«Οφείλουμε να αποδείξουμε ότι η θυσία τους όχι μόνο δεν πήγε χαμένη, αλλά καθορίζει το δικό μας δημοκρατικό χρέος» δήλωσε ο πρόεδρος της χώρας Προκόπης Παυλόπουλος. Θυσία για ποιο λόγο; Έχουμε πόλεμο; Ο συνταγματολόγος Παυλόπουλος ξέχασε να αναφερθεί στο θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα κάθε προσώπου στην ασφάλεια και εκτίμησε τις χαμένες ζωές ως θυσία. Και μάλλον έχει δίκιο. Βρέφη, μωρά, μαμάδες, νέοι, ενήλικες κι ηλικιωμένοι σφιχταγκαλιασμένοι μπροστά στο Χάρο είναι οι θύτες ενός κράτους χωρίς καμία μέριμνα για την ανθρώπινη ζωή.
Οι εικόνες που είδαμε θα μας στοιχειώνουν για όλη μας τη ζωή. Το μαρτυρικό Μάτι κυκλώθηκε από την πύρινη λαίλαπα και σαν τη θυσία του Καψάλη μπροστά στους εισβολείς έγινε παρανάλωμα του πυρός με τους 26 να θυμίζουν τα γυναικόπαιδα της πυριτιδαποθήκης του δημογέροντα. Μόνο που εδώ δεν είχαμε πολιορκία ούτε εισβολείς, είχαμε να κάνουμε με τα στοιχεία της φύσης. Καθόλου δεν ενδιαφέρει αν θα ξαναγίνει το δάσος, όπως και το γιατί υπήρχαν εκεί κατοικίες. Χάθηκαν ζωές και αυτές δεν αναπληρώνονται γιατί κανένας δεν εκκένωσε τους οικισμούς, ως όφειλε να κάνει, γιατί δεν υπήρχαν διέξοδοι διαφυγής κάτι που είναι κρατική ευθύνη, γιατί η παραλία είναι φραγμένη. Γιατί η φωτιά πέρασε τη λεωφόρο Μαραθώνος και δεν υπήρχε πυροσβεστική. Γιατί η Ελλάδα είναι ανοχύρωτη και δεν νοιάζεται για τα παιδιά της.
Το φιλότιμο δεν αρκεί να επουλώσει τις μνήμες του θανάτου. Το Μάτι, ένα απέραντο νεκροτομείο έγινε βωμός στην αναλγησία και ανικανότητα του ελληνικού κράτους, εκεί γράφτηκε ένα νέο έπος γεμάτο αποτρόπαιο θάνατο. Γιατί; Για να προκηρυχτούν αύριο εκλογές πάνω στα αποκαΐδια και τα απανθρακωμένα πτώματα, όπως έκανε πριν 11 χρόνια και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά τις πυρκαγιές στην Ηλεία. Μας ποτίσατε με δηλητήριο, αλλά κρατάμε ακόμα αναμμένη τη μικρή μας λαμπάδα, πένθιμη μετά από τόσο πόνο που ακόμα και τώρα γεμίζει την ψυχή μας δηλητήριο. Κρατάμε Θερμοπύλες όσο βαστάμε ακόμα απέναντι στο κράτος, τον μεγαλύτερο Εφιάλτη της ιστορίας. Άραγε ποιος τραγικός ποιητής θα σηκωθεί να γράψει για την αποφράδα αυτή μέρα; Ποιος Διονύσιος Σολωμός θα μιλήσει για τους σύγχρονους Ελεύθερους Πολιορκημένους και τις ιστορίες αγάπης λίγο πριν κοπεί το νήμα της ζωής; «Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει». Κάψτε μας να τελειώνουμε.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
