ΣΥΝΕΧΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ ΑΠΟ ΤΟ 1939
Το ετήσιο Μνημόσυνο των εθελοντών και ευεργετών του Ερυθρού Σταυρού – παράρτημα Κοζάνης, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στον Άγιο Νικόλαο Κοζάνης, ένα μνημόσυνο στη μνήμη των ερυθροσταυριτών που συνέβαλαν με την παρουσία τους και την ενεργό δράση τους, για πολλά χρόνια, προσφέροντας ανιδιοτελώς στον συνάνθρωπο. Το τμήμα Κοζάνης έχει πιστές εθελόντριες και εθελοντές χρόνια τώρα, που συνεχίζουν να προσφέρουν εν μέσω κρίσης στον συνάνθρωπο!
“Κάθε χρόνο θυμόμαστε τους εθελοντές που έχουν φύγει από κοντά μας, αλλά και τους ευεργέτες μας χωρίς τους οποίους ο Ερυθρός Σταυρός δεν μπορεί να κάνει τις δράσεις του. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, σε συνδυασμό και με την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη που είναι τον Μάιο, για αυτό και επιλέγεται να γίνεται το μνημόσυνο”, τόνισε σχετικά μιλώντας στο ράδιοΛόγος και τον Λύσανδρο Ρήγα η υπεύθυνη του παραρτήματος Κοζάνης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Αγνή Γρατσία. Ωστόσο η δυσμενής οικονομική συγκυρία δεν θα μπορούσε να μην επηρεάσει τη λειτουργία του Ερυθρού Σταυρού, που ωστόσο κατορθώνει να επιβιώνει, μιας και στα 79 χρόνια λειτουργίας του έχει περάσει από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και έχει έρθει αντιμέτωπος με πολέμους και κακουχίες. Το παράρτημα Κοζάνης ξεκίνησε το 1939 , όπου οι τότε εθελόντριες έλαβαν εκπαίδευση λόγω του πολέμου , ενώ στις ημέρες μας βρίσκεται εν ζωή ακόμη η κ. Μαριέτα Παλαμίδους, που είναι από τις πρώτες εθελόντριες που εκπαιδεύτηκαν στην Κοζάνη. Από εκεί και πέρα ο Ερυθρός Σταυρός συνεχίζει το έργο του ανάλογα με τις περιστάσεις. Τότε ήταν ο πόλεμος , έπειτα ήταν τα παιδιά του πολέμου που έμειναν ορφανά και έπρεπε να σιτιστούν.
Η σημερινή δράση του προσαρμόζεται στις ανάγκες της κρίσης , μιας και σε κάθε εποχή ο Ερυθρός Σταυρός προσφέρει σημαντικές ανάγκες, ως προς την ενίσχυση των οικονομικά αδυνάτων. “Οι ανάγκες υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα. Στο πλαίσιο των δυνατοτήτων, με την περίθαλψη αρρώστων και με τη συνδρομή με τους εθελοντές νοσηλευτικής , που παρέχουν υπηρεσίες σε άτομα, για να συνεχίσουν τις υπηρεσίες τους, είτε στο σπίτι, είτε στο νοσοκομείο, όπου καλείται ο εθελοντής να παίξει το ρόλο του συγγενή”, τονίζει χαρακτηριστικά η ίδια, λέγοντας πως συχνά ο εθελοντής καλείται να παίξει το ρόλο της μάνας, της αδερφής, τον πατέρα, την κόρη του αρρώστου…! “Αυτό ούτε πληρώνεται, ούτε και μπορεί να αντικατασταθεί από κάτι άλλο. Είναι κάτι σπουδαίο και δεν μπορεί να εκλείψει”, τονίζει επίσης.
Παρά τα απαισιόδοξα μηνύματα των ημερών, φαίνεται πως αρκετοί είναι οι εθελοντές που δραστηριοποιούνται στο εθελοντικό κομμάτι. Ο κόσμος ευαισθητοποιείται και αυτό είναι θετικό. Ήδη έχουν εκπαιδευτεί δύο τάξεις εθελοντών νοσηλευτικής και υπάρχουν και άλλοι που έχουν εκδηλώσεις των ενδιαφέρον τους για το επόμενο τμήμα εκπαίδευσης, το οποίο θα γίνει ανάλογα με τις ανάγκες και τη διαθεσιμότητα. Προσεχώς, θα γίνει τμήμα εκπαίδευσης στην Πτολεμαΐδα και όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να κάνει σχετική αίτηση.
Η ευαισθητοποίηση υπάρχει και ας ελπίσουμε ότι θα συνεχίσει να υπάρχει. “Στον εθελοντισμό κανείς δεν περισσεύει. Ας βρει κανείς το κομμάτι που έχει μέσα του και θέλει να το δώσει και θα πάρει πολλά, κατέληξε η κ. Γκατσία.
Β.Σ.
(φωτο αρχειο)
