Μιχαήλ Δουλγεράκης: Γιατί οι απαραίτητες παρεμβάσεις στις σήραγγες δεν είχαν ολοκληρωθεί έγκαιρα;
Η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/54/ΕΚ έχει θεσπίσει εδώ και χρόνια συγκεκριμένες ελάχιστες απαιτήσεις ασφαλείας για τις σήραγγες του διευρωπαϊκού οδικού δικτύου, συμπεριλαμβανομένων των σηράγγων άνω των 500 μέτρων.
Ποιος είχε την ευθύνη όλα αυτά τα χρόνια για τη συμμόρφωση της Εγνατίας με τις απαιτήσεις αυτές;
Και κυρίως:
Αν σήμερα οι εργασίες και οι μονοδρομήσεις θεωρούνται αναγκαίες για την ασφάλεια, γιατί επί χρόνια η κυκλοφορία γινόταν χωρίς αυτές τις παρεμβάσεις;
Ήταν τότε όλα απολύτως ασφαλή;
Και αν ήταν, τι ακριβώς άλλαξε σήμερα;
Δεν είναι δυνατόν ο πολίτης να καλείται να πληρώνει ακριβότερα διόδια, ενώ ταυτόχρονα υφίσταται καθυστερήσεις, μονοδρομήσεις και περιορισμούς λόγω έργων που θα έπρεπε να είχαν προγραμματιστεί και ολοκληρωθεί εγκαίρως.
Και υπάρχει και ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα:
Ποιος πληρώνει τελικά το κόστος των εργασιών και των εκκρεμοτήτων που υπήρχαν πριν από την παραχώρηση;
Ο πολίτης;
Ο ιδιώτης παραχωρησιούχος;
Ή το Ελληνικό Δημόσιο;
Δεν μπορεί να ισχύει η λογική «ιδιωτικοποιούμε τα έσοδα και κοινωνικοποιούμε τα προβλήματα».
Δεν ζητάμε να μη γίνουν έργα.
Ζητάμε να γίνουν σωστά, έγκαιρα και με διαφάνεια.
Δεν ζητάμε να καταργηθούν τα μέτρα ασφαλείας.
Ζητάμε να γνωρίζουμε ποια είναι ακριβώς τα προβλήματα, ποια είναι η επικινδυνότητα, ποιος έχει την ευθύνη και πότε θα ολοκληρωθούν οι παρεμβάσεις.
Και, κατά τη γνώμη μου, το θέμα είναι αρκετά σοβαρό ώστε να υπάρξει ουσιαστικός έλεγχος από τις αρμόδιες ανεξάρτητες αρχές και, εφόσον υπάρχουν ενδείξεις παραβίασης της νομοθεσίας ή αμέλειας που έθεσε σε κίνδυνο ανθρώπους, να εξεταστεί και από τις εισαγγελικές αρχές.
Γιατί η οδική ασφάλεια δεν είναι ούτε πολιτικό σύνθημα ούτε εμπορικό προϊόν.
Είναι υποχρέωση της Πολιτείας και δικαίωμα του πολίτη.
Και όταν πληρώνουμε διόδια, έχουμε κάθε δικαίωμα να απαιτούμε έναν δρόμο ασφαλή, λειτουργικό και αντάξιο των χρημάτων που καταβάλλουμε.
Η Εγνατία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ζωτική υποδομή για τη Βόρεια Ελλάδα….
