Η Κοζάνη είναι μια δύσκολη πόλη όσον αφορά τη μορφολογία του εδάφους της και την αρχιτεκτονική της. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από ανηφόρες και κατηφόρες με αποτέλεσμα η πεζοπορία να μην γίνεται εύκολα. Από την άλλη η πόλη είναι βαριά τραυματισμένη στο θέμα της αισθητικής. Και αυτό γιατί η αρχιτεκτονική της δεκαετίας του εβδομήντα και του ογδόντα έχει σακατέψει το αστικό της τοπίο, όπως και τις περισσότερες επαρχιακές πόλεις της Ελλάδος. Ο χώρος έχει κατακλιστεί από πανύψηλες τετραγωνισμένες τσιμεντοκατασκευές, τις πολυκατοικίες. Τα πάρκα και οι επίπεδοι γενικά χώροι που θα μπορούσε κάποιος να κινηθεί, απουσιάζουν. Έτσι οι περίπατοι μέσα στην Κοζάνη δεν έχουν κανένα οπτικό ενδιαφέρον και επίσης καταλήγουν να είναι κουραστικοί λόγω των κλίσεων του εδάφους της.
Με τον εγκλεισμό μας λόγο του κορονοϊού πολλά άλλαξαν. Ανάμεσα στα άλλα κατανοήσαμε με τους περιορισμούς που μας επιβλήθηκαν, πόσο σημαντική είναι η κίνησή για την ψυχοσωματική μας υγεία. Έτσι μάθαμε μέσα από τον κωδικό 6 του μηνύματος στο κινητό μας να βγαίνουμε και να περπατάμε. Να διανύουμε χιλιόμετρα και να συνειδητοποιούμε πως καλή παρέα και συζήτηση γίνεται επίσης περπατώντας ο ένας δίπλα στον άλλο. Δεν χρειάζεται πάντα να καθόμαστε στην καφετερία για να απολαύσουμε την επικοινωνία με τους φίλους μας. Για μένα που είμαι καθηγητής Φυσικής Αγωγής ήταν μεγάλη χαρά να συναντώ φίλους, ζευγάρια και οικογένειες στις καθημερινές περιπατητικές τους διαδρομές. Εύκολα φαινόταν πόσο αυτό τους αναζωογονούσε και τους έφτιαχνε την διάθεση. Γέμισε ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός της Κοζάνης περιπατητές και ποδηλάτες. Το ίδιο έγινε και από τις άλλες πλευρές της Κοζάνης στο δρόμο για τον Άργιλο και στον περιφερειακό δρόμο του Ξενία. Πρέπει επίσης να σημειώσω ότι επειδή έκλεισαν οι χώροι γύμνασης μέσα στην πόλη (στάδια, γυμναστήρια, κλπ) ο κόσμος κατέληξε να τρέχει, να περπατάει και να ποδηλατεί γύρω και έξω από αυτήν. Ιδιαίτερα σε αυτές τις τρείς περιοχές της πόλης μας Ξενία , Άργιλο και σιδηροδρομικό σταθμό.
Δεν έχω δει άλλη περίοδο της ζωής μου τους κάτοικους της πόλης μου να έρχονται τόσο κοντά στην φύση με όλους αυτούς τους περιπάτους και τις δραστηριότητες για κίνηση. Νομίζω ότι αυτή είναι μια καλή συνήθεια που αποκτήσαμε λόγω του κορονοϊού και ελπίζω να συνεχιστεί στις ζωές μας και στην συνέχεια. Επειδή ασχολούμαι με την δημιουργική φωτογραφία όλες αυτές οι σκέψεις και οι διαπιστώσεις μου, αποτέλεσαν δυνατή αφορμή για καινούργιες στοχευμένες εικόνες. Έτσι σας παραθέτω μερικά ντοκουμέντα από τους δικούς μου φωτογραφικούς περιπάτους των τελευταίων τεσσάρων εβδομάδων.
Πηγή fb Vrettakos Alexandros
