Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις ευρωπαϊκές χώρες με την υψηλότερη εξάρτηση από τις χώρες του Κόλπου, με ποσοστό που αγγίζει το 36% του συνόλου των ενεργειακών της εισαγωγών. Και όμως επιμένει στην απανθρακοποίηση και μάλιστα στη μετατροπή της πιο σύγχρονης λιγνιτικής μονάδας σε μονάδα φυσικού αερίου. Όταν η τιμή της μονάδας στο φυσικό αέριο είναι 2,5 φορές ακριβότερη από αυτή στην Αμερική και συνεχώς παίρνει την ανιούσα λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Σε αντίθεση φυσικά με την Αμερική που είναι παραγωγός και οι τιμές της είναι θωρακισμένες.
Η Ιταλία που έχει μικρότερη ενεργειακή εξάρτηση από τον Κόλπο επιλέγει να μεταθέσει για 13 χρόνια αργότερα το κλείσιμο των ανθρακών της μονάδων. Επέλεξε το μακρινό 2038 ως ανάχωμα στις επιπτώσεις της κρίσης. Η Ελλάδα επενδύει στις ΑΠΕ, αλλά ακόμα και μέσα στον Απρίλη το φυσικό αέριο κρατά το σύστημα. Την πρώτη του Απρίλη το φυσικό αέριο κάλυπτε το 76% των αναγκών της χώρας. Τα υδροηλεκτρικά με τη σειρά τους συνεισφέρουν με ένα 10% λόγω των βροχοπτώσεων της φετινής περιόδου.
Το ερώτημα είναι με ποιο τρόπο η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει την κρίση πέρα από το fuel pass που αποτελεί μια ανάσα της στιγμής.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
