Τον γύρο του κόσμου έκαναν οι εικόνες μιας ζωντανής πράσινης γάτας πριν τέσσερα χρόνια, η οποία εντοπίστηκε σε θέρετρο Varna της Βουλγαρίας. Λεγόταν ότι το τετράποδο ήταν θύμα μετάλλαξης ενός ραδιενεργού εργοστασίου κοντά στην περιοχή, στη συνέχεια πως η γάτα ήταν… παθούσα μιας κακόγουστης φάρσας ή πως το τρίχωμα έγινε πράσινο από το συνθετικό χρώμα ενός εγκαταλελειμμένου γκαράζ όπου συνηθίζει να κοιμάται.
Για κάποιους λόγους συνδυάσαμε την πράσινη γάτα του Γιάννη Παρασκευόπουλου με αυτή της Βάρνας, ίσως γιατί το εφηβικό όνειρο των έξι της ρουμάνας Ελίζας Βιλκ είχε αυτή τη «σμαραγδένια» απόχρωση που προέρχεται από τις ουσίες της βιομηχανικής συνοικίας των νέων . Η δραματικότητα του έργου ήταν έντονη λόγω και του δυσάρεστου σε εισαγωγικά, αλλά και ευχάριστου σε στιγμές διαμορφωμένου κόσμου τους. Άλλοι έφηβοι, παιδιά μεταναστών ,άλλοι διαζευγμένων γονέων, άλλοι παραμελημένοι ένωναν τον εαυτό τους κάτω από τον ίδιο εκκωφαντικό ήχο της μουσικής και την επήρεια των χαπιών.
Δεν μας άρεσε αυτό το σκληρό παιχνίδι της ζωής που επέλεξε το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης να αναδείξει με τις όποιες συγκινήσεις προσέφερε και την παράσταση να επιδιώκει τη βίαιη προσέγγιση των γεγονότων πεισματικά και χωρίς νόημα. Το κείμενο δεν είχε περιεχόμενο πέραν του ότι μια δολοφονία αλλάζει το ρου της ιστορίας των έξι και αναζητείτο ο θύτης.
Μπορεί ο κόσμος αυτός να είναι πραγματικός, αλλά δεν αντιλαμβανόμαστε πώς αυτό το έργο θα σταθεί στα εφηβικά μάτια, όπου κυρίως απευθύνεται. Η δική μας εμπειρία λέει ότι η πράσινη γάτα των ουσιών δεν είναι τόσο ελαφριά το πνεύματι, αλλά κρύβει πίσω της και μια φιλοσοφία συνδυασμένη με την ανάλογη μουσική κουλτούρα. Δεν χρειάζεται ούτε απαιτείται να μπούμε όλοι σε αυτήν, απλά δεν είναι ένας ατάκτως ειρημένος χορός ούτε τόσο κενή, ώστε να καθίσταται απαραίτητα επικίνδυνη.
Το σίγουρο είναι ότι η πράσινη γάτα είναι δίπλα μας, δεν βγαίνει μόνο στις παρηκμασμένες περιοχές, αλλά και στις πιο ελιτίστικες, δεν αφορά μόνο τους νέους με προβλήματα , αλλά και τους γόνους των καλύτερων οικογενειών.
Ι.Π.
