Η Σελεύκια της Πισιδίας με την επωνυμία η Σιδηρά ήταν μια αρχαία πόλη που βρισκόταν σχετικά κοντά στην Σπάρτη της Μικράς Ασίας από αυτή την πόλη σήμερα υπάρχουν μόνον ερείπια.

Οι πιο κοντινοί κατοικήσιμοι οικισμοί σήμερα.

Στα Βόρεια υπάρχει ένα μικρο χωρίο με 86 κατοίκους το Σελέφ έτσι τουλάχιστον

λεγόταν μέχρι το 1916 το σημερινό Bayat köy που βρίσκεται 2 χλμ βόρεια των ερειπίων της Σελεύκειας και ο δεύτερος οικισμός μια μικρή κωμόπολη 2200 κάτοικων περίπου είναι το σημερινό Κολεονού που που βρίσκεται νότια των ερειπίων σε ίδια περίπου απόσταση των 2 χλμ.

Κάποια στιγμή με την προέκταση της Σιδηροδρομικής γραμμής Σμύρνης ,Αϊδινίου μέχρι το Εγιρδήρ που έγινε στις αρχές του προηγούμενου αγώνα 1911 σημείο αναφοράς για τους κατοίκους της

Σπάρτης Μουσουλμάνους και Χριστιανούς έγινε το Κουλεονού ( Kuleönü ).

Ήταν ο σταθμός επιβίβασης και αποβίβασης των κάτοικων της , αλλά και κέντρο διακίνησης των διαφόρων εμπορευμάτων πρωτεύουσας της περιοχής που τότε είχε περίπου 50000 κατοίκους .

Δεν έφτανε βεβαία μέχρι την Σπάρτη που βρισκόταν 12 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Σταθμού , παρουσιάζοντας τεράστια κίνηση για το μέγεθος του.

Αυτό κράτησε μέχρι την επέκταση της γραμμής το 1930 στην πόλη της Σπάρτης όποτε ο σταθμός υποβαθμίστηκε .

Ο σταθμός αυτός προσωπικά σε μένα και την οικογένεια μας αποτελεί πηγή θλιβερής μνήμης μιας και ο συνονόματος πάππους μου Σταύρος Καπλάνογλου ηλικίας τότε μόλις 46 χρόνων βρίσκει φρικτό θάνατο ,επιστρέφοντας μετά από ένα εμπορικό ταξίδι με το τραίνο από το Βουρδούρι ( Burdur ) οποίου είχε μεταβεί για εμπορικούς σκοπούς ,βιάζεται να κατέβει πριν την ακινητοποίηση του τραίνου και το παλτό του μπλέκεται στις ρόδες του, παρασύροντας στον θάνατο ,αφήνοντας ορφανά τα 5 παιδιά του και χήρα την γυναίκα του Ανδρονίκη.

Ο πατέρας μου Παντελής ήταν μόλις 3 χρόνων.

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ Η ΣΕΛΕΥΚΙΑ

Επειδή το Κολεονού αποτελούσε σταθμό τα τελευταίο χρόνια παραμονής των Ελλήνων και σήμερα είναι ο μεγαλύτερος οικισμός θα το πάρουμε σαν σημείο αναφοράς για προσδιορίσουμε την ακριβή θέση του, οως και την θέση της αρχαίας πόλης.

Η απόσταση από την Σπάρτη ήταν όπως ήδη έχουμε πει 15 χλμ .Το Ατάμπευ που βρισκόταν βόρεια ήταν 10 χλμ το Βουρδούρι 43 χλμ το Ντινέρ 61 χλμ ,το Εγιρδήρ 24 χλμ τ, το Ουλουμπορλού 66 χλμ την Αντιόχεια 109 χλμ και την Αττάλεια 139 χλμ

Το Κουλεονού ( Kuleönü ), το οποίο ιδρύθηκε σε μια πολύ μεγάλη περιοχή, έχει μια θέση που ελέγχει τους δρόμους που συνδέουν την Σπάρτη με τις γύρω επαρχίες και περιοχές με 350.000 στρέμματα γης.

Αποτελέσματα ερευνών στο τέλος της πεδιάδας που βρίσκεται ο οικισμός προς την πλευρά του όρους Ιν ( İn ), έδειξαν ότι η περιοχή αυτή ειχε οικισμούς ακόμη και στους προϊστορικούς χρόνους

Στα όρια του χωριού Σελέφ (Bayat ) , 2 χλμ. από το Κουλεονού ( Kuleönü ) , υπάρχουν τα ερείπια της αρχαίας πόλης Σελεύκειας , η οποία συνδέεται με το βασίλειο των Σελευκιδών της Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου , τα ερείπια της Σελεύκειας είναι γνωστά σήμερα ως «Ερείπια του Κάστρου του Όρους Άσαρ».

Το Κουλεονού ( Kuleönü ), ήταν σημαντικό κέντρο παραγωγής γεωργικών προϊόντων και μεταφοράς τόσο στην προϊστορία, όσο και κατά τους πρώτους και μεσαιωνικούς χρόνους.

Ήταν η πιο σημαντική πόλη της ευρύτερης πεδιάδας που τροφοδοτεί την Σπάρτη και κυρίως με σιτηρά (ο σιτοβολώνας της ).

ΤΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΗΣ

Από την ίδρυση της πόλης ο οικισμός ,με μικρές μετατοπίσεις είχε τα εξής ονόματα :

Σελεύκεια , Σελεύκεια η Σιδηρά , Κλαουδιουσελεύκεια , Σελέφ , Μπαγίατ , Κουλεονού ( Kuleönü ).

Η ονοματολογία της αρχαίας πόλης προήλθε ως εξής.

– Σελεύκεια -Seleuceia, Seleukeia,

Δόθηκε το όνομα του ιδρυτή της Σέλευκο Α’ Νικάτορα ή τον Αντίοχο Α’ Σώτηρα για την προστασία του στρατιωτικού δρόμου στη βόρεια Πισιδία.

– Σελεύκεια η Σιδηρά

Επειδή υπήρχαν πολλές πόλεις με το όνομα Σελεύκεια για διάκριση από την αρχαιότητα δόθηκε η προσωνυμία << Σιδηρά >.>,λόγω του ορυχείου σιδήρου που υπήρχε στην περιοχή ή ενδεχόμενα των πολλών σιδηρουργίων που υπήρχαν στην πόλη .

Μια άλλη άποψη αποδίδει την προσωνυμία στον Ιεροκλή, που έζησε τον 7ο αιώνα μ.Χ. ότι δηλαδή , πρόσθετε το όνομα Σίδερα (Σιδερένιο) στο τέλος του για να αποφύγει τη σύγχυση με άλλες Σελεύκειες όταν μιλούσε για τη Σελεύκεια στην Πισιδία.

Όλες οι λατινικές αποδόσεις ονόματος Seleukeia hê Sidêra, Seleucia Ferre a, Seleucia Sidera , έχουν να κάνουν με την αρχική Eλληνική ονομασία

– Κλαουδιουσελεύκεια -Claudioseleucia, Klaudioseleukeia

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κλαυδίου (41-54μ.Χ. ), το όνομα της πόλης άλλαξε σε Claudia Seleukeia, και στη συνέχεια προστέθηκε Σιδηρα στο τέλος για να αποφευχθεί η σύγχυση με τις πόλεις με το ίδιο όνομα στην περιοχή. .

Του μικρού οικισμού που βρίσκεται βόρεια

– Σελέφ -Selef köy

Η νέα ονομασία έλαβε υπόψιν ότι πολύ κοντά βρισκόταν η Σελεύκεια με περικοπή των 3 τελευταίων γραμμάτων έγινε Σελέφ– κεια

– Μπαγίατ -Bayat

Προφανώς η Σελευκιδών ήταν κάτι παλιό ,κάτι <<μπαγιάτικο >> λέξη που έχει μείνει από την Τουρκικη γλώσσα σαν δάνειο στην Ελληνική

*Του μεγάλου οικισμού και σταθμού του τραίνου

– Κουλεονού ( Kuleönü )

Η λέξη έχει σχέση με την περιτείχιση της Σελεύκειας της Σιδηράς το κάστρο πόλη στην Τουρκική γλώσσα kule =Πύργος & kale = Κάστρο και με την πρόσθεση της λέξη köy=χωρίο και σύντμηση χάριν ευωχίας φθάνουμε στην λέξη Kule+köy = Kuleönü

ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ 1922

Στην περίπτωση του Κουλεονού ( Kuleönü) σε καμία απογραφή δεν βρήκαμε Ελληνορθόδοξους μονίμους κατοίκους.

Όμως από το 1911 χρόνια που λειτούργησε η σιδηροδρομική γραμμή Σμύρνης -Αϊδινίου – Εγιρδήρ καθημερινά με την άφιξη ή την αναχώρηση του τραίνου κάποιος από τους Ελληνορθόδοξους της πόλης της Σπάρτης θα περίμενε αναμένοντας για ταξιδέψει με το τραίνο ή να περίμενε κάποιοι δικοί του ,γιατί το τραίνο δεν έφθανε μέσα στην Σπάρτη αλλά αφού έκανε στάση έφευγε για το Εγιρδήρ όπου και ήταν ο τελευταίος σταθμός.

Οι Έλληνες που έλεγχαν απόλυτα την οικονομία και τις επιστήμες της Σπάρτης ,προφανώς βρισκόταν σε συνεχή κίνηση

Μεχρι την έλευση του σιδηροδρόμου οι μετακινήσεις γινόταν με τα κάρα και τα άλογα όπως και η διακίνηση των εμπορευμάτων .ο σιδηρόδρομος τους έλυσε τα χέρια και έγινε σχεδόν ο αποκλειστικώς τρόπος μετακίνησης και λόγω της ταχύτητος μεταφοράς , του προφανώς χαμηλότερου κόστους , της ασφάλειας που εξασφάλιζε από επιθέσεις ληστών και άλλους κίνδυνους στον σταθμό εύρισκες μεγάλο αριθμό από αυτούς καθημερινά.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΕΥΚΙΑΣ

Την Σελεύκεια Πισιδίας ή Σελεύκεια Σιδηρά, ίδρυσε ο Σέλευκος Α’ Νικάτωρ ή Σέλευκος Α΄ ο Νικάνωρ (ήταν στην εξουσία 312-280 π.Χ.) ή κατά μια άλλη εκδοχή ο Αντίοχος Α’ Σωτήρ που προϋπήρχε και ήταν πατέρας του, για την προστασία του στρατιωτικού δρόμου σε όλη την βόρεια Πισιδία.

Με την έλευση των Ρωμαίων παρέμεινε υπό την κυριαρχία τους και στη συνέχεια του Βυζαντίου, και υπέστη επίσης αραβικές επιδρομές κατά την περίοδο αυτή.

ΚΟΥΛΕΟΝΟΥ

Απομεινάρι της περιόδου των Αραβικών επιδρομών , είναι το «Κοιμητήριο των Αράβων», που λέγεται ότι βρισκόταν μέσα στον ιστό της σημερινής πόλης του Κουλεονού ( Kuleönü ).

Από τον 10ο αιώνα, όταν το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος αποδυναμώθηκε και έχασε τη δύναμή του στην Μ. Ασία, οι Τούρκοι κατόρθωσαν να εισέλθουν σε όλη την περιοχή μετα τη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071. Μετά την ίδρυση του Τουρκικού Σελτζουκικού Κράτους πρώτα στην Νίκαια της Βιθυνίας και μετά στο Ικόνιο, οι Τούρκοι επέκτειναν τα σύνορά τους προς τα δυτικά.

Στις αρχές του 13ου αιώνα στην περιοχή εγκαταστάθηκαν μόνιμα Τούρκοι που προέρχονταν από την Κεντρική Ασία γύρω από τις Αγρες ( Atabey ) , Κουλέονου (Kuleönü) , Σπάρτη (Isparta ), Σωζόπολη ( Uluborlu ) και Ακρωτήρι (Eğirdir).

Μετά από αυτές τις κατακτήσεις, η περιοχή έγινε περιοχή όπου κατοικούσαν σε μεγάλο αριθμό Τούρκοι.

Το μεγαλύτερο μερίδιο στον εκτουρκισμό της περιοχής ανήκει στον Gazi Ertokuş Bey.

Έτσι, Κουλεονού και όχι μόνον Τουρκοποιήθηκε και εξισλαμίστηκε μαζί με τις γύρω περιοχές.

Μετά την εγκατάσταση των Τούρκων Ογκούζ *Οι βυζαντινές πηγές αποκαλούσαν τους κατοίκους της περιοχής Ογούζους

* Οι Ογκούζ που σημαίνει φυλή , ήταν ένας δυτικός Τουρκικός λαός που μιλούσε τον κλάδο των Ογκούζ των Τουρκικών γλωσσών .Τον 8ο αιώνα , ίδρυσαν μια φυλετική συνομοσπονδία που ονομάζεται Κράτος Oghuz Yabgu στην Κεντρική Ασία .

Αργότερα εξαπλώθηκαν αρχικά στα Βαλκάνια . Οι Ογκούζ θεωρούνται οι πρόγονοι των Τούρκων

Σε αυτήν την περιοχή, σύμφωνα με την παράδοση στο Kuleönü, χτίστηκαν 7 σπίτια από τους τους Ογούζους στη νότια πλαγιά του Τύμβου της αρχαίας Σελεύκειας,

Γρήγορα αυξήθηκε ο πληθυσμός τους και με την οριστική κατάκτηση από τους Οθωμανούς , αυξήθηκε η καταπίεση ,όποτε οι Έλληνες αναγκάσθηκαν να εγκατελείψουν τον τόπο τους και κατέφυγαν στην πόλη της Σπάρτης που λόγω του μεγέθους της έδινε μεγαλύτερη ασφάλεια

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΛΕΥΚΕΙΑ

Να επανέλθουμε στην αρχαία πόλη λέγοντας ότι :

Η πόλη έκοψε δικά της νομίσματα, μερικά από τα οποία φέρουν εικόνες τοπικών

θεοτήτων, που λατρευόταν στην ευρύτερη περιοχή της Αντιόχειας.

Η πόλη αναστηλώθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κλαύδιο , και το όνομα άλλαξε σε Κλαυδιοσελεύκια (Claudioseleucia).

. Αυτό το όνομα διατηρείται στα νομίσματα της πόλης μέχρι την εποχή του Κλαυδίου Β’ , αν και στον Πτολεμαίο , στο Συνέκδημο του Ιεροκλή και στο Notitiae Dignitatum το όνομα καταγράφεται ως Σελεύκεια.

Ευρήματα έδειξαν ότι στην περιοχή της Σελευκιδών υπήρχε συστηματική καλλιέργεια αμπελιών και παραγωγή κρασιού εντοπίσθηκαν είκοσι πέντε εργαστήρια σύνθλιψης σταφυλιών

Επίσης υπήρχαν εργαστήρια κατασκευής πήλινων αγγείων ακόμη και εργαστήρια κατασκευής αγγείων από σίδηρο δικαιολογώντας το προσωνυμία που της δόθηκε αργότερα Σιδηρά Σελεύκεια για να ξεχωρίζει από άλλες ομώνυμες πόλεις

Ακόμη εντοπίστηκαν πολυάριθμα εργαστήρια επεξεργασίας οστών στην πόλη

Η Σελεύκεια Πισιδίας ή Σελεύκεια η Σιδηρά σήμερα είναι ερειπωμένη. Διασώζονται μόνο μέρη του αρχαίου τείχους, η νεκρόπολη και το θέατρο.
ΣΕΛΕΥΚΟΣ Ο ΝΙΚΑΤΩΡ (358 – 281 π.Χ.)

«Έλληνας στρατηγός, Μακεδόνας στρατηγός») Αξιωματικοί και διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γεννήθηκαν. 358 π.Χ. στην Ευρώπη, Μακεδονία και 281 π.Χ. πέθανε τον Σεπτέμβριο (περίπου 77 ετών) στη Θράκη Ήταν ο ιδρυτής της ομώνυμης αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Στις διαμάχες για την εξουσία που ακολούθησαν το θάνατο του Αλεξάνδρου, ο Σέλευκος έγινε ηγεμόνας της Μικράς Ασίας, της Συρίας, της Μεσοποταμίας και του Ιρανικού Οροπεδίου, παίρνοντας τελικά τον τίτλο του Βασιλιά. Η Αυτοκρατορία των Σελευκιδών, το κράτος που ίδρυσε σε αυτά τα εδάφη, ήταν μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις στον ελληνιστικό κόσμο μέχρι που ηττήθηκε από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία και την Παρθική Αυτοκρατορία στα τέλη του 2ου και στις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ.

Ο Σέλευκος διορίστηκε Σατράπης της Βαβυλώνας υπό τον νέο αντιβασιλέα Αντίπατρο. Σχεδόν αμέσως, ωστόσο, οι πόλεμοι μεταξύ των Διαδόχων ξανάρχισαν και ο Αντίγονος, ένας από τους ισχυρότερους από τους Διαδόχους, ανάγκασε τον Σέλευκο να φύγει από τη Βαβυλώνα. Ο Σέλευκος μπόρεσε να επιστρέψει στη Βαβυλώνα μόλις το 312 π.Χ. Με την υποστήριξη του Πτολεμαίου. Από το 312 π.Χ., ο Σέλευκος επέκτεινε ανελέητα την κυριαρχία του και τελικά κατέκτησε την Περσία και τους Μήδους. Ο Σέλευκος κυβέρνησε όχι μόνο τη Βαβυλώνα αλλά ολόκληρο το ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου. – Αντίοχος Α ́, ο Σωτήρας γιος του προηγούμενου

ΑΝΤΙΟΧΟΣ Α΄ΣΩΤΗΡ (324 – 261 π.Χ. )

Ο Αντίοχος Α’ Σωτήρ (324 – 261 π.Χ. ) ήταν βασιλιάς της δυναστείας των Σελευκιδών κατά την ελληνιστική περίοδο. Η βασιλεία του διήρκεσε από το 281 έως το 261 π.Χ. Πατέρας του ήταν ο Σέλευκος Α’ Νικάτωρ, πρώην στρατιωτικός και απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μητέρα του η Απάμα από τη Συγδιανή, κόρη του Σπιταμένη. Ήταν μια από τις πριγκίπισσες της Ανατολής, που ο Αλέξανδρος έδωσε για σύζυγο στους στρατηγούς του.

ΠΟΛΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΕΛΕΥΚΕΙΑ

Με το όνομα Σελευκιδών υπήρχαν πολλές πόλεις σε περιοχές που ήδη είχε περάσει ο Μ. Αλέξανδρος και μετά τον θάνατο του κυβερνούσαν οι παλιοί του συμπολεμιστές και οι διάδοχοι τους

ΣΕΥΛΕΚΙΑ Η ΣΙΔΗΡΑ

Στην σημερινή δημοσίευση μιλούμε για την Σελεύκεια Πισιδίας, ή Σελεύκεια η Σιδηρά μια πολη που της δόθηκε το προσωνυμία Σιδηρά , για να ξεχωρίζει από τις άλλες

ΣΕΛΕΥΚΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΜΦΦΥΛΙΑΣ

Όχι μακρυά στην περιοχή της Παμφυλίας ανατολικά της Αττάλειας υπήρχε η Σελεύκεια Παμφυλίας, .

ΣΕΔΛΕΥΚΕΙΑ ΕΠΙΤΙΓΡΙΑ

Πιο γνωστή όμως ήταν η Σελεύκεια η επί του Τίγρη ή Σελεύκεια Επιτίγρεια, ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της αρχαιότητας, χτισμένη στη Μεσοποταμία και συγκεκριμένα επί του ποταμού Τίγρη.

ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΕΛΕΥΚΕΙΑ

Με το ίδιο όνομα είναι γνωστές και οι παρακάτω πόλεις:

1.Μοψουεστία γνωστή και ως Σελεύκεια Κιλικίας ή Σελεύκεια Πύραμος, αρχαία ελληνική πόλη στην Κιλικία, πλησίον ποταμού Πύραμου

2.Σελεύκεια Σιττακινή, αρχαία πόλη στη Σιττακινή, στον Τίγρη ποταμό

3.Σούσα, γνωστή και ως Σελεύκεια Σουσιανή, αρχαία πόλη στη Σουσιανή, στο σημερινό Ιράν

4. Σελεύκεια η επί του Ζεύγματος, επί του Ζεύγματος, πιθανώς κοντά στο σύγχρονο

Σιρατασλάρ, στην Τουρκία

5. Σελεύκεια η προς Βήλω, προς το όρος Βήλος, στον ποταμό Ορόντη, στη Συρία.

6. Σελεύκεια η Πιερία, το λιμάνι της Αντιόχειας, στην εκβολή του Ορόντη.

7. Σελεύκεια Σαμουλιάς στη λίμνη Μερόμ, στο Ισραήλ.

8. Σελεύκεια η προς Ηδυφώντι, στην Ασσυρία επί του ποταμού Ηδυφώντος.

9. Σελεύκεια Καρίας ή Σελεύκεια Μαίανδρος, το σημερινό Αϊδίνιο στην Τουρκία

10. Σελεύκεια Ισαυρίας ή Σελεύκεια στην Κιλικία ή Σελεύκεια στον Καλύκαδνο ή Σελεύκεια Τραχεία ή Σελεύκεια Τραχεώτις, αρχαία πόλη στην Ιασαυρία

11. Άβιλα Δεκαπόλεως ή Σελεύκεια Δεκαπόλεως, στη Δεκάπολη κοντά στο σύγχρονο Ιρμπίν, Ιορδανία.

12. Γάδαρα, επίσης γνωστή ως Σελεύκεια, στην Ιορδανία.

13. Ζεύγμα, γνωστή και ως Σελεύκεια στον Ευφράτη, σημερινή Επαρχία Γκαζιαντέπ, Τουρκία.

14. Γάζα, γνωστό στην ελληνιστική αρχαιότητα και ως Σελεύκεια, ως προσωρινή μετονομασία από τους Σελευκίδες.

15. Βαβυλώνα, μεγάλη πόλη στην καρδιά της Μεσοποταμίας που κατά τον Στέφανο Βυζάντιο μετονομάστηκε σε Σελεύκεια Βαβυλωνίας

16. Επίσης με το ίδιο όνομα υπήρχε και βυζαντινή επαρχία: Το Θέμα Σελευκείας, βυζαντινή επαρχία του 9ου-12ου αιώνα με πρωτεύουσα την Σελεύκεια Ισαυρίας

—-Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Στην πόλη των Σελευκιδών την Σιδηρά όπως και στη ν υπόλοιποι Πισιδία πίστευαν στο Δωδεκάθεο των Ελλήνων θεών , και σε τοπικούς θεούς όπως ο <<Μην Ασκινός>,αλλά και άλλους με προέλευση από την Ασία ή την Αίγυπτο .

– Ο <<Μην Ασκινός >>

Η πόλη της Σελευκιδών κτίσθηκε από τον ίδιο άνθρωπο που έκτισε και την Αντιοχια της Πισιδία ,απόσταση μεταξύ Σελεύκειας και της τελευταίας δεν είναι μεγάλη ,δεν είναι παράξενο που σε πρόσφατες ανασκαφές βρεθήκαν αγαλματίδια θεών του δωδεκάθεου ,αλλά και αγαλματίδιο του τοπικού θεού του με το όνομα <<Μην Ασκινός >>. Γιαυτό τον θεό γράψαμε μιλώντας για την Μικρή Αντιόχεια.

Να θυμηθούμε ένα απόσπασμα : << Πολλά αναφέρονται στη λατρεία του Μηνός «Ασκινού» που κατείχε το διάσημο ιερό στην πόλη αυτή.
Ο θεός παρίσταται σε όρθια στάση με Φρύγιο πίλο και μηνίσκο στους ώμους κρατώντας στη δεξιά σκήπτρο και στην αριστερά τη Νίκη, στηρίζοντας το ένα πόδι επί βουκράνου και δίπλα ίσταται πετεινός.

Διαδίδεται από από Τούρκους ότι ο Μιν (Μεν) οτι ήταν<<Ανατολικός >> θεός ,αλλά η αλήθεια είναι ότι ήταν πανάρχαιος Ελληνικός ,πριν από το Δωδεκάθεο επιθετικός προσδιορισμός του θεού Ουρανού όταν αυτός ήταν ως Μαίων /Μάνης βασιλιάς του κόσμου.
Ο Ουρανός ήταν, κατά την αρχαία Ελληνική μυθολογία, η προσωποποίηση του Ουράνιου θόλου και κυρίαρχος της πρώτης γενιάς στη Γη.
Είναι ένας από τους Πρωτόγεννους, ο γηραιότερος των Θεών των στοιχείων της φύσεως και ο πρωτότοκος γιος της Γαίας, η οποία τον γέννησε την ώρα που κοιμόταν δίπλα στον Έρωτα χωρίς γονιμοποίηση, «για να την περιβάλλει και για να είναι αιώνιος και ασφαλής οίκος των μακάριων θεών», όπως γράφει ο Ησίοδος στη Θεογονία Ο Ουρανός >>

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Ο Χριστιανισμός είχες εδραιωθεί από την πρωτοχριστιανική περίοδο στην πόλη αυτή, ενώ ο επίσκοπος Ευτύχιος ήταν παρών και στη πρώτη οικουμενική σύνοδο γνωστότερη ως Πρώτη Σύνοδος της Νίκαιας το 325.

Γνωστή προσωπικότητα των χριστιανικών χρόνων († α΄αι.) ήταν και ο Ιερομάρτυρας Αρτέμων (γενική: Αρτέμονος), επίσκοπος Σελεύκειας της Πισιδίας, του οποίου η μνήμη τιμάται στις 24 Μαρτίου.

– ΑΓΙΟΣ ΑΡΤΕΜΩΝ

Άγιος Αρτέμων Γεννήθηκε στην Σελευκιδών Σιδηρά , ήταν Πρεσβύτερος και ζούσε στην Λαοδικεία της Μικράς Ασίας κατά τα χρόνια του Διοκλητιανού. Αρνούμενος να απαρνηθεί την πίστη του θανατώθηκε μετά από φρικτά βασανιστήρια.

Οι ειδωλολάτρες μαζί με τον Επίσκοπο Σισίννιο τον οδήγησαν στον ναό τους για να προσφέρει θυσία στους Θεούς τους.

Ο Αρτέμων που ήδη ήταν γέροντας και σε πολύ προχωρημένη ηλικία, προσευχήθηκε με θέρμη στον Κύριο να φωτίσει τους ειδωλολάτρες, ώστε να καταλάβουν την αλήθεια του.

Τότε μονομιάς τα αγάλματα των ψευδοθεών έπεσαν κάτω κι έγιναν κομμάτια.

Οι ειδωλολάτρες εξοργισμένοι συνέλαβαν τον γέροντα Αρτέμονα και τον οδήγησαν ως υπαίτιο καταστροφής στον τοπικό ηγεμόνα, ο οποίος τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια.

Ο Άγιος Αρτέμων υπέμεινε τα βασανιστήρια αυτά με νεανική ανδρεία και κατά την διάρκειά τους παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο.

Έτσι ο Πρεσβύτερος Αρτέμων χριστιανικά και ανεπαίσχυντα υπέστη το μαρτύριο σε βαθύτατο γήρας.

Η μνήμη του τιμάται στις 24 Μαρτίου.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ

Διεξήχθη σωστική ανασκαφή στην αρχαία πόλη υπό τη διεύθυνση της Διεύθυνσης του Μουσείου το 1993.

*Ακρόπολη & Τείχη

Η Ακρόπολη της πόλης (Άνω Πόλη) περιβάλλεται από τείχη ,

βρέθηκε η ανατολική πύλη της ακρόπολης και διακρίνονται τα τείχη και ακομη διακρίνεται ένας οχυρωματικός πύργος.

Στη νοτιοανατολική πλαγιά της ακρόπολης υπάρχει ιερό με τρύπες δοκών στο βράχο πίσω του, στο μέρος που βλέπει προς την πεδιάδα.

Στα νότια αυτού του οικοδομήματος αποκαλύφθηκε μια κατασκευή με αψίδα και στις δύο πλευρές.

Η νότια πρόσοψη του κτιρίου είναι από λεία πέτρα και στο μπροστινό μέρος υπάρχει ψηφιδωτό πλακόστρωτο δάπεδο.

*Θέατρο

Το θέατρο που βρίσκεται στην πλαγιά του λόφου στα βόρεια της άνω πόλης.

Είναι ένα τυπικό ελληνικό θέατρο υπάρχει μια μοναδική σκηνή θεάτρου,το

κτίριο περιβάλλεται θολωτή πόρτα εισόδου και διάζωμα ,το τμήμα που χωρίζει τις σειρές καθισμάτων έχει διατηρηθεί, το κοίλο του θεάτρου βρίσκεται σε αρκετή άσχημη κατάσταση .

Οι σειρές των καθισμάτων του θεάτρου έχουν καταστραφεί.

Εκτιμάται ότι μπορούσε να φιλοξενήσει 3-4 χιλιάδες άτομα κατά μέσο όρο

Η θολωτή είσοδος του σκηνικού κτηρίου, που παρέχει πρόσβαση από τα πλάγια, είναι όρθια.

Το κτίριο της σκηνής που φαίνεται σήμερα να είναι της Ρωμαϊκή ς Αυτοκρατορικής Περίοδος, 2ος-3ος μ.Χ. αιών.

*Ναός

Στα νοτιοδυτικά της πάνω πόλης υπάρχει εξέδρα ναού ελληνιστικής περιόδου.

Στο κάτω μέρος υπάρχει στέρνα με σκάλα, διαστάσεων 180×120 cm και μήκους 20 m, που κατεβαίνει μέσα από σήραγγα.

Τρία τρίγλυφα στο Μουσείο της Σπάρτης από την Σελεύκεια . σαν μέρη από τετράγωνο ζωφόρο με μετόπες και δύο ογκόλιθους ορισμένα αρχιτεκτονικά δομικά στοιχεία, . Θα μπορούσε να είναι από τον προαναφερθέντα ναό ή έναν άλλο ναο της Αυτοκρατορικής περιόδου .

*Δεξαμενή νερού

Στο κάτω μέρος του Ελληνιστικού ναού υπάρχει μια στέρνα, που δέχεται νερά μέσα από μια σήραγγα μήκους 20 μέτρων, που είναι ορατή μέχρι τις ημέρες μας .

* Νεκρόπολη

Υπάρχουν τρεις περιοχές νεκρόπολης στην πόλη. Το πιο διατηρημένο από αυτά είναι η απέραντη νεκρόπολη στη βορειοδυτική πλαγιά είναι η περιοχή ονομάζεται Βόρεια Νεκρόπολη. και χρονολογείται από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική Περίοδο.

Στο νεκροταφείο: υπάρχουν κιβωτιόσχημοι τάφοι και πολλοί ταφικοί θάλαμοι.

Είναι λαξευμένοι στο βράχο και έχουν στρογγυλή θολωτή οροφή.

Υπάρχουν 2-3 εσωτερικά σκαλιά στην είσοδο των ταφικών θαλάμων και στις δύο πλευρές, υπάρχει το μέρος όπου τοποθετούνται οι νεκροί και στη μέση υπάρχει ένας πάγκος όπου τοποθετούνται τα ταφικά δώρα.

ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ

Σε νομίσματα που βρήκαμε διαπιστώσαμε υπήρχαν αντλήσαμε τις παρακάτω πληροφορίες

Η Σελεύκεια η Σιδάερα ( Selef , βόρεια του Baris), στο Vaendus, απέκτησε τον τίτλο Claudio-Seleuceia όταν ο Κλαύδιος αναδιοργάνωσε την επαρχία Λυκίας-Παμφυλίας το 43 μ.Χ. Æ του πρώτου αιώνα π.Χ., ΣΕΛΕΥΚΕΩΝ; Κεφάλι του Δία. Αετός σε κεραυνό? Μέλισσα; Στάχυ. Οιονεί αυτόνομη και Αυτοκρατορική από τον Αδριανό έως τον Κλαύδιο ν. Inscr., ΚΛΑVΔΙΟCЄΛЄVΚЄΩΝ. Τύποι—

Προτομή της πόλης με πυργίσκο. Εμβολο; Ο

Δίας καθισμένος· Διόνυσος με σάτυρο· Σκοποβολή Απόλλωνα?

Η Δήμητρα σε αυτοκίνητο με φίδι.

Άρτεμις κυνηγός;

Ασκληπιός και Υγιειά;

Ο Ηρακλής με ρόπαλο, δέρμα λιονταριού και κηρύκειο, ή πολεμική ύδρα.

Mên ιππασία ή ορθοστασία. Ασπίδα σφυρηλάτησης

Ήφαιστος; Βωμός που περιπλέκεται από φίδι στο ναό. Ο θεός του ποταμού

ΟVΑЄΝΔΟC ή ΟVΑΙΝΔΟC; Αρποκράτης; Pan αποσκοπευων ; &ντο.

–Χρονολόγηση

Μετά την γέννηση του Χριστού από το 117 έως το 138. 193-έως το 217 έως το -222 έως το 235. 268 έως το 270 μ.Χ.

–Παραστάσεις

Σε πολλά νομίσματα στην εμφανίζεται στην μπροστινή όψη τα πρόσωπα Ρωμαίων Αυτοκρατόρων όπως:

Επί αυτοκρατόρων Αδριανός, Τζούλια Δόμνα, . Julia Paula, Σεβήρος Αλέξανδρος ,Κλαύδιος Β’

Αλλά και διάφορες θεότητες όπως
* Διόνυσος, γυμνός, στέκεται αριστερά, κρατά κάνθαρο ή τσαμπί σταφύλι και θρυσό, πάνθηρας στα πόδια αριστερά.
* ο Ήφαιστος καθισμένος ακριβώς πάνω στον άκμονα ή στον αμόνι, δουλεύοντας πάνω σε μια ασπίδα με ένα σφυρί.
* η Τύχη στέκεται αριστερά, κρατώντας το πηδάλιο και τον κερατοειδή.
* Ηρακλής στέκεται δεξιά, κρατώντας το ρόπαλο,
ετοιμάζεται να χτυπήσει τ
* Ο Ηρακλής γυμνός, όρθιος μπρούμυτα, το κεφάλι αριστερά,
αναπαύεται στο κλαμπ.
*Τύχη στέκεται αριστερά,κρατώντας πηδάλιο και κερατοειδές.

Tyche όρθια αριστερά, modius στο κεφάλι, κρατώντας

δύο στάχυα καλαμποκιού και πηδάλιο στη σφαίρα στο δεξί χέρι και κερατοειδές στα αριστερά.
*Ποταμός-Θεός Βαένδος ξαπλωμένος λ., κρατώντας καλάμι και κερκότοπο, ανεστραμμένο βάζο πίσω.
Σήμανση Προέλευσης

KLAYDIOCELEYKEWN,KLAY-D-IOCELEYKE ,ΔIOCEΛEVKEΩN ,/ KΛAYΔIO CEΛEYKEΩN,

Η ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΜΥΡΝΗΣ – ΚΟΥΛΕΟΝΟΥ
Kuleonu Railway Station Complex Conservation Projects

Ο σιδηρόδρομος Σμύρνης -Εγιρδήρ , που περνούσε από τον Σιδ. Σταθμο. Κολεονού (Kuleonu ) εξυπηρετώντας τις ανάγκες της Σπάρτης από το 1912 έως το 1930 που συνήθως αναφερόταν ως σιδηρόδρομος Σμύρνης Αϊδινίου ήταν και είναι μια κύρια γραμμή στη νοτιοδυτική Τουρκία.

Ο σιδηροδρομικός σταθμός Kuleonu ανήκει στο τελευταίο τμήμα του σιδηροδρόμου Izmir-Aydın που κατασκευάστηκε το 1906-1912.

Βρίσκεται στην Σπάρτη , στην περιοχή Κουλεονού και είχε πέτρινα κτίρια που βρισκόταν κατά μήκος στη νότια και βόρεια πλευρά του σιδηροδρόμου.

Ο σιδηρόδρομος ήταν η παλιά κύρια γραμμή της Ottoman Railway Company (ORC) και το τμήμα Σμύρνης Αϊδινίου ήταν ο πρώτος σιδηρόδρομος στην Τουρκία.

Η γραμμή ξεκινούσε από τον τερματικό σταθμό Alsancak στη Σμύρνη έως το Bozanönü, όπου ξεκινά η γραμμή από το 1935 της Σπάρτης

Το ORC άνοιξε το πρώτο τμήμα της γραμμής μεταξύ Alsancak-Gaziemir και Seyiköy το 1858, και έγινε ο πρώτος σιδηρόδρομος της Τουρκίας. ολοκληρώθηκε το 1866.

Η γραμμή άνοιξε με την αναχώρηση του τρένου από τη Σμύρνη για το Αϊδίν 1866 και άνοιξε με μια μεγάλη τελετή. Επεκταθεί στο Ντενιζλί το 1881. Η κατασκευή συνεχίστηκε και ο σιδηρόδρομος έφτασε σσ το Ντινάρ το 1889. Το ORC επέκτεινε τον σιδηρόδρομο ανατολικότερα και έφτασε στο Eğirdir το 1912. Ωστόσο, όλη η κατασκευή σταμάτησε λόγω κακού σχεδιασμού και του ξεσπάσματος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο σιδηρόδρομος καταλήφθηκε από την οθωμανική κυβέρνηση και χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά στρατιωτών. Μετά τον πόλεμο, το ORC ανέκτησε τον έλεγχο του σιδηροδρόμου και συνέχισε να τον εκμεταλλεύεται μέχρι το 1935, όταν οι Τουρκικοί Κρατικοί Σιδηρόδρομοι απορρόφησαν το ORC. Νέοι σιδηρόδρομοι κατασκευάστηκαν για να φτάσουν σε μεγάλες πόλεις όπως η Σπάρτη και το Βουρδούρι.

– Η ΣΕΛΕΥΚΙΑ ΣΗΜΕΡΑ

Η πόλη είναι ερειπωμένη. Υπάρχουν ελάχιστα απομεινάρια του τείχους της πόλης , της νεκρόπολης και του θεάτρου .

–ΚΟΥΛΕΟΝΟΥ – Kuleönü ΣΗΜΕΡΑ

Το 1844-1845 το Kuleönü: είχε 100 νοικοκυριά με 345 κατοίκους τότε ανήκε στον δήμο Atabey, Από το 1930 εντάχθηκε στον Δήμο της Σπάρτης και από Το 1972 έγινε αυτόνομος δήμος .

Η απόσταση από το κέντρο της Σπάρτης είναι μόλις 13 χλμ αυτό ήταν ένα σημαντικό πλεονέκτημα για την πόλη. Επιπλέον, λόγω της θέσης του στον δρόμο Σπάρτης -Εγιρδήρ και της ευκολίας μεταφοράς του, έχει τραβήξει την προσοχή των κατοίκων της Σπάρτης που θέλουν να αποκτήσουν μια αγροικία τα τελευταία χρόνια και έχουν χτιστεί πολλές αγροικίες.

Υπάρχουν 3 γειτονίες (Του σχολείου ,του Κεμάλ και του Νέου τζαμίου ομώνυμος πληθυσμός από τα 2087 που ζούσαν μόνιμα εκεί το 2009 ήταν 2.391 άτομα

– ΜΠΑΓΙΑΤ- Bayat Köyü

Το Μπαγιάτ απέχει 15χλμ. από το κέντρο της πόλης της Σπάρτης και 10χλμ. από το κέντρο της περιοχής Ατάμπεη το 2019 είχε 89 κατοίκους

Το όνομα του χωριού αναφέρεται ως Σέλεφ στα αρχεία του 1912