Από τη Σαμαρίνα, στο μοναστήρι της Φούρκας, στο Ταμπούρι του Γιώργου στο Κάντσικο και στην Καστάνιανη.
Στην Καστάνιανη
Διασχίζουμε τη λάκα των μαστοροχωρίων και από τον Γράμμο περνάμε απέναντι στη Γύφτισσα του Σμόλικα και ανηφορίζουμε για την Κστάνιανη. Ένα λάθος που πολύ σωστά το έπραξε ο Gerry και μπαίνουμε σ’ ένα δρόμο τόσο πυκνοδασωμένο που απότομα μας βγάζει στο άπλετο φως της ΄΄Ράχης΄΄ μια από τρεις συνοικίες της Καστάνιανης. Η θέα μας αφήνει με τα στόματα ανοιχτά! Τι θαυμαστός τόπος! Τι όμορφο μαστοροχώρι! Κατηφορίζουμε για την Μεσαργιά θαυμάζοντας και φωτογραφίζοντας. Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική μας πολιορκεί κυκλώνοντας μας. Φτάνουμε στο πέτρινο γεφύρι που χτίστηκε το 1895 και ενώνει τη Ράχη με την Μεσαργιά. Η βουή του ρέματος, οι λαλιές των πουλιών, η θωριά του γεφυριού μας παρασέρνουν μας ξεσηκώνουν.
Περνάμε στη Μεσαργία, θεόρατα δίπατα και τρίπατα πέτρινα σπίτια, ένα εικονοστάσι ενσωματωμένο με την ξερολιθιά. Ένα χωριό με σπουδαία αρχιτεκτονική παράδοση και με τοπία εκπληκτικής ωραιότητας. Στολίδια της Μεσαργιάς ο τεράστιος ναός του Αγίου Νικολάου (1926), με το ξυλόγλυπτο τέμπλο του Χαράλαμπου Σκαλιστή, και το διώροφο πετρόκτιστο σχολείο (1894).
Την Μεσαργιά με την Γκάλινα ενώνει το γεφύρι της Γκάλινας. Που δρασκελάει με το βαρύ τόξο του τον λάκκο Ντρουμάκο. Χτίστηκε το 1936 στη θέση παλαιότερου γεφυριού όπως αναφέρει ο Σπύρος Μαντάς στην Γεφυρογραφία της Πίνδου τόμος Γ΄. Το χτίσιμό του το ξεκίνησαν ντόπιοι μάστοροι, αλλά το ολοκλήρωσαν Τζουμερκιώτες.
Στην Γκάλινα ξύλινα μπαλκόνια, χρωματιστά σιχνισιά, πέτρινες σκαλοπάτια μπηγμένα στον αυλόγυρο. Λιθόστρωτα καλντερίμια, εξώπορτες λουλουδιασμένες, ένα χωρίο εξ ολοκλήρου πετρόκτιστο χωριό χτισμένο σε υψόμετρο από 850 έως 950 μ.
Στο καφέ της Μεσαργιάς καφέδες, γλυκά κορμός και πανακότα. Παρέα μας ο φίλος του Gerry, ο Τάκης που δυστυχώς δεν θυμάμαι το επώνυμο του από τον οποίο μάθαμε πολλά και διάφορα για το χωριό. Από την Κστάνιανη ήταν οι μάστοροι που έχτισαν 1880 το γεφύρι του Νάκη στη Ζούζουλης Καστοριάς.
Πήρε να σκοτεινιάζει κοντά στο Δοτσικό ένα κοπάδι άγρια άλογα έχοντας στη μέση του τα πουλάρια κλέβει την παράσταση και τις αισθήσεις μας!
Φωτογραφίες Βαγγέλης Πράππας – Αργύρης Παφίλης
Πηγή: fb:
