Η οδός Ροδόπη στην Κοζάνη μετονομάζεται σε οδός «Γιάννη Διδίλη»
Ο Γιάννης Διδίλης γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1921, Μουσικός σπούδασε στο Ωδείο Κοζάνης και Θεσσαλονίκης καθώς και στην Εθνική σχολή Μουσικής του Υπουργείου Πολιτισμού. Συνθέτης ενορχηστρωτής, μαέστρος, έπαιζε σαντούρι, ακορντεόν και πιάνο. Το 1950-58 έκανε δική του ορχήστρα, συνεργαζόμενος με την Μπελίντα και τονΡουχωτά και έγραφε μουσική σε στίχους του Γιώργο Οικονομίδη. Η μουσική του παιδεία ήταν καθαρά κλασσική και μάλιστα υψηλού επιπέδου.
Συνεργάστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη και χάρη στο Διδίλη παίχτηκε το Κάντο Χενεράλ. Στο Παρίσι το 1971 επί τρίμηνο δούλεψε σκληρά πάνω στο Κάντο Χενεράλ και η πρώτη παρουσίαση έγινε στο Παρίσι ενώπιον του Πάμπλο Νερούντα. Το 1963 συνεργάστηκε με την Νάνα Μούσχουρη, στη συνέχεια έγινε συνεργάτης μόνιμος του Μίκη Θεοδωράκη. Το 1966 βρίσκεται στη Γερμανία επικεφαλής της Ορχήστρας του Θεοδωράκη, μαζί του η Μαρία Φαραντούρη και άλλοι τραγουδιστές. Δικοί του είναι οι τραγουδιστές Γιάννης Πουλόπουλος και Αντώνης Καλογιάννης. Το 1967 διαλύεται η ορχήστρα . Ο Θεοδωράκης είναι κρατούμενος και ο Διδίλης δουλεύει τη μουσική για τη «Ρωμιοσύνη» και τα «Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» και ολοκληρώνει το έργο σε μικρό χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια της χούντας εργάζεται σε πλακιώτη μπουάτ και παρουσιάζει τα τραγούδια της «Ρωμιοσύνης». Διώχθηκε από τη χούντα.
Τον Φεβρουάριο του 1972 πεθαίνει τραγουδώντας τη «Ρωμιοσύνη» μαζί με τον Αντ. Καλογιάννη και τους συνεργάτες του. Ο Διδίλης αγωνίστηκε και μόχθησε για την Ελληνική μουσική, το ελαφρό και λαϊκό τραγούδι. Τίμησε την Κοζάνη ως διακεκριμένος μουσικός πανελλήνια και Ευρωπαϊκά.
Έχοντας έρθει σε επαφή με συγγενείς του και ανθρώπους του πολιτιστικού συλλόγου Αριστοτέλης έμαθα πως η κατοικία του Γιάννη Διδίλη ήταν στην οδό Λαζαράδων (από την ομώνυμη μάχη που δόθηκε πριν την απελευθέρωση της πόλης μας από τον τουρκικό ζυγό).
Από την μελέτη του κ.Γιάννη Κορκά που δημοσιεύτηκε στα ΕΛΙΜΕΙΑΚΑ του συλλόγου Κοζανιτών
