίας για το δασκαλάκο που παίρνει λίγα και όχι μόνο. Το ζητούμενο είναι να αντέξεις την νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε από τους γερμανούς κατακτητές, οι οποίοι  επέτασσαν το βιος των ανθρώπων και τους ανάγκαζαν να κάθονται για χρόνια στα συσσίτια. Αν αναγάγουμε αυτά στη ζωή μας, ίσως να γίνουμε πιο ανθεκτικοί , πιο υπομονετικοί και να αναθεωρήσουμε για θέματα που τώρα για μας βρίσκονται ψηλά στις προτεραιότητές μας.

Παρότι ο χώρος στον Φίλιππο δεν ενδεικνυόταν για μια τόσο μεγάλη παραγωγή με 40 ηθοποιούς και βαριά σκηνικά, εν τέλει χώρεσαν όλοι με την πλοκή του έργου και τη σκηνοθεσία να κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον. Μια πολύ καλή πρόταση λίγο πριν το Πάσχα, το οποίο είναι περίοδος εσωτερικότητας και προετοιμασίας μέχρι τα πάθη. Με το κοζανίτικο ιδίωμα να ακούγεται για μια ακόμα φορά μετά τις απόκριες μέσα από τραγικές στιγμές που έζησαν οι κοζανίτες, αλλά βάσταξαν χωρίς να χάνουν το χιούμορ τους ακόμα και στα δύσκολα και κράτησαν τη γλώσσα, την ιστορία τους, τις συνήθειές τους μαζί με όλη την υπόλοιπη κατεχόμενη Ελλάδα .

Οι παραστάσεις θα δοθούν στις 13, 14, 15, 16, 17, 19 και 20 Απριλίου στις 9:00 το βράδυ, στην Αίθουσα «Φίλιππος».

Για την παράσταση συνεργάστηκαν:

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σκηνοθεσία: Νικόλαος Κέφαλος
Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς
Κοστούμια: Ματίνα Τσικριτζή – Μόμτσιου, Αγγελική Δήμου – Ρούση
Μουσική επιμέλεια: Νίκος Νικολάου
Φωτισμοί: Άρης Χαραλαμπίδης
Χειριστής ήχου: Κωνσταντίνος Γαζέπης
Φωτογραφίες: Χρίστος Μεταξάς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αριστείδης Παυλίδης

ΠΑΙΖΟΥΝ:

Χρήστος: Κωνσταντίνος Στούκης
Πάνος: Παναγιώτης Καλημέρης
Ζήνος: Αθανάσιος Βίλδος
Γιάννης: Κώστας Καραματσούκας
Θόδωρος ως γέρος: Τάκης Συνδουκάς
Θάνος: Παναγιώτης Γεράκης
Αμαρυλλίς: Χρύσα Μαραγκάκη
Ερμιόνη: Αργυρώ Καπακιάρη
Αντώνης: Νίκος Δημητριάδης
Περιστέρα: Ελένη Κουτσοσίμου
Νικόλας: Πάνος Αρέτης
Ανίκα: Αγγέλα Δήμου Ρούση
Θεανώ: Δώρα Λίτσιου
Αργύρης: Βασίλης Κρανιώτης
Κικίτσα: Κατερίνα Αρέτη
Τάκης: Τάκης Συνδουκάς
Κούλα: Στέλλα Ζήκου
Θοδωρής ως μικρός: Ιωσήφ Μουράτογλου
Σταύρος: Άριστείδης Παυλίδης
Τάσος: Αντώνης Μουράτογλου
Παππούς: Θωμάς Τζώνος
Γιαγιά: Ματίνα Τσαμπούρη
Νοσοκόμα: Άννα Τιντζογλίδου
Λένη: Αθηνά Σταυριανουδάκη
Στέργιος: Μάριος Τζιώνας
Ευδοκία: Ναταλία Ευρώπη Παυλίδου
Σάνα: Χριστίνα Παλέντζα
Τασιάνα: Έφη Λάτσκου
Καντούλα: Εύη Κατσίκα
Σοφία: Αργυρώ Καπακιάρη
Γυναίκα: Λουκία Τριανταφύλλου
Α’ Κορίτσι: Ζωή Χατζή
Αγόρι: Αριστείδης Χατζής
Β΄ Κορίτσι: Χριστίνα Μωυσιάδου
Παναγιώτης: Βαγγέλης Πλιάκης
Λουκάς: Ανανίας Τατιγιάννης
Βιτώρια: Βιβή Πλιάκη
Βαγγέλης: Βαγγέλης Μαλούτας

ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΗΞΗ:

Τεχνικοί σκηνικού: Δημήτρης Συνδουκάς, Στέλιος Λαβαντσιώτης, Θανάσης Δήμου, Νίκος Δημητριάδης, Πάνος Αρέτης, Αριστείδης Παυλίδης
Φροντιστήριο: Μαρία Γκουζιώτη
Υπεύθυνη Παραγωγής: Δώρα Σιαλβέρα
Διεύθυνση παραγωγής: Δημήτρης Πάπιστας

Ιωάννα Παπαδημητρίου 

Σαν σήμερα ο βομβαρδισμός της Κοζάνης, 10 Απριλίου 1941 – Η Ματίνα Μόμτσιου μιλά για τη Νταϊάντα της