Όταν ανέλαβα την προεδρία της Κοβενταρείου Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης, είχα πει κάτι πολύ απλό κι όπως αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων, πολύ λογικό.
Η Κ.Δ.Β.Κ είναι “ένας πίνακας” που έχει την τεράστια τύχη να απλώνεται σε μια έκταση άνω των 7.000 τ.μ. Ο κύριος και πρωταρχικός ρόλος της και ο μεγάλος της στόχος, είναι η προαγωγή της φιλαναγνωσίας και του πολιτισμού.
Κοιτίδα πολιτισμού πρωτίστως.
Ο τεράστιος όμως και υπέροχος χώρος της, “την υποχρεώνει”, να κινηθεί σε πολλά επίπεδα εκμετάλλευσης αυτού.
Ένα απίστευτο ΦΟΥΑΓΙΕ όπου μπορούν να διοργανωθούν ΤΑ ΠΑΝΤΑ και μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις (Ημέρες Καριέρας, εμπορικές εκδηλώσεις κτλ), με πολύ υψηλό τίμημα- κέρδος για τα έσοδα της Κ.Δ.Β.Κ.
Δύο υπαίθριοι χώροι (ΑΥΛΕΣ), στους οποίους μπορείς να “σχεδιάσεις” ότι εκδήλωση θέλεις τους ζεστούς μήνες του χρόνου, από παιδικές γιορτές μέχρι και συναυλίες Jazz (μισό βήμα ήμουν να πραγματοποιήσω την πρώτη βραδιά jazz εκεί, με όλους τους εξαιρετικούς καλλιτέχνες του τόπου μας στο χώρο της μουσικής αυτής αλλά…).
Ένα σύγχρονο και ζεστό ΑΜΦΙΘΈΑΤΡΟ, ιδανικό για ομιλίες και παρουσιάσεις βιβλίων κι όχι μόνο.
Ένα χώρος CAFFE που αν το άθλιο γραφειοκρατικό σύστημα μας άφηνε (διαγωνισμοί και κόντρα διαγωνισμοί), ήδη θα λειτουργούσε και εσωτερικά και εξωτερικά ένας σύγχρονος χώρος εστίασης, σεβόμενος τη μορφή του υπόλοιπου χώρου και φέρνοντας αρκετά κέρδη.
Μια άγνωστη στους περισσότερους τεράστια αίθουσα στους υπόγειους χώρους, ιδανική για Εκθέσεις ζωγραφικής, μικρές συναυλίες και παρόμοιες εκδηλώσεις.
Τέλος, η εξαιρετικής ακουστικής κι αισθητικής Αίθουσα του Μουσείου ( ο Θεός κι ένας νέος διαγωνισμός θα κρίνουν το πότε θα λειτουργήσει το Μουσείο), η οποία έχει παραδοθεί κανονικά κι όπως προχθές, στην εκδήλωση για τη βράβευση αριστούχων φοιτητών από ιδιωτική εταιρεία, πρέπει να παραχωρείται για εκδηλώσεις ακόμα κι εμπορικού χαρακτήρα (με το ανάλογο αντίτιμο βέβαια).
Άρα, Ο ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, πρέπει από δω και πέρα ν’ ανοίξει τις πόρτες του σε όλους και σε όλα. Να μπει ο κόσμος να τη θαυμάσει, να τη χαρεί και να γίνει ένα μαζί της.
Αυτό έλεγα, αυτό λέω κι αυτό θα κάνω αν ( όταν) ξαναγυρίσω εκεί.
* Η έκφραση “Συνδιοργάνωση με το Δήμο Κοζάνης” που δυστυχώς (για μένα), “συνοδεύει” σχεδόν το σύνολο των εκδηλώσεων εκεί και μεταφράζεται σε “δωρεάν παραχώρηση” του χώρου, ειδικά τον τελευταίο χρόνο, είναι δεδομένο πως πρέπει να περιοριστεί στο ελάχιστο και στο αναγκαίο. Όποιος κάνει μια εκδήλωση στη Βιβλιοθήκη και ΚΕΡΔΙΖΕΙ ( υλικά κυρίως) πρέπει να πληρώσει τουλάχιστον αυτό που ο Κανονισμός προβλέπει. Τουλάχιστον.
Θέρμανση, ψύξη, καθαριότητα, φύλαξη δεν είναι ” δώρα Θεού”. Έχουν κόστος.
Η Βιβλιοθήκη ΜΑΣ είναι ένα από τα ελάχιστα (πλέον) όπλα μας προς την εξωστρέφεια.
Ας το εκμεταλλευτούμε με το σωστό τρόπο.
Ο Πολιτισμός θα είναι πάντα μπροστά από όλα εκεί μέσα. Ας μην περιορίσουμε όμως τις τρομερές δυνατότητες του χώρου μόνο σε συνεδριάσεις 12 ατόμων και στη μελέτη του Σοπενχάουερ.
Κρίμα είναι.
** Ελπίζω αυτό το ΕΣΠΑ των 700.000€ (Πρόσκληση 118) για τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό της Βιβλιοθήκης, που με τόσο κόπο κατορθώσαμε “να κερδίσουμε”, να μην χαθεί κάπου στο δρόμο.
Δεν το πιστεύω (λόγω κυρίως των σοβαρών υπαλλήλων του Δήμου που μπορούν να το ολοκληρώσουν) αλλά θέλει προσοχή.
Με όλο το σεβασμό σε όλους “τους εμπλεκόμενους”.
