Πλέον.. Μετά τα αποτελέσματα των πανελληνίων είμαι φοιτητής και ναι, πέτυχα τον στόχο μου και όπως φαίνεται με την μια.
Πριν λίγο καιρό (8 μήνες) νόμιζα ότι δεν θα τα καταφέρω, ότι είμαι ανίκανος και ήλπιζα σε ένα 5%.
Όμως ναι, μπόρεσα και όσα κέρδισα σε αυτόν τον αγώνα ήταν υπέρπολλα. Είχα φίλους να με στηρίζουν.
Συγγενείς και μια γκάμα γονιών
Το θέμα δεν είναι αυτό όμως, είδα μια καθηγήτρια που συνέχεια με μάλωνε αλλά μου έλεγε ότι μ’ αγαπάει σαν παιδί της. Στην κοινωνιολογία κατά τον Γενάρη είχα κενά και την θυμάμαι στο webex ένα πρωί να με μαλώνει σε όλη την τάξη και να λέει “Γιώργο τελευταία έχεις κάνει κοιλιά, δεν ήσουν έτσι” με την τσιριχτή φωνή της που πάντα έκανα παντομίμα και πέθαινα στα γέλια και ένιωσα τέτοια ντροπή που το έβαλα κάτω και διάβασα εκεί που δεν ήξερα τίποτα. Μια άλλη μέρα μες στην τάξη μου λέει “τα είπαμε χθες δεν θα τα ξαναπούμε και σήμερα” και έτσι έβαλα τόσο πείσμα που έμαθα όλο το βιβλίο απ έξω.
Στο τέλος ένιωσα τόση περηφάνια και ναι, έγραψα 98 στην κοινωνιολογία, και ευχαρίστησα όσο κανέναν άλλον αυτή τη θεάρα, την τιτανοτεράστια καθηγήτρια, που με έκανε να πιστέψω σε εμένα και να αγωνιστώ.
Οι άνθρωποι που μας λένε γλυκόλογα δεν είναι πάντα οι καλοί, αυτοί που μας βάζουν σε εγρήγορση και μας βάζουν όρια όμως είναι πολλές φορές καλύτεροι.
Μου έκανε αφιέρωση στο βιβλίο που έγραψε και μου έδωσε και συγκινήθηκα. Είναι μια καθηγήτρια υπόδειγμα και ένας τέλειος άνθρωπος που αγαπάει τους μαθητές της.
Πηγή fb: Γιώργος Τριανταφύλλου
