Οι κοινωνίες των ανθρώπων για να ευτυχήσουν και να πραγματώσουν τους σκοπούς τους, έχουν ανάγκη από το αγαθό της ειρήνης.Η ειρήνη είναι η κατάσταση της γαλήνης,της ισορροπίας και της αρμονίας στις ανθρώπινες σχέσεις.Μέσα σε αυτή οι άνθρωποι βιώνουν το πνεύμα της ελευθερίας και της εσωτερικής γαλήνης.
Η ειρήνη ευδοκιμεί όπου επικρατεί το δημοκρατικό πνεύμα,η ισότητα και ο σεβασμός του πολίτη.Είναι ένα αγαθό που καταχτιέται και διατηρείται σε αγώνες και θυσίες.Απαιτεί υπακοή στους νόμους της πολιτείας και απόλυτη συνέπεια και προθυμία των πολιτών στην τήρηση των καθηκόντων και των υποχρεώσεών τους.Καλλιεργείται όταν η ομόνοια,η αγάπη,η κατανόηση και η αλληλεγγύη βασιλεύουν στις ανθρώπινες σχέσεις και τα άτομα σέβονται και τιμούν τις αρχές του δικαίου και της ελευθερίας.Η ειρήνη στηρίζεται στη δικαιοσύνη και στη δημιουργική συνεργασία των μελών μιας κοινωνίας , όπου όλοι υπηρετούν το κοινό συμφέρον, θυσιάζοντας το ατομικό τους για χάρη των πολλών.Η ειρήνη παραμένει, όταν οι λίγοι δεν επιζητούν να κυβερνούν τους πολλούς με πνεύμα αυταρχικό και καταπιεστικό.
Στην ειρήνη τα άτομα δουλεύουν ελεύθερα και αγωνίζονται να διαμορφώσουν τη ζωή τους όμορφη και δημιουργική.Όταν επικρατεί στην κοινωνία, αυτή δεν κινδυνεύει να χάσει την ισορροπία της και την ευστάθεια της από την αργία και την οκνηρία.
Αργία ονομάζουμε εκείνη την κατάσταση,στην οποία το άτομο χωρίς καμμία προσπάθεια ζητά να ικανοποιήσει τις ανάγκες του σε βάρος των συνανθρώπων του.Ο αργόσχολος είναι αρνητικό στοιχείο του συνόλου, άτομο χωρίς αρετές, αρχές, ιδανικά και αξίες.Είναι άνθρωπος χωρίς ηθικό ανάστημα και εσωτερική ποιότητα,που μηχανεύεται κάθε λογής πανουργία για να ικανοποιήσει τις ορμές,τις ανάγκες του και τα ένστικτά του και αδιαφορεί για το μόχθο του άλλου.
Αυτός ο άνθρωπος ζεί ως παράσιτο.Επωφελείται από την καλοσύνη και την αγάπη των άλλων. Δεν προσφέρει, αλλά εκμεταλλεύεται, παίρνει και δεν δίνει, είναι εγωιστής και δε σέβεται, ούτε τιμά και υπολογίζει τους άλλους.Καλλιεργεί τη στασιμότητα,την ανεργία και οδηγεί στην οπισθοδρόμηση της πολιτιστικής κίνησης.
Η αργία διασαλεύει το θεμέλιο της κοινωνίας.Είναι πληγή για την κοινωνία και συνήθως αναπτύσσεται σε κατάσταση πολέμου.Εκεί οι αργόσχολοι πλουτίζουν ευκολότερα, γιατί εκμεταλλεύονται τις περιστάσεις,το μόχθο και την αγωνία του ανθρώπου και παραβιάζουν τους νόμους πιο ακίνδυνα.
Στην ειρήνη όμως,τα ελεύθερα και αυτόβουλα άτομα υπηρετούν τη δικαιοσύνη και με άγρυπνο μάτι προάγουν τα κοινά συμφέροντα.Έτσι δεν αφήνουν τους αργόσχολους να καταστρέψουν το κοινωνικό οικοδόμημα με την αντικοινωνική δράση τους. Στην ειρήνη όλα τα άτομα αγωνίζονται εξίσου και μοιράζονται το φορτίο των υποχρεώσεων που αυτή προβάλλει.Έτσι δεν ευνοείται το κλίμα της αργίας και της τεμπελιάς.Οι δυνατότητες εργασίας είναι και ποικίλες και έτσι δε δικαιολογείται η οκνηρία.Οι πολλοί προασπίζουν τα συμφέροντα τους έναντι όλων εκείνων που καταδολιεύονται την ευημερία της κοινωνίας.
Η ειρήνη καταχτιέται με αγώνες και διαρκείς προσπάθειες.Απαιτεί θυσίες δημιουργική συνεργασία.Η αδιαφορία, ο ανταγωνισμός και η εκμετάλλευση φθείρουν και υπομονεύουν τη δομή της.Η ειρήνη προϋποθέτει την ελευθερία και την αγάπη και δεν αφήνει να βλαστήσει στους κόλπους της η αργία,που θεωρείται κατά τους αρχαίους ως μητέρα κάθε κακίας.Η αργία,ως παιδί του συμφέροντος και της εκμετάλλευσης,δεν έχει θέση στις κοινωνίες, όπου οι άνθρωποι ενωμένοι, απολαμβάνουν το αίσθημα της ειρήνης και της εσωτερικής πληρότητας.
Η ειρήνη, λοιπόν,σε καμμιά περίπτωση δε τρέφει την αργία.Η τελευταία είναι προϊόν της στυγνής ανάγκης και του υπολογισμού και είναι κοινωνικά καταδικασμένη ως θεσμός.Στις ελεύθερες, δίκαιες και ειρηνικές κοινωνίες δεν εχει καμμιά θέση και καταπολεμάται με σθένος και αποφασιστικότητα.
‘’Μόνο ο άνθρωπος που έχει γνωρίσει φώς και σκοτάδι, πόλεμο και ειρήνη, κορυφή και πτώση, μόνο αυτός ο άνθρωπος έχει γνωρίσει πραγματικά τη ζωή’’.
Στέφαν Τσβάιχ
ΒΙΣΚΑ ΖΩΗ-ΠΟΛΥΞΕΝΗ
