Στο 7% ήταν η συμμετοχή των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην απεργία της Τρίτης στα σχολεία της Π.Ε. Κοζάνης και μόλις στο 5, 5% στους καθηγητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Ποσοστά ιδιαίτερα χαμηλά, όπως συμβαίνει και στις προηγούμενες απεργίες , οι οποίες δεν φαίνεται να επηρεάζουν καταστάσεις.
Πάραυτα στο παρά πέντε και με αφορμή τη συζήτηση για το πολυνομοσχέδιο ΟΛΜΕ και ΔΟΕ συμμετείχαν στην απεργία, η δεύτερη με τρίωρη στάση εργασίας .Ούτε εμείς συμφωνούμε με την αύξηση των μαθητών ανά τάξη και με πολλά ακόμα στο πολυνομοσχέδιο με κάθε υπουργό Παιδείας απλά να θέλει να φαίνεται ως μεταρρυθμιστής.
Το να σε παίρνει όμως τηλέφωνο στις 10:30 η δασκάλα από δημοτικό της Κοζάνης και να απαιτεί σε 10λεπτά να πάρεις το παιδί σου από το σχολείο δεν είναι παράλογο; Με αυτόν τον τρόπο άραγε θα αλλάξει η παιδεία μας και για αυτό και η συμμετοχή στην απεργία; Για τον εργαζόμενο γονέα ουδείς ενδιαφέρεται, αφού τα ολοήμερα μετά την εποχή του κορωνοϊού δεν λειτούργησαν ποτέ και τώρα οι εκπαιδευτικοί μας απλά βρίσκουν την ευκαιρία να αφήσουν τους μαθητές στην τύχη τους.
Η στάση όλων μας χαρακτηρίζεται από την καθημερινή μας συμπεριφορά και ειδικά από το πόσα χαλαρά και ανέμελα αντιμετωπίσαμε την τάξη μας την δύσκολη περίοδο του εγκλεισμού, εκεί που με πρόσχημα τον ψηφιακό αλφαβητισμό οι μαθητές έμειναν μακριά από την υποχρεωτική κατά τα άλλα εκπαίδευση. Να μην υπάρχει αξιολόγηση των εκπαιδευτικών ζητούν διάφορες παρατάξεις, αλλά και αυτός ο μη απολογισμός σε κανένα δεν είναι πρόβλημα; Πώς επιτρέπει το σύστημα τέτοια αναλγησία;
Ιωάννα Παπαδημητρίου
