Ο κ. Γ ιάννης Χαμιζίδης, γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών και ερευνητής της ιστορίας ανέφερε στο Λύσανδρο Ρήγα και το ραδιοΛόγος ότι είναι αντίθετος στη συμφωνία της 17ης Ιουνίου. «Δεν θα εκπλαγώ αν κάποια μέρα στα χέρια μου έρθει ένα fax να αλλάξουμε το όνομα του Μακεδονικού Μουσείου στο Μπούρινο. Ζούμε σε μια αγωνία από χθες το τι θα δούμε μπροστά μας εάν εμείς οι μακεδόνες μπορούμε να κάνουμε χρήση του ονόματος Μακεδών».
«Εμείς θέλαμε να αναδείξουμε την μακεδονική μας κουλτούρα, το μακεδονικό μας λόγο, τον ελληνικό λόγο με τα σύμφωνα σε πιο τραχιά έκφραση. Μακεδονική εθνότητα δεν υπάρχει, υπάρχουν Μακεδόνες έλληνες. Αυτό που μιλούν οι γείτονες είναι ένα σλαβικοβουλγαρικό μόρφωμα, δεν έχει σχέση με το μακεδονικό λόγο. Ούτε φυσικά με τη μακεδονική γλώσσα όπως μας λανσάρουν τας συστημικά ΜΜΕ».
Ο ρόλος του Συνδέσμου
«Εδώ και 50 χρόνια ο Σύνδεσμος Γραμμάτων και Τεχνών μαζεύει κομμάτι-κομμάτι τα πολιτιστικά του
στοιχεία, λόγο, χορό φορεσιά, ο τρόπο κατασκευής των σπιτιών και εσωτερικού ντυσίματος σπιτιών. Είναι η πολιτιστική προίκα των Μακεδόνων. Εμείς είμαστε Άνω Μακεδονία κι εμείς θα είμαστε οι πρώτοι που θα έχουμε το πρόβλημα».
Για τους γείτονες ανέφερε: «Θέλουν ιστορικό βάθος, θέλουν ρίζες, διότι είναι ένα μωσαϊκό για να μπορέσει να πείσει τους πολίτες του αυτό. Παραδώσανε ιστορία χιλιάδων ετών σε ένα κρατίδιο που δεν του ανήκει».
«Δεν έπρεπε να γράψουν ούτε ένα γράμμα που να έχει μέσα τη Μακεδονία. Η ερμηνεία της πινακίδας του Δισπηλιού που καταθέτω σαν ερευνητής είναι ένα όπλο σε αυτούς που διαπραγματεύονται και να αντιληφθούν ότι αυτό που κάνουν είναι να γραφτούν στην ιστορία ως εφιάλτες… Η πινακίδα του Δισπηλιού με ιστορία 7,5 χιλιάδων χρόνων μεταφράζεται από έναν μακεδονικό σκοπό που μαρτυρά και την παλιά καταγωγή του δρώμενου».
«Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε να αναδείξουμε τον πολιτισμό της Δυτικής Μακεδονίας Οποιαδήποτε απαγορευτική νομολογία βγει δεν θα μας εμποδίσει να ονοματιζόμαστε. Ουαί κι αλίμονο αν τολμήσουν να μας πουν ότι διαγράφουμε την λέξη Μακεδών γιατί εμείς είμαστε οι Μακεδόνες».
Ιωάννα Παπαδημητρίου


















