Η ζωή είναι ένα συνεχές ταξίδι γεμάτο με απρόσμενες συναντήσεις.Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, άνθρωποι περνούν από τον δρόμο μας.Άλλοι για λίγο και άλλοι για πολύ.Μερικοί εμφανίζονται σαν περαστικοί, ενώ άλλοι καταφέρνουν να αφήσουν βαθιά σημάδια στη ψυχή μας.Το παράξενο όμως με τη ζωή είναι ότι σπάνια έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε ποιόν θα γνωρίσουμε.Δεν μπορούμε να ελέγξουμε ποιους ανθρώπους θα συναντήσουμε στον δρόμο μας…φίλους…εχθρούς ή άλλους γνωστούς.Οι συγκυρίες,οι καταστάσεις,οι τυχαίες στιγμές και οι επιλογές των άλλων ανθρώπων δημιουργούν αυτές τις συναντήσεις.Όμως, έχουμε τη δύναμη να επιλέξουμε ποιους θα κρατήσουμε στη ζωή μας και ποιους όχι.
Κάθε άνθρωπος που συναντάμε αφήνει ένα ίχνος μέσα μας.Κάποιοι μας μαθαίνουν τι σημαίνει αγάπη, εμπιστοσύνη και σεβασμός.Άλλοι όμως,μας διδάσκουν μέσα από την απογοήτευση,την αδικία ή την προδοσία.Αυτές οι εμπειρίες όσο δύσκολες και αν είναι, αποτελούν μέρος της προσωπικής μας εξέλιξης.Μας βοηθούν να καταλάβουμε καλύτερα τον εαυτό μας ,τις αξίες μας και τα όρια που πρέπει να θέσουμε.
Μπορεί να γνωρίσουμε ανθρώπους σε μια δουλειά ,σε μια παρέα,σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μας ή ακόμη και σε μια τυχαία στιγμή που θα αλλάξει την πορεία μας.Κάποιοι θα γίνουν φίλοι, συνοδοιπόροι, συνεργάτες ή σύντροφοι.Θα σταθούν δίπλα μας ,θα μοιραστούν χαρές και δυσκολίες και θα μας βοηθήσουν να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.Είναι εκείνοι που μας θυμίζουν ότι οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν δύναμη, νόημα και αξία.
Υπάρχουν όμως και άλλες συναντήσεις.Εκείνες που δεν είναι τόσο φωτεινές.Άνθρωποι που θα μας απογοητεύσουν,που θα δοκιμάσουν την εμπιστοσύνη μας ή που θα μας πληγώσουν με πράξεις και λόγια.Σχέσεις που στην αρχή ίσως μοιάζουν όμορφες, αλλά με τον καιρό αποκαλύπτουν μια διαφορετική πραγματικότητα.Σχέσεις που αντί να μας δίνουν δύναμη,μας αφαιρούν ενέργεια και μας γεμίζουν αμφιβολία.
Και τότε έρχεται η στιγμή της συνειδητοποίησης.Η στιγμή που καταλαβαίνουμε ότι παρόλο που δεν επιλέξαμε να συναντήσουμε κάποιους ανθρώπους, έχουμε την ευθύνη να επιλέξουμε αν θα συνεχίσουν να υπάρχουν στη ζωή μας.Αυτή είναι ίσως μια από τις πιο δύσκολες αλλά και πιο ώριμες αποφάσεις που καλείται να πάρει ένας άνθρωπος.
Η απομάκρυνση από ανθρώπους δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση.Συχνά συνοδεύεται από συναισθήματα ενοχής, φόβου ή νοσταλγίας.Υπάρχουν κοινές αναμνήσεις, στιγμές που κάποτε είχαν αξία, υποσχέσεις που ίσως δεν τηρήθηκαν ποτέ.Ωστόσο,η ωριμότητα δεν βρίσκεται μόνο στο να συγχωρούμε ή να επιμένουμε σε μια σχέση, αλλά και στο να αναγνωρίζουμε πότε μια σχέση έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της.
Το να επιλέγουμε να απομακρυνθούμε από ανθρώπους που μας πληγώνουν,που μας υποτιμούν ή που δεν σέβονται τα όρια μας δεν είναι πράξη σκληρότητας…. είναι πράξη αυτοσεβασμού…εκεί είναι η αληθινή δύναμη που μας διακατέχει.Είναι μια μορφή προστασίας της ψυχικής μας ισορροπίας και της αξιοπρέπειας μας.Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να δημιουργεί γύρω του ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούν ο σεβασμός,η ειλικρίνεια και η κατανόηση.
Συχνά οι άνθρωποι φοβούνται να κλείσουν πόρτες.Φοβούνται τη μοναξιά,τη συνήθεια που χάνεται ή την αβεβαιότητα του καινούριου.Όμως κάποιες φορές το να αφήνουμε πίσω μας ανθρώπους που μας πληγώνουν είναι ο μόνος δρόμος για να προχωρήσουμε μπροστά.Όταν μια πόρτα κλείνει, ανοίγει χώρος για νέες γνωριμίες,για ανθρώπους που θα μας εκτιμήσουν και θα μας σεβαστούν
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να γεμίζουμε με ανθρώπους που δεν μας κάνουν να νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας.Όσο μεγαλώνουμε αντιλαμβανόμαστε ότι δεν έχει σημασία πόσους ανθρώπους έχουμε γύρω μας, αλλά ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι.Η ποιότητα των σχέσεων είναι εκείνη που δίνει πραγματική αξία στην καθημερινότητα μας.
Κάθε φορά που κλείνει μια πόρτα στη ζωή μας…ανοίγει μια άλλη.Όταν αφήνουμε πίσω μας ανθρώπους που δεν μας ταιριάζουν πιά, δημιουργούμε χώρο για νέες γνωριμίες,για πιο υγιείς σχέσεις και για ανθρώπους που θα σταθούν δίπλα μας με σεβασμό και αλήθεια.Η απομάκρυνση δεν σημαίνει πάντα θυμό ή μίσος.Μερικές φορές σημαίνει απλώς ότι επιλέγουμε να συνεχίσουμε τον δρόμο μας διαφορετικά.
Στο τέλος της ημέρας, ίσως το μεγαλύτερο μάθημα που μας διδάσκουν οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αυτό…ότι δεν έχουμε τον έλεγχο όλων των συναντήσεων της ζωής μας.Έχουμε όμως τον έλεγχο των ορίων μας.Έχουμε τη δύναμη να αποφασίζουμε ποιοί αξίζουν να περπατούν δίπλα μας και ποιοι πρέπει να μείνουν πίσω.Η ζωή δεν μας δίνει πάντα την ευκαιρία να διαλέξουμε ποιοι θα μας εμφανιστούν στο δρόμο μας.Μας δίνει, όμως,το δικαίωμα να αποφασίσουμε ποιοι αξίζουν να περπατήσουν δίπλα μας.Κι αυτή η επιλογή είναι ίσως μία από τις σημαντικότερες,που μπορούμε να κάνουμε.
Γιατί τελικά,η ποιότητα της ζωής μας δεν καθορίζεται από το πόσους ανθρώπους συναντήσαμε, αλλά από το ποιους επιλέξαμε να κρατήσουμε κοντά μας.
Και πολλές φορές,η πιο γενναία απόφαση που μπορεί να πάρει ένας άνθρωπος δεν είναι να κρατήσει κάποιον κοντά του με κάθε κόστος, αλλά να πεί σιωπηλά…’Από εδώ και πέρα οι δρόμοι μας χωρίζουν ‘.Γιατί μερικές συναντήσεις γράφονται για να μας αλλάξουν, αλλά όχι για να κρατήσουν για πάντα.
